Tafseer van De Zon · Ash-Shams · 91:3
Bij de dag wanneer hij het (duister) verdrijft.
Zijn uitspraak: وَالنَّهَارِ إِذَا جَلاهَا ("en bij de dag wanneer hij haar onthult"). Hij zegt: en bij de dag wanneer hij haar onthult; hij zei: wanneer hij verlicht.
Bishr heeft ons verteld, hij zei: Yazīd heeft ons verteld, hij zei: Saʿīd heeft ons verteld, op gezag van Qatāda: وَالنَّهَارِ إِذَا جَلاهَا ("en bij de dag wanneer hij haar onthult"), hij zei: wanneer de dag haar overdekt. Sommige taalgeleerden legden dat uit met de betekenis: en bij de dag wanneer hij de duisternis onthult, en zij maken de "hā" en de "alif" van "jallāhā" tot een verwijzing naar de duisternis (al-ẓulma). Zij zeggen: de verwijzing daarnaar is geoorloofd, ook al is zij eerder niet uitdrukkelijk genoemd, omdat haar betekenis bekend is, zoals de betekenis bekend is van de uitspraak van iemand die zegt: "Het is koud geworden in de ochtend" (aṣbaḥat bārida), "Het is koud geworden in de avond" (amsat bārida), en "Er waaide een noordenwind" (habbat shamālan). Zo verwees men naar vrouwelijke zaken die eerder niet genoemd waren, omdat hun betekenis bekend was.
En het juiste oordeel hierover is naar onze mening: hetgeen de mensen van kennis gezegd hebben wier uitspraak wij overgeleverd hebben, omdat zij dat beter weten, ook al heeft hetgeen degene van de taalgeleerden wiens uitspraak wij genoemd hebben gezegd heeft, een aannemelijke grond.
