Tafseer van De Dageraad · Al-Fajr · 89:26
En niemand knevelt zoals Hij knevelt.
En Zijn woord: فَيَوْمَئِذٍ لا يُعَذِّبُ عَذَابَهُ أَحَدٌ * وَلا يُوثِقُ وَثَاقَهُ أَحَدٌ (Op die Dag zal niemand kwellen zoals Hij kwelt * en niemand zal binden zoals Hij bindt). De reciteerders, de reciteerders van de steden, zijn het er bij de recitatie hiervan over eens om de dhāl van "yuʿadhdhib" en de thāʾ van "yūthiq" met een kasra te lezen, behalve al-Kisāʾī, want hij las dit met een fatḥa op de dhāl en de thāʾ, zich daarbij beroepend op een overlevering — overgeleverd van de Boodschapper van Allah, moge Allah hem zegenen en vrede schenken, dat hij het zo reciteerde — die zwak van isnād is.
Ibn Ḥumayd heeft ons verteld, hij zei: Mihrān heeft ons verteld, op gezag van Khārija, op gezag van Khālid al-Ḥadhdhāʾ, op gezag van Abū Qilāba, hij zei: degene die de Profeet, moge Allah hem zegenen en vrede schenken, het liet reciteren, heeft mij verteld: فَيَوْمَئِذٍ لا يُعَذِّبُ عَذَابَهُ أَحَدٌ (Op die Dag zal niemand kwellen zoals Hij kwelt).
En het juiste hierover is volgens ons datgene waarop de reciteerders van de steden zich houden, en dat is de kasra op de dhāl en de thāʾ, vanwege de consensus van het gezaghebbende bewijs (al-ḥujja) van de reciteerders daarover. Als dat zo is, dan is de uitleg van de woorden: op die Dag zal niemand met de bestraffing van Allah kwellen zoals Hij iemand in deze wereld kwelt, en niemand zal binden zoals Hij die Dag iemand bindt in deze wereld. En zo hebben degenen die het zo reciteren onder de geleerden van de uitleg het uitgelegd.
* Vermelding van wie dit zei:
Bishr heeft ons verteld, hij zei: Yazīd heeft ons verteld, hij zei: Saʿīd heeft ons verteld, op gezag van Qatāda, over Zijn woord: فَيَوْمَئِذٍ لا يُعَذِّبُ عَذَابَهُ أَحَدٌ (Op die Dag zal niemand kwellen zoals Hij kwelt): en niemand zal binden zoals Allah bindt.
Ibn ʿAbd al-Aʿlā heeft ons verteld, hij zei: Ibn Thawr heeft ons verteld, op gezag van Maʿmar, op gezag van al-Ḥasan, over فَيَوْمَئِذٍ لا يُعَذِّبُ عَذَابَهُ أَحَدٌ * وَلا يُوثِقُ وَثَاقَهُ أَحَدٌ (Op die Dag zal niemand kwellen zoals Hij kwelt * en niemand zal binden zoals Hij bindt) — hij zei: Allah wist dat er in deze wereld bestraffing en binding is, dus zei Hij: op die Dag zal niemand kwellen zoals Hij kwelt in deze wereld, en niemand zal binden zoals Hij bindt in deze wereld.
Wat betreft degene die dit met een fatḥa las, hij heeft de uitleg ervan opgevat als: op die Dag zal niemand in deze wereld gekweld worden zoals de bestraffing van Allah die Dag, en niemand zal in deze wereld gebonden worden zoals Zijn binding die Dag. En sommigen van de latere geleerden die het zo met een fatḥa lazen, hebben het uitgelegd als: op die Dag zal niemand gekweld worden zoals de kwelling van de ongelovige, en niemand zal gebonden worden zoals de binding van de ongelovige. En hij zei: hoe is de kasra toelaatbaar, terwijl er die Dag geen kweller is buiten Allah? Maar deze uitleg is een vergissing, want de geleerden van de uitleg hebben het in strijd daarmee uitgelegd, samen met de consensus van het gezaghebbende bewijs van de reciteerders over de recitatie ervan volgens de betekenis die de uitleg van de geleerden van de uitleg heeft gebracht. En ik denk dat niets hem ertoe heeft gebracht dit zo te reciteren, behalve dat hij de juiste opvatting in de uitleg uit het oog verloor.
