Tafseer van Het Omhullen · At-Takwir · 81:8
En wanneer het levend begraven meisje ondervraagd wordt.
Zijn uitspraak: وَإِذَا الْمَوْءُودَةُ سُئِلَتْ * بِأيّ ذَنْبٍ قُتلَتْ ("En wanneer het levend begraven meisje wordt ondervraagd, voor welke zonde zij gedood is") (81:8-9). De koranlezers (al-qurrāʾ) verschilden van mening over de lezing hiervan. Abū al-Ḍuḥā Muslim ibn Ṣubayḥ las het als وَإذَا المَوْءُودَةُ سألَتْ * بِأيّ ذَنْبٍ قُتلَتْ ("En wanneer het levend begraven meisje vráágt: voor welke zonde ben ik gedood"), met de betekenis: het levend begraven meisje vroeg aan degenen die haar begroeven: voor welke zonde hebben jullie mij gedood?
* Vermelding van de overlevering daarover:
Abū al-Sāʾib heeft mij verteld, hij zei: Abū Muʿāwiya heeft ons verteld, op gezag van al-Aʿmash, op gezag van Muslim, over Zijn uitspraak: ( وَإذَا المَوْءُودَةُ سألَتْ ) ("En wanneer het levend begraven meisje vraagt"), hij zei: zij eist genoegdoening voor haar bloed.
Sawwār ibn ʿAbd Allāh al-ʿAnbarī heeft ons verteld, hij zei: Yaḥyā ibn Saʿīd heeft ons verteld, op gezag van al-Aʿmash, hij zei: Abū al-Ḍuḥā zei over ( وَإذَا المَوْءُودَةُ سألَتْ ) ("En wanneer het levend begraven meisje vraagt"): zij vroeg het aan degenen die haar doodden.
Indien een lezer van degenen die ( سألَتْ * بِأيّ ذَنْبٍ قُتلَتْ ) lazen ("zij vroeg: voor welke zonde ben ik gedood"), zo zou lezen, dan zou daar een grondslag voor zijn, en zou de betekenis daarvan gelijk zijn aan die van wie ( بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ ) las ("voor welke zonde zij gedood is"). Alleen geldt: wanneer het een aanhaling (ḥikāya) betreft, zijn beide vormen toegestaan, zoals men zegt: "ʿAbd Allāh zei: voor welke zonde is hij geslagen?" Zoals ʿAntara zei:
"De twee die mijn eer beschimpten terwijl ik hen niet beschimpte, en de twee die zwoeren, wanneer ik hen ontmoette, mijn bloed [te vergieten]."
En dat is omdat die twee zeiden: "Wanneer wij ʿAntara ontmoeten, zullen wij hem zeker doden." ʿAntara haalde hun uitspraak aan in zijn vers. En zo ook de uitspraak van de ander:
"Twee mannen van [de stam] Ḍabba berichtten ons dat wij een naakte man hadden gezien,"
met de betekenis: zij berichtten ons dat zíj [een naakte man hadden gezien], maar de uitdrukking liep volgens de methode van de aanhaling. Sommige algemene koranlezers van de [grote] steden lazen het als ( وَإِذَا الْمَوْءُودَةُ سُئِلَتْ * بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ ) ("En wanneer het levend begraven meisje wordt ondervraagd, voor welke zonde zij gedood is"), met de betekenis: het levend begraven meisje wordt ondervraagd voor welke zonde zij gedood is; en de betekenis van qutilat is: zij is gedood. Alleen werd dat in de vorm van een mededeling teruggebracht volgens de wijze van de aanhaling, op de manier van de eerder genoemde uitspraak. De betekenis daarvan kan zich ook zo richten dat het is: en wanneer het levend begraven meisje haar moordenaars en degenen die haar begroeven vraagt: voor welke zonde hebben jullie mij gedood? Daarna werd dat teruggebracht tot de vorm waarin de handelende persoon niet genoemd wordt, en zo werd gezegd: voor welke zonde zij gedood is.
De juiste van de twee lezingen daarin is naar ons oordeel de lezing van wie het las als ( سُئِلَتْ ) met een ḍamma op de sīn ("zij wordt ondervraagd") en ( بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ ) ("voor welke zonde zij gedood is") in de vorm van een mededeling, vanwege de consensus van het gezaghebbende bewijs onder de koranlezers daarover. En al-mawʾūda is: het levend begravene; zo placht de Arabieren te doen met hun dochters. Daarvan is de uitspraak van al-Farazdaq ibn Ghālib:
"En van ons is hij die het levend begraven [kind] in leven liet, en Ghālib, en ʿAmr, en van ons zijn dragers en een verdediger."
Men zegt: waʾadahu, hij begraaft het levend, waʾdan en waʾdatan.
En overeenkomstig hetgeen wij daarover hebben gezegd, hebben de uitleggers (ahl al-taʾwīl) gesproken.
* Vermelding van wie dat zei:
Bishr heeft ons verteld, hij zei: Yazīd heeft ons verteld, hij zei: Saʿīd heeft ons verteld, op gezag van Qatāda: ( وَإِذَا الْمَوْءُودَةُ سُئِلَتْ ) ("En wanneer het levend begraven meisje wordt ondervraagd") — het is in sommige lezingen: ( سأَلَتْ * بِأيّ ذَنْب قُتلَتْ ) ("zij vroeg: voor welke zonde ben ik gedood"), niet voor een zonde. De mensen van de pre-islamitische onwetendheid (al-jāhiliyya) doodden hun dochter en voedden hun hond; en Allah verweet hun dat.
Ibn ʿAbd al-Aʿlā heeft ons verteld, hij zei: Ibn Thawr heeft ons verteld, op gezag van Maʿmar, op gezag van Qatāda, hij zei: Qays ibn ʿĀṣim al-Tamīmī kwam bij de Profeet ﷺ en zei: "Ik heb in de jāhiliyya acht dochters levend begraven." Hij ﷺ zei: "Schenk dan voor elk van hen de vrijlating van een offerdier (badana)."
Ibn Ḥumayd heeft ons verteld, hij zei: Mihrān heeft ons verteld, op gezag van Sufyān, op gezag van zijn vader, op gezag van Abū Yaʿlā, op gezag van al-Rabīʿ ibn Khuthaym: ( وَإِذَا الْمَوْءُودَةُ سُئِلَتْ * بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ ) ("En wanneer het levend begraven meisje wordt ondervraagd, voor welke zonde zij gedood is"), hij zei: de Arabieren behoorden tot de mensen die dat het meest deden.
Abū Kurayb heeft ons verteld, hij zei: Wakīʿ heeft ons verteld, op gezag van Sufyān, op gezag van zijn vader, op gezag van Abū Yaʿlā, op gezag van Rabīʿ ibn Khaytham, iets dergelijks.
Yūnus heeft mij verteld, hij zei: Ibn Wahb heeft ons bericht, hij zei: Ibn Zayd zei over Zijn uitspraak: ( وَإِذَا الْمَوْءُودَةُ سُئِلَتْ ) ("En wanneer het levend begraven meisje wordt ondervraagd"), hij zei: de dochters die de stammen van de Arabieren doodden; en hij las: ( بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ ) ("voor welke zonde zij gedood is").
