Tabari
Terug naar surah 80, ayah 29

Tafseer van Hij Fronste · Abasa · 80:29

وَزَيْتُونًۭا وَنَخْلًۭا

En olijfbomen on dadelpalmen.

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    Zijn woord: وَزَيْتُونًا ("en olijven") — dat zijn de olijven waaruit de olie wordt gewonnen. وَنَخْلا * وَحَدَائِقَ غُلْبًا ("en dadelpalmen, en weelderige tuinen"). Wij hebben reeds uiteengezet dat een ḥadīqa een ommuurde tuin (bustān) is. En zijn woord: غُلْبا betekent: dicht en zwaar begroeid. Met zijn woord غُلْبا bedoelt Hij: bomen in tuinen die dicht en zwaar zijn.

    Het woord al-ghulb is het meervoud van aghlab, hetgeen "iemand met een dikke nek" betekent, gezegd van mannen. Daartoe behoort het vers van al-Farazdaq:

    "Hij huilde en deed een dik-nekkige, verscheurende leeuw oprijzen — wee de zoon van al-Marāgha, wat heeft hij doen oprijzen?"

    En in overeenstemming met wat wij hierover hebben gezegd, hebben de uitleggers (ahl al-taʾwīl) zich uitgesproken, ondanks hun onderlinge verschil in de bewoording ervan. Sommigen van hen zeiden: het is wat van de bomen ineengestrengeld en samengeklit is.

    * Vermelding van wie dat heeft gezegd:

    Toon originele Arabische tekst
    وقوله: ( وَزَيْتُونًا ) وهو الزيتون الذي منه الزيت ( وَنَخْلا * وَحَدَائِقَ غُلْبًا ) وقد بينَّا أن الحديقة البستان المحوّط عليه. وقوله: ( غُلْبا ) يعني: غلاظا. ويعني بقوله: ( غُلْبا ) أشجارا في بساتين غلاظ. والغلب: جمع أغلب، وهو الغليظ الرقبة من الرجال؛ ومنه قول الفرزدق: عَــوَى فأثــارَ أغْلَــبَ ضَيْغَميًّـا فَـوَيْل ابْـنِ المَراغَـةِ مـا اسْـتثارَا? (5) وبنحو الذي قلنا في ذلك قال أهل التأويل على اختلاف منهم في البيان عنه، فقال بعضهم: هو ما التفّ من الشجر واجتمع. * ذكر من قال ذلك: ------------------------ الهوامش : (5) البيت للفرزدق يهجو جريرا ( ديوان الفرزدق 443 ) . وفي اللسان : غلب ، والغلب : غلظ العنق وعظمها ، وهو أغلب : غليظ الرقبة ، وهم يصفون أبدا السادة بغلظ الرقبة وطولها ، وقد يستعمل ذلك في غير الحيوان ، كقولهم حديقة غلباء : أي عظيمة متكائفة ملتفة . وفي التنزيل : { وحدائق غلبا } . وأسد أغلب : غليظ الرقبة . والضيغم والضيغمي : الشديد العض ، من الضغم . وقال أبو عبيدة في مجاز القرآن ( 185 ) حدائق غلبا : يقال : نخلة وشجرة غلباء إذا كانت غليظة . ا هـ .