Tafseer van Hij Fronste · Abasa · 80:21
Vervolgens doet Hij hem sterven en doet Hij hem begraven.
Zijn uitspraak: ثُمَّ أَمَاتَهُ فَأَقْبَرَهُ ("Daarna deed Hij hem sterven en gaf Hij hem een graf") betekent: daarna nam Hij zijn ziel weg en deed Hij hem vervolgens sterven. Met Zijn woord أَقْبَرَهُ ("Hij gaf hem een graf") bedoelt Hij: Hij maakte hem tot iemand die een graf bezit. De qābir (de begraver) is degene die de dode met eigen hand begraaft, zoals al-Aʿshā gezegd heeft:
Indien zij een dode tegen haar borst had geleund, Was hij weer tot leven gekomen en niet naar een begraver overgebracht. (3)
En de muqbir (degene die laat begraven) is Allah, Die Zijn dienaren beval om hem na zijn dood te begraven, en zo maakte Hij hem tot iemand die een graf bezit. De Arabieren zeggen, zoals mij is overgeleverd: "Ik kapte de staart van de kameel af (batartu)," terwijl Allah hem heeft afgekapt (abtarahu); en "ik onthoornde de stier (ʿadabtu)," terwijl Allah hem onthoornd heeft (aʿdabahu); en "ik verdreef die-en-die van mij weg (taradtu)," terwijl Allah hem verdreef (atradahu), dat wil zeggen: Hij maakte hem tot een verdrevene.
--------------------
Voetnoten:
(3) De versregel is van al-Aʿshā van Banū Qays ibn Thaʿlaba (zijn dīwān, druk Caïro, blz. 139), uit een gedicht waarin hij ʿAlqama ibn ʿAlātha hekelt en ʿĀmir ibn al-Ṭufayl prijst in de wedijver-twist (munāfara) die tussen die twee plaatsvond. Het behoort tot de bewijsplaatsen van Abū ʿUbayda in Majāz al-Qurʾān (185). Hij zei: "fa-aqbarahu betekent: Hij beval dat hij begraven zou worden…" En degene die met zijn hand begraaft is de qābir. Al-Aʿshā zei: "Indien zij geleund had…" de versregel. Einde. En in (Lisān: q-b-r): "qabarahu yaqburuhu wa-yaqbiruhu (zoals yaḥfir en yadkhul): hij begroef hem. Wa-aqbarahu: Hij maakte voor hem een graf. Wa-aqbara: wanneer hij een mens beval een graf te delven." Abū ʿUbayda zei: Banū Tamīm zeiden tegen al-Ḥajjāj — en hij had Ṣāliḥ ibn ʿAbd al-Raḥmān gedood —: "aqbirnā Ṣāliḥan," dat wil zeggen: sta ons toe hem te begraven. Hij zei tegen hen: "Hij is jullie ter beschikking." En al-Farrāʾ zei over Zijn woord, de Verhevene: ثم أماته فأقبره "dat wil zeggen: Hij maakte hem tot een begravene, tot iemand die begraven wordt, en Hij maakte hem niet tot iemand die voor de vogels en de roofdieren wordt geworpen" noch tot iemand die in de nāwūs (knekelvaten) wordt geworpen, alsof het graf iets is waarmee de moslim geëerd wordt. Einde.
