Tabari
Terug naar surah 76, ayah 30

Tafseer van De Mens · Al-Insaan · 76:30

وَمَا تَشَآءُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمًۭا

En jullie zullen het niet willen, behalve als Allah het wil: voorwaar, Allah is Alwetend, Alwijs.

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    Zijn woord: يُدْخِلُ مَنْ يَشَاءُ فِي رَحْمَتِهِ ("Hij doet wie Hij wil binnentreden in Zijn barmhartigheid") betekent: uw Heer doet wie Hij wil van u binnentreden in Zijn barmhartigheid, zodat Hij hem berouw schenkt totdat hij sterft, berouwvol van zijn dwaling, en Hij hem zijn zonden vergeeft en hem Zijn paradijs (janna) doet binnentreden. وَالظَّالِمِينَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا ("en voor de onrechtplegers heeft Hij een pijnlijke bestraffing bereid") betekent: degenen die zichzelf onrecht aandeden en op hun shirk (het toekennen van deelgenoten aan Allah) stierven — voor hen heeft Hij in het hiernamaals een pijnlijke, smartelijke bestraffing (ʿadhāb) bereid, en dat is de bestraffing van de hel (jahannam).

    En het accusatief in Zijn woord والظَّالمِينَ ("en de onrechtplegers") is omdat de wāw [hier] een bepaling is bij "aʿadda" (Hij heeft bereid), en de betekenis is: en voor de onrechtplegers heeft Hij een pijnlijke bestraffing bereid. En er is vermeld dat het in de recitatie van ʿAbd Allāh [ibn Masʿūd] luidt: ولِلظَّالِمِينَ أعَدَّ لَهُمْ ("en voor de onrechtplegers heeft Hij voor hen bereid") met herhaling van de lām. En de Arabieren doen dat soms; men reciteert van een van hen:

    "Ik zeg tot haar, wanneer zij om echtscheiding (ṭalāq) vraagt: waartoe haast gij u, mij te verlaten?"

    En van een ander:

    "Zij begonnen hem niet te vragen waaromtrent het hem [overkwam], of hij opsteeg in de roes van de hartstocht, dan wel neerdaalde?"

    — met herhaling van de bāʾ, terwijl de bedoelde zinsbouw [eigenlijk] is: zij vragen hem niet waaromtrent het hem [overkwam].

    Toon originele Arabische tekst
    وقوله: ( يُدْخِلُ مَنْ يَشَاءُ فِي رَحْمَتِهِ ) يقول: يدخل ربكم من يشاء منكم في رحمته، فيتوب عليه حتى يموت تائبا من ضلالته، فيغفر له ذنوبه، ويُدخله جنته ( وَالظَّالِمِينَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا ) يقول: الذين ظلموا أنفسهم، فماتوا على شركهم، أعدّ لهم في الآخرة عذابا مؤلما موجعا، وهو عذاب جهنم. ونصب قوله: ( والظَّالمِينَ ) &; 24-120 &; لأن الواو ظرف لأعدّ، والمعنى: وأعد للظالمين عذابا أليما. وذُكر أن ذلك في قراءة عبد الله: ( ولِلظَّالِمِينَ أعَدَّ لَهُمْ ) بتكرير اللام، وفد تفعل العرب ذلك، وينشد لبعضهم: أقــولُ لَهَــا إذا ســألَتْ طَلاقًـا إلامَ تُســـارِعينَ إلــى فِــرَاقي? (2) ولآخر: فـأصْبَحْنَ لا يسـأَلْنهُ عَـنْ بِمَـا بِـهِ أصَعَّـد فِـي غاوِي الهَوَى أمْ تَصَوَّبا? (3) بتكرير الباء، وإنما الكلام لا يسألنه عما به.