Tafseer van De Mens · Al-Insaan · 76:19
En onder hen wordt rondgegaan door eeuwig jeugdigen. Als jij hen ziet, dan denk jij dat zij verstrooide parels zijn.
Zijn woord: وَإِذَا رَأَيْتَ ثَمَّ رَأَيْتَ نَعِيمًا ("En wanneer je daar kijkt, zul je gelukzaligheid aanschouwen"). De Verhevene — Hij wiens lof wordt gememoreerd — zegt tot Zijn Profeet Mohammed ﷺ: En wanneer je met je blik kijkt, o Mohammed, en je oog laat dwalen over wat Ik aan deze rechtschapenen (al-abrār) in het paradijs (janna) aan eerbetoon heb geschonken — met Zijn woord ثَمَّ ("daar") wordt het paradijs bedoeld — رَأَيْتَ نَعِيمًا ("zul je gelukzaligheid aanschouwen"). Dat is omdat de laagste van hen in rang, volgens wat is gezegd, in zijn koninkrijk kijkt over een afstand van tweeduizend jaar reizen, en zijn verste deel ziet zoals hij zijn nabijste deel ziet.
De taalkundigen van het Arabisch hebben van mening verschild over de reden waarom het lijdend voorwerp van het eerste "rāʾayta" ("je zag/keek") niet is genoemd. Sommige grammatici van Basra zeiden: Hij deed dat slechts omdat hij een zien bedoelt dat geen lijdend voorwerp regeert, zoals je zegt: "ẓanantu fī l-dār" ("ik vermoedde in het huis"), waarbij hij bericht geeft over de plaats van zijn vermoeden; zo geeft hij hier bericht over de plaats van zijn zien. Sommige grammatici van Kufa zeiden: Hij deed dat slechts omdat de betekenis is: "En wanneer je ziet wat daar is, zul je gelukzaligheid aanschouwen." Hij zei: En het is correct om "mā" ("wat") weg te laten en te impliceren, zoals gezegd is: "laqad taqaṭṭaʿa baynakum" ("waarlijk, de band tussen jullie is verbroken"), waarbij "mā baynakum" ("wat tussen jullie is") bedoeld wordt. Hij zei: En men zegt: "idhā rāʾayta thamma" ("wanneer je daar kijkt"), waarbij bedoeld wordt: wanneer je daar kijkt — dat wil zeggen: wanneer je je blik daarheen werpt, zul je gelukzaligheid aanschouwen.
Zijn woord: وَمُلْكًا كَبِيرًا ("en een groot koninkrijk"). Hij zegt: En je zult, naast de gelukzaligheid die je daar voor hen ziet, een groot koninkrijk aanschouwen. En er is gezegd dat dat grote koninkrijk de begroeting van de engelen aan hen is, en hun vragen om toestemming bij hen binnen te treden.
* Vermelding van wie dat heeft gezegd:
Ibn Bashshār heeft ons verteld, hij zei: Muʾammal heeft ons verteld, hij zei: Sufyān heeft ons verteld, hij zei: Iemand die Mujāhid hoorde zeggen heeft mij verteld: وَإِذَا رَأَيْتَ ثَمَّ رَأَيْتَ نَعِيمًا وَمُلْكًا كَبِيرًا ("En wanneer je daar kijkt, zul je gelukzaligheid aanschouwen en een groot koninkrijk"), hij zei: De begroeting van de engelen.
Hij zei: ʿAbd al-Raḥmān heeft ons verteld, hij zei: Ik hoorde Sufyān zeggen over Zijn woord: مُلْكًا كَبِيرًا ("een groot koninkrijk"), hij zei: Ons heeft bereikt dat het de begroeting van de engelen is.
Abū Kurayb heeft ons verteld, hij zei: Al-Ashjaʿī heeft ons verteld, over Zijn woord: وَإِذَا رَأَيْتَ ثَمَّ رَأَيْتَ نَعِيمًا وَمُلْكًا كَبِيرًا ("En wanneer je daar kijkt, zul je gelukzaligheid aanschouwen en een groot koninkrijk"), hij zei: Sufyān verklaarde het en zei: De engelen vragen toestemming bij hen binnen te treden.
Ibn Ḥumayd heeft ons verteld, hij zei: Mihrān heeft ons verteld, op gezag van Sufyān: وَإِذَا رَأَيْتَ ثَمَّ رَأَيْتَ نَعِيمًا وَمُلْكًا كَبِيرًا ("En wanneer je daar kijkt, zul je gelukzaligheid aanschouwen en een groot koninkrijk"), hij zei: Het vragen om toestemming van de engelen bij hen binnen te treden.
