Tafseer van De Mens · Al-Insaan · 76:18
Er bevindt zich daarin een bron die Salsabîl genoemd wordt.
De Verhevene, wiens vermelding hoog is, zegt: en rond deze rechtschapenen (al-abrār) gaan jongelingen, dat zijn de bedienden, voor altijd bestendigd (mukhalladūn).
De uitleggers verschilden van mening over de betekenis van: ( مُخَلَّدُونَ ) "voor altijd bestendigd". Sommigen zeiden: de betekenis daarvan is dat zij niet sterven.
* Vermelding van wie dat zei:
Bishr heeft ons verteld, hij zei: Yazīd heeft ons verteld, hij zei: Saʿīd heeft ons verteld, op gezag van Qatāda, over zijn woord: ( وَيَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُخَلَّدُونَ ) "en rond hen gaan voor altijd bestendigde jongelingen", dat wil zeggen: zij sterven niet.
Ibn ʿAbd al-Aʿlā heeft ons verteld, hij zei: Ibn Thawr heeft ons verteld, op gezag van Maʿmar, op gezag van Qatāda, iets dergelijks.
Anderen zeiden: met ( وِلْدَانٌ مُخَلَّدُونَ ) "voor altijd bestendigde jongelingen" wordt bedoeld: dat zij met armbanden getooid zijn.
En weer anderen zeiden: nee, ermee wordt bedoeld dat zij met oorringen getooid zijn. En er werd gezegd: ermee wordt bedoeld dat hun jeugd voortdurend is en zij niet van die leeftijd veranderen.
En het is overgeleverd dat de Arabieren over een man, wanneer hij oud wordt maar het zwart van zijn haar standhoudt, zeggen: hij is waarlijk mukhallad (bestendigd). Evenzo zeggen zij wanneer hij oud wordt maar zijn kiezen en tanden standhouden: hij is waarlijk mukhallad, waarmee bedoeld wordt dat zijn toestand standvastig is. En dit bevestigt wat Qatāda zei, namelijk dat de betekenis is: zij sterven niet, want wanneer zij in één toestand standvastig blijven en niet veranderen door ouderdom, grijsheid of dood, dan zijn zij mukhalladūn (voor altijd bestendigd). En er werd gezegd: de betekenis van zijn woord ( مُخَلَّدُونَ ) is "getooid met armbanden" in de taal van Ḥimyar; en aan een van hun dichters wordt toegeschreven:
En vrouwen getooid met zilver, alsof hun achterstes de zandheuvels van het stuifzand waren.
En zijn woord: ( إِذَا رَأَيْتَهُمْ حَسِبْتَهُمْ لُؤْلُؤًا مَنْثُورًا ) "wanneer je hen ziet, zou je hen voor verstrooide parels houden". De Verhevene, wiens vermelding hoog is, zegt: wanneer je, o Mohammed, deze jongelingen ziet, samengeschoold of verspreid, dan zou je hen, vanwege hun schoonheid, de zuivere witheid van hun gezichten en hun grote aantal, houden voor verspreide parels, of voor parels die samengevoegd en uitgegoten zijn.
En overeenkomstig met wat wij daarover gezegd hebben, hebben de uitleggers gesproken.
* Vermelding van wie dat zei:
Ibn ʿAbd al-Aʿlā heeft ons verteld, hij zei: Ibn Thawr heeft ons verteld, op gezag van Maʿmar, op gezag van Qatāda: ( لُؤْلُؤًا مَنْثُورًا ) "verstrooide parels", hij zei: vanwege hun grote aantal en hun schoonheid.
Bishr heeft ons verteld, hij zei: Yazīd heeft ons verteld, hij zei: Saʿīd heeft ons verteld, op gezag van Qatāda, over zijn woord: ( إِذَا رَأَيْتَهُمْ حَسِبْتَهُمْ ) "wanneer je hen ziet, zou je hen houden voor": vanwege hun schoonheid en hun grote aantal ( لُؤْلُؤًا مَنْثُورًا ) "verstrooide parels". En Qatāda zei: op gezag van Abū Ayyūb, op gezag van ʿAbdallāh ibn ʿAmr, hij zei: er is geen enkele bewoner van het paradijs of er bedienen hem duizend jonge knechten, iedere knecht voor een taak waarmee zijn metgezel niet belast is.
Ibn Ḥumayd heeft ons verteld, hij zei: Mihrān heeft ons verteld, op gezag van Sufyān, hij zei: ( حَسِبْتَهُمْ لُؤْلُؤًا مَنْثُورًا ) "je zou hen voor verstrooide parels houden", hij zei: in de grote hoeveelheid van de parels en de witheid van de parels.
