Tabari
Terug naar surah 74, ayah 7

Tafseer van De Ingehulde · Al-Muddaththir · 74:7

وَلِرَبِّكَ فَٱصْبِرْ

En wees geduldig omwille van jouw Heer.

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    En Zijn woorden: "En wees geduldig omwille van jouw Heer" — de Verhevene, wiens vermelding verheven is, zegt: en wees omwille van jouw Heer geduldig met het verfoeilijke dat jou daarin (omwille van Hem) overkomt.

    In de geest van wat wij hierover gezegd hebben, sprak een groep van de mensen van de uitleg, met een onderling verschil daarin onder de mensen van de uitleg.

    * Vermelding van wie dat zei:

    Muḥammad ibn ʿAmr heeft ons verteld, hij zei: Abū ʿĀṣim heeft ons verteld, hij zei: ʿĪsā heeft ons verteld; en al-Ḥārith heeft mij verteld, hij zei: al-Ḥasan heeft ons verteld, hij zei: Warqāʾ heeft ons verteld, beiden op gezag van Ibn Abī Najīḥ, op gezag van Mujāhid, over Zijn woorden: "En wees geduldig omwille van jouw Heer", hij zei: met wat jou is opgelegd.

    Yūnus heeft mij verteld, hij zei: Ibn Wahb heeft ons bericht, hij zei: Ibn Zayd zei, over Zijn woorden: "En wees geduldig omwille van jouw Heer", hij zei: hij droeg een geweldige taak: het bestrijden van de Arabieren, en daarna de niet-Arabieren na de Arabieren, omwille van Allah.

    Anderen zeiden: de betekenis daarvan is veeleer: en wees omwille van jouw Heer geduldig met jouw gave.

    * Vermelding van wie dat zei:

    Abū Kurayb heeft ons verteld, hij zei: Wakīʿ heeft ons verteld, op gezag van Sufyān, op gezag van Mughīra, op gezag van Ibrāhīm: "En wees geduldig omwille van jouw Heer", hij zei: wees geduldig met jouw gave.

    Ibn Ḥumayd heeft ons verteld, hij zei: Mihrān heeft ons verteld, op gezag van Sufyān, op gezag van Mughīra, op gezag van Ibrāhīm, hij zei: wees omwille van Allah geduldig met jouw gave.

    Ibn Bashshār heeft ons verteld, hij zei: Abū ʿĀṣim heeft ons verteld, hij zei: Sufyān heeft ons verteld, op gezag van Mughīra, op gezag van Ibrāhīm, over Zijn woorden: "En wees geduldig omwille van jouw Heer", hij zei: jouw gave, wees daarmee geduldig.

    Hij, verheven zij Zijn lof, bedoelt met Zijn woorden: "Wanneer dan op de bazuin geblazen wordt", dat het dan op die dag een zware dag is.

    In de geest van wat wij hierover gezegd hebben, spraken de mensen van de uitleg.

    * Vermelding van wie dat zei:

    Abū Kurayb heeft ons verteld, hij zei: Ibn Fuḍayl en Asbāṭ hebben ons verteld, op gezag van Muṭarrif, op gezag van ʿAṭiyya al-ʿAwfī, op gezag van Ibn ʿAbbās, over Zijn woorden: "Wanneer dan op de bazuin geblazen wordt, dan is die dag een moeilijke dag", zei de Boodschapper van Allah ﷺ: "Hoe zou ik gerust kunnen genieten, terwijl de drager van de hoorn de hoorn reeds in zijn mond heeft genomen en zijn voorhoofd heeft gebogen, luisterend wanneer hem bevolen wordt erop te blazen?" Toen zeiden de metgezellen van de Boodschapper van Allah ﷺ: hoe moeten wij (dan) zeggen? Hij zei: jullie zeggen: "Allah is ons voldoende en Hij is de beste Beschermer; op Allah hebben wij ons verlaten."

    Toon originele Arabische tekst
    وقوله: ( وَلِرَبِّكَ فَاصْبِرْ ) يقول تعالى ذكره: ولربك فاصبر على ما لقيت فيه من المكروه. وبنحو الذي قلنا في ذلك قال جماعة من أهل التأويل على اختلاف فيه بين أهل التأويل. * ذكر من قال ذلك: حدثنا محمد بن عمرو، قال: ثنا أبو عاصم، قال: ثنا عيسى، وحدثني الحارث، قال: ثنا الحسن، قال: ثنا ورقاء، جميعا عن ابن أبي نجيح، عن مجاهد، قوله: ( وَلِرَبِّكَ فَاصْبِرْ ) قال: على ما أوتيت. حدثني يونس، قال: أخبرنا ابن وهب، قال: قال ابن زيد، في قوله: ( وَلِرَبِّكَ فَاصْبِرْ ) قال: حمل أمرًا عظيما محاربة العرب، ثم العجم من بعد العرب في الله. وقال آخرون: بل معنى ذلك: ولربك فاصبر على عطيتك. * ذكر من قال ذلك: حدثنا أبو كُرَيب، قال: ثنا وكيع، عن سفيان، عن مغيرة، عن إبراهيم ( وَلِرَبِّكَ فَاصْبِرْ ) قال: اصبر على عطيتك. حدثنا ابن حميد، قال: ثنا مهران، عن سفيان، عن مغيرة، عن إبراهيم، قال: اصبر على عطيتك لله. حدثنا ابن بشار، قال: ثنا أبو عاصم، قال: ثنا سفيان، عن مغيرة، عن إبراهيم، في قوله: ( وَلِرَبِّكَ فَاصْبِرْ ) قال: عطيتك اصبر عليها. يعني جل ثناؤه بقوله: ( فَإِذَا نُفِخَ فِي الصُّورِ ) فذلك يومئذ يوم شديد. وبنحو الذي قلنا في ذلك قال أهل التأويل. * ذكر من قال ذلك: حدثنا أبو كُرَيب، قال: ثنا ابن فضيل وأسباط، عن مطرِّف، عن عطية العوفيِّ، عن ابن عباس، في قوله: ( فَإِذَا نُقِرَ فِي النَّاقُورِ فَذَلِكَ يَوْمَئِذٍ يَوْمٌ عَسِيرٌ ) قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: " كَيْفَ أنْعَمُ وَصَاحِبُ القَرْنِ قَدِ الْتَقَمَ القَرْنَ وَحَنَى جَبْهَتَهُ يَسْتَمعُ مَتَى يُؤْمَرُ يَنْفُخُ فِيهِ"، فقال أصحابُ رسول الله صلى الله عليه وسلم: كيف نقول؟ فقال: تقولون: حَسْبُنا اللهُ وَنِعْمَ الوَكِيلُ، عَلى اللهِ تَوَكَّلْنا ".