Tafseer van Noeh (Noach) · Nooh · 71:23
En zij zeiden: "Verlaat jullie goden niet en verlaat Wadd niet, en niet Soewâ'a, en niet Yaghôets en Ya'ôeq en Nasr."
De uitleg van Zijn, de Verhevene, woord: En zij zeiden: "Verlaat uw goden niet, en verlaat Wadd niet, noch Suwāʿ, noch Yaghūth en Yaʿūq en Nasr" (23) En zij hebben velen misleid; en doe de onrechtplegers slechts toenemen in dwaling (24).
Hij, verheven zij Zijn gedachtenis, zegt, berichtend over wat Nūḥ over zijn volk meedeelde: (En zij zeiden: "Verlaat uw goden niet, en verlaat Wadd niet, noch Suwāʿ, noch Yaghūth en Yaʿūq en Nasr") (71:23). Dezen waren, naar wat verhaald is, een aantal mannen uit de zonen van Adam, behorend tot de goden van het volk die zij plachten te aanbidden.
En tot hun verhaal behoort, voor zover het ons bereikt heeft, wat Ibn Ḥumayd ons verteld heeft, hij zei: Mihrān heeft ons verteld, op gezag van Sufyān, op gezag van Mūsā, op gezag van Muḥammad ibn Qays, over (en Yaʿūq en Nasr): hij zei: Zij waren rechtschapen mannen uit de zonen van Adam, en zij hadden volgelingen die hen tot voorbeeld namen. Toen zij stierven, zeiden hun metgezellen die hen tot voorbeeld namen: "Als wij hen zouden afbeelden, zou dat ons sterker doen verlangen naar de aanbidding wanneer wij hen gedenken." Dus beeldden zij hen af. Toen dezen stierven en anderen kwamen, sloop Iblīs naar hen toe en zei: "Voorwaar, zij plachten hen te aanbidden, en door hen werd hun regen gegeven." Zo aanbaden zij hen.
Ibn Ḥumayd heeft ons verteld, hij zei: Mihrān heeft ons verteld, op gezag van Sufyān, op gezag van zijn vader, op gezag van ʿIkrima, hij zei: Tussen Adam en Nūḥ lagen tien geslachten, allen waren zij de islam toegedaan.
En anderen zeiden: Dit zijn de namen van de afgodsbeelden (aṣnām) van het volk van Nūḥ.
* Vermelding van wie dat gezegd heeft:
Bishr heeft ons verteld, hij zei: Yazīd heeft ons verteld, hij zei: Saʿīd heeft ons verteld, op gezag van Qatāda, over Zijn woord: (Verlaat uw goden niet, en verlaat Wadd niet, noch Suwāʿ, noch Yaghūth en Yaʿūq en Nasr): hij zei: Wadd behoorde aan deze stam van Kalb te Dūmat al-Jandal; Suwāʿ behoorde aan Hudhayl te Ruhāṭ; Yaghūth behoorde aan de Banū ʿUṭayf van Murād te al-Juruf bij Sabaʾ; Yaʿūq behoorde aan Hamdān te Balkhaʿ; en Nasr behoorde aan Dhū Kulāʿ van Ḥimyar. Hij zei: Deze goden werden door het volk van Nūḥ aanbeden, en daarna namen de Arabieren hen over. En bij Allah, zij waren niets anders dan een stuk hout, of klei, of een steen.
Ibn ʿAbd al-Aʿlā heeft ons verteld, hij zei: Ibn Thawr heeft ons verteld, op gezag van Maʿmar, op gezag van Qatāda (Verlaat uw goden niet, en verlaat Wadd niet, noch Suwāʿ, noch Yaghūth en Yaʿūq en Nasr): hij zei: Het waren goden die door het volk van Nūḥ werden aanbeden, en daarna aanbaden de Arabieren hen. Hij zei: Wadd behoorde aan Kalb te Dūmat al-Jandal, Suwāʿ behoorde aan Hudhayl, Yaghūth behoorde aan de Banū ʿUṭayf van Murād te al-Juruf, Yaʿūq behoorde aan Hamdān, en Nasr behoorde aan Dhū al-Kulāʿ van Ḥimyar.
ʿAlī heeft mij verteld, hij zei: Abū Ṣāliḥ heeft ons verteld, hij zei: Muʿāwiya heeft mij verteld, op gezag van ʿAlī, op gezag van Ibn ʿAbbās, over Zijn woord: (Verlaat uw goden niet, en verlaat Wadd niet, noch Suwāʿ, noch Yaghūth en Yaʿūq en Nasr): hij zei: Dit waren afgodsbeelden die in de tijd van Nūḥ werden aanbeden.
Er is mij verhaald op gezag van al-Ḥusayn, hij zei: Ik hoorde Abū Muʿādh zeggen: ʿUbayd heeft ons verteld, hij zei: Ik hoorde al-Ḍaḥḥāk zeggen over Zijn woord: (noch Yaghūth en Yaʿūq en Nasr): hij zei: Dit zijn afgodsbeelden, en zij werden in de tijd van Nūḥ aanbeden.
Er is mij verhaald op gezag van al-Ḥusayn, hij zei: Ik hoorde Abū Muʿādh zeggen: ʿUbayd heeft ons verteld, hij zei: Ik hoorde al-Ḍaḥḥāk zeggen over Zijn woord: (noch Yaghūth en Yaʿūq en Nasr): het zijn goden die zich in Jemen plachten te bevinden.
Yūnus heeft mij verteld, hij zei: Ibn Wahb heeft ons bericht, hij zei: Ibn Zayd zei over Zijn woord: (noch Yaghūth en Yaʿūq en Nasr): hij zei: Dit zijn hun goden die zij aanbidden.
De recitatoren verschilden over de lezing van Zijn woord: (Waddan). De meeste recitatoren van Medina lazen het (Wuddan) met een ḍamma op de wāw, en de meeste recitatoren van Kūfa en Baṣra lazen het (Waddan) met een fatḥa op de wāw.
En het juiste van het standpunt hierover is naar onze mening dat het twee lezingen zijn die bekend zijn bij de recitatoren van de steden; met welke van beide de recitator ook reciteert, hij treft het juiste.
