Tabari
Terug naar surah 7, ayah 92

Tafseer van De Hoogten · Al-A'raaf · 7:92

ٱلَّذِينَ كَذَّبُوا۟ شُعَيْبًۭا كَأَن لَّمْ يَغْنَوْا۟ فِيهَا ۚ ٱلَّذِينَ كَذَّبُوا۟ شُعَيْبًۭا كَانُوا۟ هُمُ ٱلْخَٰسِرِينَ

Degenen die Sjoe'aib loochenden werden alsof zij nooit in haar (de stad) hadden gewoond. Degenen die Sjoe'aib loochenden, zij zijn de verliezers.

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    De uitleg van Zijn woord: الَّذِينَ كَذَّبُوا شُعَيْبًا كَأَنْ لَمْ يَغْنَوْا فِيهَا الَّذِينَ كَذَّبُوا شُعَيْبًا كَانُوا هُمُ الْخَاسِرِينَ (92) ("Degenen die Shuʿayb loochenden, het was alsof zij er nooit hadden gewoond; degenen die Shuʿayb loochenden, zij waren het die de verliezers waren.") (7:92)

    Abū Jaʿfar zei: De Verhevene, wiens vermelding verheven is, zegt: Zo vernietigde Hij degenen die Shuʿayb loochenden en niet in hem geloofden; Hij roeide hen uit, zodat hun stad door hen verlaten en leeg werd = "het was alsof zij er nooit hadden gewoond" — Hij zegt: alsof zij er nooit hadden verbleven en er nooit hadden geleefd, op het moment dat zij ten onder gingen.

    * * *

    Men zegt: "ghaniya zus-en-zo op die-en-die plaats, hij ghanā erin met een ghinan en ghuniyyan", wanneer hij ergens neerstrijkt en er verblijft, zoals de dichter zei:

    En voorwaar, jouw buren plachten daar te wonen, zij die zich aan jou vasthielden met verbond en verbintenis.

    En Ruʾba zei:

    En de tijd van het verblijf (maghnā) van een ruïne te Ḍalfaʿā.

    Het is een "mafʿal"-vorm van "ghaniya".

    * * *

    En in overeenstemming met wat wij hierover hebben gezegd, hebben de uitleggers (ahl al-taʾwīl) gesproken.

    * Vermelding van wie dat heeft gezegd:

    14866 — Muḥammad ibn ʿAbd al-Aʿlā heeft ons verteld; hij zei: Muḥammad ibn Thawr heeft ons verteld; hij zei: Maʿmar heeft ons verteld, op gezag van Qatāda: "het was alsof zij er nooit hadden gewoond": alsof zij er nooit hadden geleefd, alsof zij er nooit voorspoed hadden genoten.

    14867 — Al-Muthannā heeft mij verteld; hij zei: ʿAbd Allāh ibn Ṣāliḥ heeft ons verteld; hij zei: Muʿāwiya heeft mij verteld, op gezag van ʿAlī, op gezag van Ibn ʿAbbās: "het was alsof zij er nooit hadden gewoond" — hij zegt: alsof zij er nooit hadden geleefd.

    14868 — Yūnus heeft mij verteld; hij zei: Ibn Wahb heeft ons bericht; hij zei: Ibn Zayd zei over Zijn woord: "het was alsof zij er nooit hadden gewoond": alsof zij er nooit waren geweest.

    * * *

    En Zijn woord: "degenen die Shuʿayb loochenden, zij waren het die de verliezers waren" — de Verhevene, wiens vermelding verheven is, zegt: niet zij die Shuʿayb volgden waren de verliezers, maar veeleer waren zij die hem loochenden de verliezers, de ondergegane. Want Hij — verheven zij Zijn lof — heeft over hen bericht: dat zij die Shuʿayb loochenden tot degenen die hem wilden volgen zeiden: لَئِنِ اتَّبَعْتُمْ شُعَيْبًا إِنَّكُمْ إِذًا لَخَاسِرُونَ ("Als jullie Shuʿayb volgen, dan zullen jullie zeker tot de verliezers behoren"). Toen logenstrafte Allah hen door wat Hij over hen deed neerkomen aan onmiddellijke bestraffing, en zei daarna tot Zijn profeet Muḥammad ﷺ: de volgelingen van Shuʿayb hebben niet verloren, maar veeleer waren zij die Shuʿayb loochenden — toen de bestraffing van Allah kwam — zij die de verliezers waren, en niet zij die hem voor waarachtig hielden en in hem geloofden.

    Toon originele Arabische tekst
    القول في تأويل قوله : الَّذِينَ كَذَّبُوا شُعَيْبًا كَأَنْ لَمْ يَغْنَوْا فِيهَا الَّذِينَ كَذَّبُوا شُعَيْبًا كَانُوا هُمُ الْخَاسِرِينَ (92) قال أبو جعفر : يقول تعالى ذكره: فأهلك الذين كذبوا شعيبًا فلم يؤمنوا به، فأبادَهم، فصارت قريتهم منهم خاوية خلاءً=( كأن لم يغنوا فيها ) ، يقول: كأن لم ينـزلوا قطّ ولم يعيشوا بها حين هلكوا . * * * يقال: " غَنِيَ فلان بمكان كذا ، فهو يَغْنَى به غِنًى وغُنِيًّا " ، (24) إذا نـزل به وكان به، كما قال الشاعر. (25) وَلَقَــدْ يَغْنَــى بِهَــا جِـيرَانُكِ الْ مُمْسِــكُو مِنْــكِ بِعَهْــدٍ وَوِصَـالِ (26) وقال رؤبة: وَعَهْدُ مَغْنَى دِمْنَةٍ بِضَلْفَعَا (27) إنما هو " مفعل " من " غني". * * * وبنحو الذي قلنا في ذلك قال أهل التأويل. * ذكر من قال ذلك: 14866-حدثنا محمد بن عبد الأعلى قال، حدثنا محمد بن ثور قال، حدثنا معمر، عن قتادة.( كأن لم يغنوا فيها ) ، : كأن لم يعيشوا، كأن لم ينعموا. 14867-حدثني المثنى قال، حدثنا عبد الله بن صالح، قال : حدثني معاوية، عن علي، عن ابن عباس: ( كأن لم يغنوا فيها ) ، يقول : كأن لم يعيشوا فيها. 14868-حدثني يونس قال، أخبرنا ابن وهب قال، قال ابن زيد في قوله: ( كأن لم يغنوا فيها ) ، كأن لم يكونوا فيها قطُّ. * * * وقوله: ( الذين كذبوا شعيبًا كانوا هم الخاسرين ) ، يقول تعالى ذكره: لم يكن الذين اتَّبعوا شعيبًا الخاسرين ، بل الذين كذّبوه كانوا هم الخاسرين الهالكين. (28) لأنه أخبر عنهم جل ثناؤه: أن الذين كذبوا شعيبًا قالوا للذين أرادُوا اتباعه: لَئِنِ اتَّبَعْتُمْ شُعَيْبًا إِنَّكُمْ إِذًا لَخَاسِرُونَ ، فكذبهم الله بما أحلَّ بهم من عاجلِ نَكاله، ثم قال لنبيه محمد صلى الله عليه وسلم: ما خسر تُبَّاع شعيب، بل كانَ الذين كذبوا شعيبًا لما جاءت عقوبة الله ، هم الخاسرين ، دون الذين صدّقوا وآمنوا به. ------------------ الهوامش : (24) هذا المصدر الثاني"غنيا" ليس في شيء من مراجع اللغة ، وضبطته بضم الغين وكسر النون وتشديد الياء ، على زنة"فعول" وهكذا استظهرت. ولا أدري أيصح ذلك أم لا يصح. (25) هو عبيد بن الأبرص. (26) ديوانه: 58 ، مختارات ابن الشجري 2: 37 ، والخصائص لابن جني 2: 2455 والمنصف لابن جني 1: 66 ، والخزانة 3: 237 ، وهي القصيدة الفاخرة التي لم يتجشم فيها إلا ما في نهضته ووسعه ، عن غير اغتصاب واستكراه أجاءه إليه ، فقاد القصيدة كلها على أن آخر مصراع كل بيت منها منته إلى (ال) التعريف ، كما قال ابن جني في الخصائص ، أولها: يَــا خَـلِيلَيَّ اُرْبَعَـا وَاُسْـتَخْبِرَا الْـ مَـنْزِلَ الـدَّارِسَ مِـنْ أهْـلِ الحِـلالِ مِثْـلَ سَـحْقِ الـبُرْدِ عَفَّـى بَعْدَكِ الـْ قَطْــرُ مَغْنَــاهُ، وَتَـأَوِيبُ الشَّـمَالِ وَلَقَــدْ يَغْنَــى بِــه جِـيرَانُكِ الْـ مُمْسِــكُو مِنْـكِ بِأَسْـبَابِ الوِصَـالِ واستمر بها على ذلك النهج. وكان في المطبوعة: "المستمسكو" ، وهو تغيير لما في المخطوطة ، وللرواية معًا. وقوله: "الممسكو" يعني"الممسكون" ، فحذف النون لطول الاسم ، لا للإضافة. وهكذا تفعل العرب أحيانا ، كما قال الأنصاري: الْحَـــافِظُو عَــوْرةَ العَشِــيرَةِ لا يَــأْتِيهِمُ مِــنْ وَرَائِنَــا نَطَــفُ وقول الأخطل: أَبَنــيِ كُــلَيْبٍ، إِنْ عَمَّــيَّ اللَّـذَا قَتَــلا المُلُــوكَ وَفَكَّكَـا الأَغْـلالا انظر سيبويه 1: 95 ، والمنصف 1: 67. (27) ديوانه: 87 ، ومضى منها بيت فيما سلف 2: 540 في مديح قومه بني تميم ، يقول: هَــاجَتْ، وَمِثْــلي نَوْلُـهُ أَنْ يَرْبَعَـا حَمَامَــةٌ هَــاجَتْ حَمَامًـا سُـجَّعَا أَبْكَــتْ أَبَــا الشَّـعْثَاءِ وَالسَّـمَيْدَعَا وعَهْــدُ مَغْنَــى دِمْنَــةٍ بضَلْفَعَـا بَــادَتْ وَأَمْسَــى خَيْمُهـا تَذَعْذَعَـا و"أبو الشعثاء" يعني نفسه. و"ضلفع" ، اسم موضع. (28) انظر تفسير"الخسران" فيما سلف ص: 565 ، تعليق: 2 ، والمراجع هناك.