Tabari
Terug naar surah 7, ayah 24

Tafseer van De Hoogten · Al-A'raaf · 7:24

قَالَ ٱهْبِطُوا۟ بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّۭ ۖ وَلَكُمْ فِى ٱلْأَرْضِ مُسْتَقَرٌّۭ وَمَتَٰعٌ إِلَىٰ حِينٍۢ

Hij (Allah) zei: "Daalt af, jullie zijn elkaars vijanden, en voor jullie is er op de aarde een verblijfplaats en een genieting tot een bepaalde tijd."

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    Het woord over de uitleg van Zijn uitspraak: قَالَ اهْبِطُوا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ وَلَكُمْ فِي الأَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَمَتَاعٌ إِلَى حِينٍ (24) (Hij zei: "Daalt af, de een is voor de ander een vijand. En voor jullie is er op de aarde een verblijfplaats en een genieting tot een bepaalde tijd." (24))

    Abū Jaʿfar zei: Dit is een bericht van Allah — verheven is Zijn vermelding — over wat Hij deed met Iblīs en zijn nageslacht, met Ādam en zijn kinderen, en met de slang.

    Allah — verheven is Zijn vermelding — zegt tot Ādam, Ḥawwāʾ, Iblīs en de slang: daalt af van de hemel naar de aarde, de een is voor de ander een vijand, zoals:

    14413 — Ibn Wakīʿ heeft ons verteld, hij zei: ʿAmr ibn Ṭalḥa heeft ons verteld, op gezag van Asbāṭ, op gezag van al-Suddī: (Daalt af, de een is voor de ander een vijand), hij zei: Hij vervloekte de slang, sneed haar poten af, liet haar op haar buik kruipen, en maakte haar voedsel uit het stof. En zij daalden af naar de aarde: Ādam, Ḥawwāʾ, Iblīs en de slang.

    14414 — Ibn Wakīʿ heeft ons verteld, hij zei: Abū Usāma heeft ons verteld, op gezag van Abū ʿAwāna, op gezag van Ismāʿīl ibn Sālim, op gezag van Abū Ṣāliḥ: (Daalt af, de een is voor de ander een vijand), hij zei: Ādam, Ḥawwāʾ en de slang.

    * * *

    En Zijn uitspraak: (En voor jullie is er op de aarde een verblijfplaats), Hij zegt: en voor jullie, o Ādam en Ḥawwāʾ, en Iblīs en de slang — is er op de aarde een vaste plaats waar jullie verblijven, en een rustplaats die jullie bereiden, zoals:

    14415 — Al-Muthannā heeft mij verteld, hij zei: Ādam al-ʿAsqalānī heeft ons verteld, hij zei: Abū Jaʿfar heeft ons verteld, op gezag van al-Rabīʿ, op gezag van Abū al-ʿĀliya over Zijn uitspraak: (En voor jullie is er op de aarde een verblijfplaats), hij zei: dat is Zijn uitspraak: الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الأَرْضَ فِرَاشًا [Surah Al-Baqarah: 22] (Die voor jullie de aarde tot een rustbed heeft gemaakt).

    * * *

    En er is over dit punt van Ibn ʿAbbās overgeleverd, namelijk:

    14416 — Mij is verteld op gezag van ʿUbayd Allāh, op gezag van Isrāʾīl, op gezag van al-Suddī, op gezag van iemand die het hem vertelde, op gezag van Ibn ʿAbbās, Zijn uitspraak: (En voor jullie is er op de aarde een verblijfplaats), hij zei: de graven.

    * * *

    Abū Jaʿfar zei: En het juiste over dit punt is dat men zegt: Allah — verheven is Zijn vermelding — berichtte aan Ādam, Ḥawwāʾ, Iblīs en de slang, toen zij naar de aarde werden neergezonden, dat zij elkaars vijanden zijn, en dat zij daarop een verblijfplaats hebben waar zij verblijven. En Hij heeft het niet beperkt tot een verblijfplaats tijdens hun leven met uitsluiting van hun toestand na de dood, maar het bericht erover was algemeen, namelijk dat zij daarop een verblijfplaats hebben. Dat geldt dus in zijn algemeenheid, zoals Allah het bericht algemeen maakte: zij hebben daarop een verblijfplaats tijdens hun leven op haar oppervlak, en na hun dood in haar binnenste, zoals Hij — verheven is Zijn lof — zei: أَلَمْ نَجْعَلِ الأَرْضَ كِفَاتًا * أَحْيَاءً وَأَمْوَاتًا [Surah Al-Mursalāt: 25-26] (Hebben Wij de aarde niet tot een verzamelplaats gemaakt, voor de levenden en de doden?).

    * * *

    En wat betreft Zijn uitspraak: (en een genieting tot een bepaalde tijd), Hij — verheven is Zijn lof — zegt: "en voor jullie is daarop een genieting", die jullie genieten tot het einde van de wereld. En dat is de bepaalde tijd die Hij vermeldde, zoals:

    14417 — Mij is verteld op gezag van ʿUbayd Allāh ibn Mūsā, hij zei: Isrāʾīl heeft ons bericht, op gezag van al-Suddī, op gezag van iemand die het hem vertelde, op gezag van Ibn ʿAbbās: (en een genieting tot een bepaalde tijd), hij zei: tot de Dag der Opstanding en tot het einde van de wereld.

    * * *

    En "de bepaalde tijd" (al-ḥīn) zelf is: het tijdstip, behalve dat de omvang ervan onbekend is. Daarop wijst de uitspraak van de dichter:

    En wat is jouw overmoed na bezadigdheid en vroomheid, terwijl de grijsheid je reeds heeft overdekt op een tijd waarop geen tijd is.

    Dat wil zeggen: een tijd waarop geen tijd is.

    Toon originele Arabische tekst
    القول في تأويل قوله : قَالَ اهْبِطُوا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ وَلَكُمْ فِي الأَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَمَتَاعٌ إِلَى حِينٍ (24) قال أبو جعفر: وهذا خبر من الله تعالى ذكره عن فعله بإبليس وذريته، وآدم وولده، والحية. يقول تعالى ذكره لآدم وحواء وإبليس والحية: اهبطوا من السماء إلى الأرض، بعضكم لبعض عدوّ، كما:- 14413- حدثنا ابن وكيع قال، حدثنا عمرو بن طلحة, عن أسباط, عن السدي: (اهبطوا بعضكم لبعض عدو)، قال: فلعنَ الحية, وقطع قوائمها, وتركها تمشي على بطنها, وجعل رزقها من التراب, وأهبطوا إلى الأرض: آدم، وحواء، وإبليس، والحية. (5) 14414- حدثنا ابن وكيع قال، حدثنا أبو أسامة, عن أبي عوانة, عن إسماعيل بن سالم, عن أبي صالح: (اهبطوا بعضكم لبعض عدو)، قال: آدم، وحواء، والحية. (6) * * * وقوله: (ولكم في الأرض مستقر)، (7) يقول: ولكم، يا آدم وحواء، وإبليس والحية = في الأرض قرارٌ تستقرونه، وفراش تمتهدونه، (8) كما:- 14415- حدثني المثنى قال، حدثنا آدم العسقلاني قال، حدثنا أبو جعفر, عن الربيع, عن أبي العالية في قوله: (ولكم في الأرض مستقر)، قال: هو قوله: الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الأَرْضَ فِرَاشًا ، [سورة البقرة: 22]. (9) * * * وروي عن ابن عباس في ذلك، ما:- 14416- حدثت عن عبيد الله, عن إسرائيل, عن السدي, عمن حدثه, عن ابن عباس قوله: (ولكم في الأرض مستقر)، قال: القبور. (10) * * * قال أبو جعفر: والصواب من القول في ذلك أن يقال: إن الله تعالى ذكره أخبرَ آدم وحواءَ وإبليس والحية، إذ أهبطوا إلى الأرض: أنهم عدوٌّ بعضهم لبعض, وأن لهم فيها مستقرًّا يستقرون فيه, ولم يخصصها بأن لهم فيها مستقرًّا في حال حياتهم دون حال موتهم, بل عمَّ الخبرَ عنها بأن لهم فيها مستقرًّا, فذلك على عمومه، كما عمّ خبرُ الله, ولهم فيها مستقر في حياتهم على ظهرها، وبعد وفاتهم في بطنها, كما قال جل ثناؤه: أَلَمْ نَجْعَلِ الأَرْضَ كِفَاتًا * أَحْيَاءً وَأَمْوَاتًا ، [سورة المرسلات: 25-26]. * * * وأما قوله: (ومتاع إلى حين)، فإنه يقول جل ثناؤه: " ولكم فيها متاع "، تستمتعون به إلى انقطاع الدنيا, (11) وذلك هو الحين الذي ذكره، كما:- 14417- حدثت عن عبيد الله بن موسى قال، أخبرنا إسرائيل, عن السدي, عمن حدثه, عن ابن عباس: (ومتاع إلى حين)، قال: إلى يوم القيامة وإلى انقطاع الدنيا. * * * و " الحين " نفسه: الوقت, غير أنه مجهول القدر (12) ، يدل على ذلك قول الشاعر: (13) وَمَـا مِرَاحُـكَ بَعْـدَ الْحِـلْمِ وَالـدِّينِ وَقَـدْ عَـلاكَ مَشِـيبٌ حِـينَ لا حِـينِ (14) أي وقت لا وقت. ------------------- الهوامش : (5) الأثر : 14413 - (( عمرو بن طلحة )) ، هو (( عمرو بن حماد بن طلحة القناد )) ، منسوبًا إلى جده . وقد مضى مئات من المرات في هذا الإسناد وغيره ، (( عمرو بن حماد ، عن أسباط )) . وقد سلف برقم : 755 . (6) الأثر : 14414 - مضى برقم : 754 . (7) انظر تفسير نظيرة هذه الآية فيما سلف 1 : 535 - 541 . (8) انظر تفسير (( مستقر )) فيما سلف 1 : 539 /11 : 434 ، 562 - 572 . (9) الأثر : 14415 - مضى برقم : 765 . وكان في المطبوعة والمخطوطة هنا : (( هو الذي جعل ... )) ، بزيادة (( هو )) ، وهو سبق قلم من الناسخ . (10) الأثر : 14416 - انظر ما سلف رقم : 767 ، بغير هذا الإسناد . (11) انظر تفسير (( المتاع )) فيما سلف 1 : 539 - 541 /11 : 71 ، تعليق : 2 . والمراجع هناك . (12) انظر تفسير (( الحين )) فيما سلف 1 : 540 ، ولم يذكر هذا هناك في تفسير نظيرة هذه الآية . (13) هو جرير . (14) ديوانه : 586 ، وسيبويه 1 : 358 ، ومجاز القرآن لأبي عبيدة 1 : 212 ، والخزانة 2 : 94 ، وغيرها . مطلع قصيدة في هجاء الفرزدق ، ورواية الديوان ، وسيبويه : * مـا بـالُ جَهْلِكَ بَعْدَ الْحِلْمِ والدِّينِ * وبعده : لِلْغَانِيَــاتِ وِصَــالٌ لَسْـتُ قَاطِعَـهُ عَـلَى مَوَعـدِهَ مِـنْ خُـلْفٍ وَتَلْـوِينِ إِنَّـي لأَرْهَـبُ تَصْـدِيقَ الْوُشَـاةِ بِنَـا أَوْ أَنْ يَقُـولَ غَـوِىٌّ للنَّـوَى : بِينِـي و (( المراح )) ( بكسر الميم ) : المرح والاختيال والتبختر ، وذلك من جنون الشاباب واعتداده بنفسه . وكأن رواية الديوان هي الجودي . وأنشده سيبويه شاهدًا على إلغاء (( لا )) وإضافة (( حين )) الأولى إلى (( حين )) الثانية ، قال : فإنما هو حين حين ، و (( لا )) بمنزلة (( ما )) إذا ألغيت . وهذا الذي ذكر أبو جعفر هو أبي عبيدة في مجاز القرآن 1 : 212 ، وجاء بالبيت كما رواه هنا ، وان كان في مطبوعة مجاز القرآن : (( وما مزاحك )) بالزاي ، وهو خطأ مطبعي فيما أظن .