Tabari
Terug naar surah 7, ayah 105

Tafseer van De Hoogten · Al-A'raaf · 7:105

حَقِيقٌ عَلَىٰٓ أَن لَّآ أَقُولَ عَلَى ٱللَّهِ إِلَّا ٱلْحَقَّ ۚ قَدْ جِئْتُكُم بِبَيِّنَةٍۢ مِّن رَّبِّكُمْ فَأَرْسِلْ مَعِىَ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ

Het is mij verplicht dat ik over Allah niets dan de Waarheid zeg. Waarlijk, ik ben tot jullie gekomen met een duidelijk Teken van jullie Heer, stuur de Kinderen van breel daarom met mij mee."

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    De uitspraak over de uitleg van Zijn woorden: حَقِيقٌ عَلَى أَنْ لا أَقُولَ عَلَى اللَّهِ إِلا الْحَقَّ قَدْ جِئْتُكُمْ بِبَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ فَأَرْسِلْ مَعِيَ بَنِي إِسْرَائِيلَ (105) ("Het is mij opgelegd over Allah niets dan de waarheid te zeggen. Ik ben tot jullie gekomen met een duidelijk bewijs van jullie Heer, zend daarom de kinderen van Israël met mij mee.") (7:105)

    Abū Jaʿfar zei: De reciteurs verschilden over de lezing van Zijn woorden: "ḥaqīqun ʿalā an lā aqūla ʿalā Allāhi illā al-ḥaqq".

    Een groep van de reciteurs van Mekka, Medina, Basra en Kūfa las het: (ḥaqīqun ʿalā an lā aqūla) — met het loslaten (zonder verdubbeling) van de "yāʾ" van "ʿalā", en met weglating van de verdubbeling ervan, in de betekenis: ik ben verplicht (ḥaqīq) over Allah niets dan de waarheid te zeggen. Zo richtten zij de betekenis van "ʿalā" naar de betekenis van de "bāʾ", zoals men zegt: "ik schoot met de boog" (bi-l-qaws) en "op de boog" (ʿalā al-qaws), en "ik kwam in goede toestand" (ʿalā ḥālin ḥasanatin) en "in goede toestand" (bi-ḥālin ḥasanatin). En sommige kenners van het Arabisch zeiden: wanneer het zo gelezen wordt, is de betekenis: ik ben er begerig op (ḥarīṣ) over Allah niets dan de waarheid te zeggen, of: het is een plicht (ḥaqq) dat ik niets zeg.

    * * *

    En een groep van de inwoners van Medina las dat: "ḥaqīqun ʿalayya allā aqūla" — in de betekenis: het is mij verplicht (wājib ʿalayya) niets te zeggen, en het is mij opgelegd (ḥaqq ʿalayya) niets te zeggen.

    * * *

    Abū Jaʿfar zei: En het juiste hierover is dat het twee bekende lezingen zijn, nauw verwant in betekenis, die elk door imams van de reciteurs gelezen zijn. Met welke van beide de reciteur ook leest, hij treft het juiste in zijn recitatie.

    * * *

    En Zijn woorden: "qad jiʾtukum bi-bayyinatin min rabbikum" — Hij zegt: Mūsā zei tot Firʿawn en zijn voorname kringen: ik ben tot jullie gekomen met een bewijs (burhān) van jullie Heer, dat getuigt, o volk, van de juistheid van wat ik zeg en de waarachtigheid van wat ik jullie vermeld over Allahs zending van mij tot jullie als gezant. "Zend daarom, o Firʿawn, de kinderen van Israël met mij mee."

    Toon originele Arabische tekst
    القول في تأويل قوله : حَقِيقٌ عَلَى أَنْ لا أَقُولَ عَلَى اللَّهِ إِلا الْحَقَّ قَدْ جِئْتُكُمْ بِبَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ فَأَرْسِلْ مَعِيَ بَنِي إِسْرَائِيلَ (105) قال أبو جعفر: اختلفت القرأة في قراءة قوله: " حَقِيقٌ عَلَى أَنْ لا أَقُولَ عَلَى اللَّهِ إِلا الْحَقَّ". فقرأه جماعة من قراء المكيين والمدنيين والبصرة والكوفة: (حَقِيقٌ عَلَى أَنْ لا أَقُولَ) ، بإرسال " الياء " من " على "، وترك تشديدها, بمعنى: أنا حقيقٌ بأن لا أقول على الله إلا الحق= فوجهوا معنى " على " إلى معنى " الباء " كما يقال: " رميت بالقوس " و " على القوس ", و " جئت على حال حسنة " و " بحال حسنة ". (1) . وكان بعض أهل العلم بكلام العرب يقول: إذا قرئ ذلك كذلك, فمعناه: حريص على أن لا أقول، أو فحق أن لا أقول. (2) . * * * وقرأ ذلك جماعة من أهل المدينة: " حَقِيقٌ عَلَيَّ أَلا أَقُولَ" ، بمعنى: واجب عليَّ أن لا أقول , وحق علي أن لا أقول. * * * قال أبو جعفر: والصواب من القول في ذلك أنهما قراءتان مشهورتان متقاربتا المعنى, قد قرأ بكل واحدة منهما أئمة من القرأة, فبأيتهما قرأ القارئ فمصيب في قراءته الصوابَ. * * * وقوله: " قَدْ جِئْتُكُمْ بِبَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ"، يقول: قال موسى لفرعون وملئه: قد جئتكم ببرهان من ربكم، يشهدُ، أيها القوم، على صحة ما أقول، (3) وصدق ما أذكر لكم من إرسال الله إياي إليكم رَسولا فأرسل يا فرعون معي بني إسرائيل. ------------------ الهوامش : (1) انظر ما سلف 11 : 317 ، تعليق : 1 ، ومعاني القرآن للفراء 1 : 386 . (2) مجاز القرآن لأبي عبيدة 1 : 224 ، وكان في المطبوعة هنا : (( حريص على أن لا أقول إلا بحق )) ، وفي المخطوطة : (( حريص على أن لا أقول بحق لا أقول )) ، وكلتاهما خطأ ، والصواب من مجاز القرآن ، فهو نص كلامه . (3) انظر تفسير (( البينة )) فيما سلف 10 : 242 ، تعليق : 2 ، والمراجع هناك .