Tabari
Terug naar surah 67, ayah 27

Tafseer van De Heerschappij · Al-Mulk · 67:27

فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةًۭ سِيٓـَٔتْ وُجُوهُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ وَقِيلَ هَٰذَا ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تَدَّعُونَ

Wanneer zij dan (de bestraffing) van dichtbij zien, worden de gezichten van degenen die niet geloven bedroefd, en er zal worden gezegd: "Dit is waar jullie om plachten te vragen."

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    De uiteenzetting over de uitleg van de woorden van de Verhevene:

    ﴿فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةً سِيئَتْ وُجُوهُ الَّذِينَ كَفَرُوا وَقِيلَ هَذَا الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تَدَّعُونَ﴾ (En toen zij het van nabij zagen, werden de gezichten van degenen die ongelovig waren somber, en er werd gezegd: "Dit is hetgeen waarom jullie plachten te roepen.")

    En Zijn woord: ﴿فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةً سِيئَتْ وُجُوهُ الَّذِينَ كَفَرُوا﴾ — de Verhevene, geprezen zij Zijn vermelding, zegt: toen deze veelgodenaanbidders de bestraffing van Allah van nabij zagen — Hij zegt: dichtbij — en zij die met eigen ogen aanschouwden, ﴿سِيئَتْ وُجُوهُ الَّذِينَ كَفَرُوا﴾, zegt Hij: Allah maakte daarmee de gezichten van de ongelovigen somber.

    En overeenkomstig hetgeen wij gezegd hebben over Zijn woord ﴿زُلْفَةً﴾ hebben de lieden der uitleg gesproken.

    Vermelding van wie dat zei:

    Ya'qūb ibn Ibrāhīm vertelde mij, hij zei: Ibn 'Ulayya vertelde ons, van Abū Rajā', van al-Ḥasan, over Zijn woord: ﴿فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةً سِيئَتْ﴾, hij zei: toen zij het met eigen ogen aanschouwden.

    Ibn al-Muthannā vertelde ons, hij zei: Yaḥyā ibn Abī Bukayr vertelde ons, hij zei: Shu'ba vertelde ons, van Abū Rajā', hij zei: ik vroeg al-Ḥasan over Zijn woord: ﴿فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةً﴾, hij zei: met eigen aanschouwing.

    Muḥammad ibn 'Amr vertelde mij, hij zei: Abū 'Āṣim vertelde ons, hij zei: 'Īsā vertelde ons; en al-Ḥārith vertelde mij, hij zei: al-Ḥasan vertelde ons, hij zei: Warqā' vertelde ons — beiden van Ibn Abī Najīḥ, van Mujāhid, over Zijn woord: ﴿فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةً﴾, hij zei: het is nabij gekomen.

    Bishr vertelde ons, hij zei: Yazīd vertelde ons, hij zei: Sa'īd vertelde ons, van Qatāda, over Zijn woord: ﴿فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةً سِيئَتْ وُجُوهُ الَّذِينَ كَفَرُوا﴾: toen zij met eigen ogen aanschouwden van de bestraffing van Allah.

    Ibn 'Abd al-A'lā vertelde ons, hij zei: Ibn Thawr vertelde ons, van Ma'mar, van Qatāda: ﴿فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةً﴾, hij zei: toen zij de bestraffing van Allah van nabij zagen — hij zegt: hun gezichten werden somber gemaakt toen zij met eigen ogen aanschouwden wat zij aanschouwden van de bestraffing en de vernedering van Allah.

    Yūnus vertelde mij, hij zei: Ibn Wahb berichtte ons, hij zei: Ibn Zayd zei over Zijn woord: ﴿فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةً سِيئَتْ﴾: er werd gezegd: de nabijheid betekent dat het aanwezig is, de bestraffing van Allah — verheven en verheerlijkt is Hij — is hen reeds overvallen.

    ﴿وَقِيلَ هَذَا الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تَدَّعُونَ﴾ — Hij zegt: en Allah zei tot hen: dit is de bestraffing waarom jullie jullie Heer plachten te verzoeken dat Hij die voor jullie zou bespoedigen.

    En overeenkomstig hetgeen wij hierover gezegd hebben, hebben de lieden der uitleg gesproken.

    Vermelding van wie dat zei:

    Yūnus vertelde mij, hij zei: Ibn Wahb berichtte ons, hij zei: Ibn Zayd zei over Zijn woord: ﴿وَقِيلَ هَذَا الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تَدَّعُونَ﴾, hij zei: hun bespoediging van de bestraffing.

    En de Koranreciteerders verschilden van mening over de lezing hiervan. Het merendeel der reciteerders van de grote steden las het als ﴿هَذَا الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تَدَّعُونَ﴾ met verdubbeling van de dāl, in de betekenis van tafta'ilūna, afgeleid van al-du'ā' (het aanroepen).

    En er is overgeleverd van Qatāda en al-Ḍaḥḥāk dat zij het lazen als (tad'ūna), in de betekenis van taf'alūna in het wereldse leven.

    Aḥmad ibn Yūsuf vertelde mij, hij zei: al-Qāsim vertelde ons, hij zei: Ḥajjāj vertelde ons, van Hārūn, hij zei: Abān al-'Aṭṭār en Sa'īd ibn Abī 'Arūba berichtten ons, van Qatāda, dat hij het las als ﴿الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تَدَّعُونَ﴾ met lichte uitspraak; en hij zei: zij plachten om de bestraffing te vragen. Vervolgens reciteerde hij: ﴿وَإِذْ قَالُوا اللَّهُمَّ إِنْ كَانَ هَذَا هُوَ الْحَقَّ مِنْ عِنْدِكَ فَأَمْطِرْ عَلَيْنَا حِجَارَةً مِنَ السَّمَاءِ أَوِ ائْتِنَا بِعَذَابٍ أَلِيمٍ﴾ (En toen zij zeiden: "O Allah, indien dit de waarheid is van Uw zijde, regen dan stenen op ons neer uit de hemel, of breng ons een pijnlijke bestraffing").

    En de juiste lezing hiervan is datgene waarop de reciteerders der grote steden overeenkomen, wegens de consensus van het gezaghebbende bewijs onder de reciteerders daarover.

    Toon originele Arabische tekst
    القول في تأويل قوله تعالى : فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةً سِيئَتْ وُجُوهُ الَّذِينَ كَفَرُوا وَقِيلَ هَذَا الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تَدَّعُونَ (27) وقوله: ( فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةً سِيئَتْ وُجُوهُ الَّذِينَ كَفَرُوا ) يقول تعالى ذكره: فلما رأى هؤلاء المشركون عذاب الله زلفة، يقول: قريبا، وعاينوه، ( سِيئَتْ وُجُوهُ الَّذِينَ كَفَرُوا ) يقول: ساء الله بذلك وجوه الكافرين. وبنحو الذي قلنا في قوله: ( زُلْفَةً ) قال أهل التأويل. * ذكر من قال ذلك: حدثني يعقوب بن إبراهيم، قال: ثنا ابن علية، عن أبي رجاء، عن الحسن، في قوله: ( فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةً سِيئَتْ ) قال: لما عاينوه. حدثنا ابن المثنى، قال: ثنا يحيى بن أبي بكير، قال: ثنا شعبة، عن أبي رجاء، قال: سألت الحسن، عن قوله: ( فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةً ) قال: معاينة. حدثني محمد بن عمرو، قال: ثنا أبو عاصم، قال: ثنا عيسى؛ وحدثني الحارث، قال: ثنا الحسن، قال: ثنا ورقاء، جميعا عن ابن أبي نجيح، عن مجاهد، قوله: ( فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةً ) قال: قد اقترب. حدثنا بشر، قال: ثنا يزيد، قال: ثنا سعيد، عن قتادة، قوله: ( فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةً سِيئَتْ وُجُوهُ الَّذِينَ كَفَرُوا ) لما عاينت من عذاب الله. حدثنا ابن عبد الأعلى، قال: ثنا ابن ثور، عن معمر، عن قتادة ( فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةً ) قال: لما رأوا عذاب الله زلفة، يقول: سيئت وجوههم حين عاينوا من عذاب الله وخزيه ما عاينوا. حدثني يونس، قال: أخبرنا ابن وهب، قال، قال ابن زيد، في قوله: ( فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةً سِيئَتْ ) قيل: الزلفة حاضر قد حضرهم عذاب الله عزّ وجلّ. : ( وَقِيلَ هَذَا الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تَدَّعُونَ )يقول: وقال الله لهم: هذا العذاب الذي كنتم به تذكرون ربكم أن يعجله لكم. وبنحو الذي قلنا في ذلك قال أهل التأويل. * ذكر من قال ذلك: حدثني يونس، قال: أخبرنا ابن وهب، قال، قال ابن زيد، في قوله: ( وَقِيلَ هَذَا الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تَدَّعُونَ ) قال: استعجالهم بالعذاب. واختلفت القرّاء في قراءة ذلك، فقرأته عامة قرّاء الأمصار ( هَذَا الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تَدَّعُونَ ) بتشديد الدال بمعنى تفتعلون من الدعاء. وذكر عن قتادة والضحاك أنهما قرءا ذلك ( تَدَّعُونَ ) بمعنى تفعلون في الدنيا. حدثني أحمد بن يوسف، قال: ثنا القاسم، قال: ثنا حجاج، عن هارون، قال: أخبرنا أبان العطار وسعيد بن أبي عروبة، عن قتادة أنه قرأها( الذِي كُنْتُمْ بِهِ تَدَّعُونَ ) خفيفة ؛ ويقول: كانوا يدعون بالعذاب، ثم قرأ: وَإِذْ قَالُوا اللَّهُمَّ إِنْ كَانَ هَذَا هُوَ الْحَقَّ مِنْ عِنْدِكَ فَأَمْطِرْ عَلَيْنَا حِجَارَةً مِنَ السَّمَاءِ أَوِ ائْتِنَا بِعَذَابٍ أَلِيمٍ . والصواب من القراءة في ذلك، ما عليه قراء الأمصار لإجماع الحجة من القرّاء عليه.