Tabari
Terug naar surah 65, ayah 8

Tafseer van De Echtscheiding · At-Talaaq · 65:8

وَكَأَيِّن مِّن قَرْيَةٍ عَتَتْ عَنْ أَمْرِ رَبِّهَا وَرُسُلِهِۦ فَحَاسَبْنَٰهَا حِسَابًۭا شَدِيدًۭا وَعَذَّبْنَٰهَا عَذَابًۭا نُّكْرًۭا

En hoeveel steden zijn er niet in opstand gekomen tegen het bevel van hun Heer en Zijn Boodschappers, waarop Wij met hen afrekenden met een harde afrekening. En Wij hebben hen met een verschrikkelijke bestraffing bestraft.

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    De Verhevene, wiens lof verheven is, zegt: سَيَجْعَلُ اللَّهُ ("Allah zal maken") voor degene die weinig bezit heeft, naar wat hem aan onderhoud is toegemeten, بَعْدَ عُسْرٍ يُسْرًا ("na moeilijkheid gemak") — Hij zegt: na ontbering voorspoed, en na benauwdheid ruimte, en na armoede rijkdom.

    In overeenstemming met wat wij hierover hebben gezegd, spraken ook de geleerden van de uitleg (ahl al-taʾwīl).

    * Vermelding van wie dat gezegd heeft:

    Ibn Ḥumayd heeft ons verteld, hij zei: Mihrān heeft ons verteld, op gezag van Sufyān: سَيَجْعَلُ اللَّهُ بَعْدَ عُسْرٍ يُسْرًا ("Allah zal na moeilijkheid gemak maken") — na de ontbering de voorspoed.

    En Zijn woord: وَكَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ عَتَتْ عَنْ أَمْرِ رَبِّهَا وَرُسُلِهِ ("En hoeveel een stad heeft zich tegen het gebod van haar Heer en Zijn boodschappers verzet") zegt de Verhevene, wiens lof verheven is: en hoeveel een bevolking van een stad is overmoedig geworden tegenover het gebod van haar Heer en heeft het tegengewerkt, en tegenover het gebod van de boodschappers van haar Heer, en zij volhardden in hun overmoed en hun opstandigheid, en bleven hardnekkig in hun ongeloof.

    In overeenstemming met wat wij hierover hebben gezegd, spraken ook de geleerden van de uitleg (ahl al-taʾwīl).

    * Vermelding van wie dat gezegd heeft:

    Muḥammad ibn al-Ḥusayn heeft ons verteld, hij zei: Aḥmad ibn al-Mufaḍḍal heeft ons verteld, hij zei: Asbāṭ heeft ons verteld, op gezag van al-Suddī, over Zijn woord: وَكَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ عَتَتْ عَنْ أَمْرِ رَبِّهَا وَرُسُلِهِ ("En hoeveel een stad heeft zich tegen het gebod van haar Heer en Zijn boodschappers verzet"), hij zei: zij veranderde (van koers) en was ongehoorzaam.

    Yūnus heeft mij verteld, hij zei: Ibn Wahb heeft ons bericht, hij zei: Ibn Zayd zei over Zijn woord: وَكَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ عَتَتْ عَنْ أَمْرِ رَبِّهَا وَرُسُلِهِ فَحَاسَبْنَاهَا حِسَابًا شَدِيدًا ("En hoeveel een stad heeft zich tegen het gebod van haar Heer en Zijn boodschappers verzet, waarop Wij haar een streng oordeel hebben opgelegd"), hij zei: de overmoed (ʿutuww) is hier het ongeloof en de ongehoorzaamheid; "ʿutuwwan": ongeloof, en "ʿatat ʿan amri rabbihā": zij verliet het en aanvaardde het niet.

    En er is gezegd: zij waren een volk dat het gebod van hun Heer betreffende de echtscheiding (ṭalāq) tegenwerkte, waarop Allah deze gemeenschap door middel van het bericht over hen waarschuwde dat Hij met hen zou doen wat Hij met genen had gedaan, indien zij Zijn gebod hierin zouden tegenwerken.

    * Vermelding van wie dat gezegd heeft:

    Ibn ʿAbd al-Raḥīm al-Barqī heeft mij verteld, hij zei: ʿAmr ibn Abī Salama heeft ons verteld, hij zei: ik hoorde ʿUmar ibn Sulaymān zeggen over Zijn woord: وَكَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ عَتَتْ عَنْ أَمْرِ رَبِّهَا وَرُسُلِهِ ("En hoeveel een stad heeft zich tegen het gebod van haar Heer en Zijn boodschappers verzet"), hij zei: een stad die bestraft werd vanwege de echtscheiding.

    En Zijn woord: فَحَاسَبْنَاهَا حِسَابًا شَدِيدًا ("waarop Wij haar een streng oordeel hebben opgelegd") zegt: waarop Wij haar over Onze gunst aan haar en haar dankbaarheid een streng oordeel hebben opgelegd; Hij zegt: een afrekening waarin Wij streng tegen hen waren, waarin Wij hun niets kwijtscholden en waarin Wij niets door de vingers zagen.

    Zoals Yūnus mij heeft verteld, hij zei: Ibn Wahb heeft ons bericht, hij zei: Ibn Zayd zei over Zijn woord: فَحَاسَبْنَاهَا حِسَابًا شَدِيدًا ("waarop Wij haar een streng oordeel hebben opgelegd"), hij zei: Wij hebben haar de strenge afrekening niet kwijtgescholden, waarin geen enkele kwijtschelding is.

    ʿAlī heeft mij verteld, hij zei: Abū Ṣāliḥ heeft ons verteld, hij zei: Muʿāwiya heeft mij verteld, op gezag van ʿAlī, op gezag van Ibn ʿAbbās, over Zijn woord: فَحَاسَبْنَاهَا حِسَابًا شَدِيدًا ("waarop Wij haar een streng oordeel hebben opgelegd"), hij zegt: Wij hebben geen genade getoond.

    En Zijn woord: وَعَذَّبْنَاهَا عَذَابًا نُكْرًا ("en Wij hebben haar een verschrikkelijke bestraffing toegebracht") zegt: en Wij hebben haar een geweldige, gruwelijke bestraffing toegebracht, en dat is de bestraffing van de hel (jahannam).

    Toon originele Arabische tekst
    يقول تعالى ذكره: سَيَجْعَلُ اللَّهُ للمقلّ من المال المقدور عليه رزقه بَعْدَ عُسْرٍ يُسْرًا يقول: من بعد شدّة رخاء، ومن بعد ضيق سعة، ومن بعد فقر غنى. وبنحو الذي قلنا في ذلك قال أهل التأويل. * ذكر من قال ذلك: حدثنا ابن حميد، قال: ثنا مهران، عن سفيان سَيَجْعَلُ اللَّهُ بَعْدَ عُسْرٍ يُسْرًا بعد الشدة الرخاء. وقوله: ( وَكَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ عَتَتْ عَنْ أَمْرِ رَبِّهَا وَرُسُلِهِ ) يقول تعالى ذكره: وكأين من أهل قرية طغوا عن أمر ربهم وخالفوه، وعن أمر رسل ربهم، فتمادوا في طغيانهم وعتّوهم، ولجوا في كفرهم. وبنحو الذي قلنا في ذلك قال أهل التأويل. * ذكر من قال ذلك: حدثنا محمد بن الحسين، قال: ثنا أحمد بن المفضل، قال: ثنا أسباط عن السدي، في قوله: ( وَكَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ عَتَتْ عَنْ أَمْرِ رَبِّهَا وَرُسُلِهِ ) قال: غَيَّرت وَعَصَت. حدثني يونس، قال: أخبرنا ابن وهب، قال، قال ابن زيد، في قوله: ( وَكَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ عَتَتْ عَنْ أَمْرِ رَبِّهَا وَرُسُلِهِ فَحَاسَبْنَاهَا حِسَابًا شَدِيدًا ) قال: العتو هاهنا الكفر والمعصية، عتُوّا: كفرًا، وعتت عن أمر ربها: تركته ولم تقبله. وقيل: إنهم كانوا قومًا خالفوا أمر ربهم في الطلاق، فتوعد الله بالخبر عنهم هذه الأمة أن يفعل بهم فعله بهم إن خالفوا أمره في ذلك. * ذكر من قال ذلك: حدثني ابن عبد الرحيم البرقي، قال: ثنا عمرو بن أبي سلمة، قال: سمعت عمر بن سليمان يقول في قوله: ( وَكَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ عَتَتْ عَنْ أَمْرِ رَبِّهَا وَرُسُلِهِ ) قال: قرية عذّبت في الطلاق. وقوله: ( فَحَاسَبْنَاهَا حِسَابًا شَدِيدًا ) يقول: فحاسبناها على نعمتنا عندها وشكرها حسابًا شديدًا، يقول: حسابًا استقصينا فيه عليهم، لم نعف لهم فيه عن شيء، ولم نتجاوز فيه عنهم. كما حدثني يونس، قال: أخبرنا ابن وهب، قال، قال ابن زيد، قوله: ( فَحَاسَبْنَاهَا حِسَابًا شَدِيدًا ) قال: لم نعف عنها الحساب الشديد الذي ليس فيه من العفو شيء. حدثني عليّ، قال: ثنا أَبو صالح، قال: ثني معاوية، عن عليّ، عن ابن عباس، قوله: ( فَحَاسَبْنَاهَا حِسَابًا شَدِيدًا ) يقول: لم نرحم. وقوله: ( وَعَذَّبْنَاهَا عَذَابًا نُكْرًا ) يقول: وعذبناها عذابًا عظيمًا منكرًا، وذلك عذاب جهنم.