Tabari
Terug naar surah 65, ayah 7

Tafseer van De Echtscheiding · At-Talaaq · 65:7

لِيُنفِقْ ذُو سَعَةٍۢ مِّن سَعَتِهِۦ ۖ وَمَن قُدِرَ عَلَيْهِ رِزْقُهُۥ فَلْيُنفِقْ مِمَّآ ءَاتَىٰهُ ٱللَّهُ ۚ لَا يُكَلِّفُ ٱللَّهُ نَفْسًا إِلَّا مَآ ءَاتَىٰهَا ۚ سَيَجْعَلُ ٱللَّهُ بَعْدَ عُسْرٍۢ يُسْرًۭا

Laat de welvarende besteden volgens zijn welvaart; en degene wiens voorzieningen beperkt zijn, laat hem besteden van wat Allah hem heeft gegeven. Allah belast geen ziel dan volgens wat Hij haar heeft gegeven. Allah zal na moeilijkheden gemak schenken.

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    Muḥammad heeft ons verteld, hij zei: Aḥmad heeft ons verteld, hij zei: Asbāṭ heeft ons verteld, op gezag van al-Suddī, over Zijn woord: Laat hij die ruim heeft besteden naar zijn ruime vermogen, hij zei: uit de ruimte van wat hij bezit. Hij zei: En wie zijn levensonderhoud beperkt is, hij zei: voor wie zijn levensonderhoud krap is gemaakt.

    Ibn Ḥumayd heeft ons verteld, hij zei: Mihrān heeft ons verteld, op gezag van Sufyān: Laat hij die ruim heeft besteden naar zijn ruime vermogen, hij zegt: naar zijn vermogen.

    Yūnus heeft mij verteld, hij zei: Ibn Wahb heeft ons bericht, hij zei: Ibn Zayd zei, over Zijn woord: Laat hij die ruim heeft besteden naar zijn ruime vermogen, en wie zijn levensonderhoud beperkt is, laat hem besteden van wat Allah hem heeft gegeven, hij zei: Hij heeft voor haar verplicht gesteld naar de mate van wat hij vindt.

    Muḥammad ibn ʿAmr heeft mij verteld, hij zei: Abū ʿĀṣim heeft ons verteld, hij zei: ʿĪsā heeft ons verteld; en al-Ḥārith heeft mij verteld, hij zei: al-Ḥasan heeft ons verteld, hij zei: Warqāʾ heeft mij verteld — allen op gezag van Ibn Abī Najīḥ, op gezag van Mujāhid: Laat hij die ruim heeft besteden naar zijn ruime vermogen, hij zei: ten behoeve van de gescheiden vrouw wanneer zij voor hem zoogt.

    Ibn Ḥumayd heeft ons verteld, hij zei: Ḥakkām heeft ons verteld, op gezag van Abū Sinān, hij zei: ʿUmar ibn al-Khaṭṭāb, moge Allah tevreden over hem zijn, vroeg naar Abū ʿUbayda, en hem werd gezegd: hij draagt grove kleding en eet het ruwste voedsel. Toen stuurde hij hem duizend dīnār, en hij zei tegen de bode: kijk wat hij doet wanneer hij ze aanneemt. Het duurde niet lang of hij droeg de zachtste kleding en at het lekkerste voedsel. De bode kwam terug en berichtte hem dit, waarop hij — moge Allah hem barmhartig zijn — zei: hij heeft dit vers uitgelegd: Laat hij die ruim heeft besteden naar zijn ruime vermogen, en wie zijn levensonderhoud beperkt is, laat hem besteden van wat Allah hem heeft gegeven.

    En Zijn woord: Allah belast geen ziel dan met wat Hij haar gegeven heeft.

    Hij zegt: Allah belast niemand met onderhoud voor degene wiens onderhoud op hem rust op grond van verwantschap en bloedband, dan met wat Hij hem gegeven heeft. Als hij ruim heeft, dan naar zijn ruime vermogen; en als zijn levensonderhoud beperkt is, dan van wat Allah hem aan levensonderhoud gegeven heeft, naar de mate van zijn vermogen. De arme wordt niet belast met het onderhoud van de rijke, en geen van Zijn schepselen wordt belast dan met de verplichting die Hij hem heeft opgelegd.

    En overeenkomstig wat wij hierover gezegd hebben, hebben de uitleggers gesproken.

    * Vermelding van wie dat gezegd heeft:

    Muḥammad heeft ons verteld, hij zei: Aḥmad heeft ons verteld, hij zei: Asbāṭ heeft ons verteld, op gezag van al-Suddī, over Zijn woord: Allah belast geen ziel dan met wat Hij haar gegeven heeft, hij zei: hij zegt: de arme wordt niet belast zoals de rijke belast wordt.

    ʿAbd Allāh ibn Muḥammad al-Zuhrī heeft ons verteld, hij zei: Sufyān heeft ons verteld, op gezag van Hushaym: Allah belast geen ziel dan met wat Hij haar gegeven heeft, hij zei: dan met wat Hij haar als plicht heeft opgelegd.

    Ibn Ḥumayd heeft ons verteld, hij zei: Mihrān heeft ons verteld, op gezag van Sufyān: Allah belast geen ziel dan met wat Hij haar gegeven heeft, hij zegt: dan met wat zij vermag.

    Yūnus heeft mij verteld, hij zei: Ibn Wahb heeft ons bericht, hij zei: Ibn Zayd zei, over Zijn woord: Allah belast geen ziel dan met wat Hij haar gegeven heeft, hij zei: Allah belast hem niet ermee dat hij liefdadigheid geeft terwijl hij niets bezit om mee te geven, en Allah belast hem niet ermee dat hij de zakāh (de verplichte aalmoes) betaalt terwijl hij niets bezit om af te dragen.

    Toon originele Arabische tekst
    حدثنا محمد، قال: ثنا أحمد، قال: ثنا أسباط، عن السديّ( لِيُنْفِقْ ذُو سَعَةٍ مِنْ سَعَتِهِ ) قال: من سعة موجده، قال: ( وَمَنْ قُدِرَ عَلَيْهِ رِزْقُهُ ) قال: من قتر عليه رزقه. حدثنا ابن حميد، قال: ثنا مهران، عن سفيان ( لِيُنْفِقْ ذُو سَعَةٍ مِنْ سَعَتِهِ ) يقول: من طاقته. حدثني يونس، قال: أخبرنا ابن وهب، قال: قال ابن زيد، في قوله: ( لِيُنْفِقْ ذُو سَعَةٍ مِنْ سَعَتِهِ وَمَنْ قُدِرَ عَلَيْهِ رِزْقُهُ فَلْيُنْفِقْ مِمَّا آتَاهُ اللَّهُ ) قال: فرض لها من قدر ما يجد. حدثني محمد بن عمرو، قال: ثنا أَبو عاصم، قال: ثنا عيسى؛ وحدثني الحارث، قال: ثنا الحسن قال: ثني ورقاء جميعًا، عن ابن أَبي نجيح، عن مجاهد ( لِيُنْفِقْ ذُو سَعَةٍ مِنْ سَعَتِهِ ) قال: على المطلقة إذا أرضعت له. حدثنا ابن حميد، قال: ثنا حكام، عن أَبي سنان، قال: سأل عمر بن الخطاب رضي الله عنه، عن أَبي عُبيدة، فقيل له: إنه يلبس الغليظ من الثياب، ويأكل أخشن الطعام، فبعث إليه بألف دينار، وقال للرسول: انظر ما يصنع إذا هو أخذها، فما لبث أن لبس ألين الثياب، وأكل أطيب الطعام، فجاء الرسول فأخبره، فقال رحمه الله: تأول هذه الآية ( لِيُنْفِقْ ذُو سَعَةٍ مِنْ سَعَتِهِ وَمَنْ قُدِرَ عَلَيْهِ رِزْقُهُ فَلْيُنْفِقْ مِمَّا آتَاهُ اللَّهُ ) . وقوله: ( لا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلا مَا آتَاهَا ) يقول: لا يكلف الله أحدًا من النفقة على من تلزمه نفقته بالقرابة والرحم إلا ما أعطاه، إن كان ذا سعة فمن سعته، وإن كان مقدورًا عن رزقه فمما رزقه الله على قدر طاقته، لا يُكلف الفقير نفقة الغنيّ، ولا أحد من خلقه إلا فرضه الذي أوجبه عليه. وبنحو الذي قلنا في ذلك قال أهل التأويل. * ذكر من قال ذلك: حدثنا محمد، قال: ثنا أحمد، قال: ثنا أسباط، عن السديّ، في قوله: ( لا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلا مَا آتَاهَا ) قال: يقول: لا يكلف الفقير مثل ما يكلف الغنيّ. حدثنا عبد الله بن محمد الزهري، قال: ثنا سفيان، عن هشيم ( لا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلا مَا آتَاهَا ) قال: إلا ما افترض عليها. حدثنا ابن حميد، قال: ثنا مهران، عن سفيان ( لا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلا مَا آتَاهَا ) يقول: إلا ما أطاقت. حدثني يونس، قال: أخبرنا ابن وهب، قال، قال ابن زيد، في قوله: ( لا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلا مَا آتَاهَا ) قال: لا يكلفه الله أن يتصدّق وليس عنده ما يتصدّق به، ولا يكلفه الله أن يزكي وليس عنده ما يزكي.