Tabari
Terug naar surah 56, ayah 17

Tafseer van De Onafwendbare Gebeurtenis · Al-Waaqia · 56:17

يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَٰنٌۭ مُّخَلَّدُونَ

Onder hen gaan eeuwig jeugdigen rond.

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    Het woord aangaande de uitleg van Zijn, de Verhevene, uitspraak: يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُخَلَّدُونَ ("Onder hen gaan onsterfelijke jongelingen rond") (17)

    En Zijn uitspraak: يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُخَلَّدُونَ ("Onder hen gaan onsterfelijke jongelingen rond"). De Verhevene, wiens lof verheven is, zegt: onder dezen, de Voorgangers die Allah nabij heeft gebracht in de tuinen van gelukzaligheid, gaan jongelingen rond, allen van eenzelfde leeftijd, die niet veranderen en niet sterven.

    * Vermelding van wie dat heeft gezegd:

    Muḥammad ibn ʿAmr heeft mij verteld, hij zei: Abū ʿĀṣim heeft ons verteld, hij zei: ʿĪsā heeft ons verteld; en al-Ḥārith heeft mij verteld, hij zei: al-Ḥasan heeft ons verteld, hij zei: Warqāʾ heeft ons verteld — beiden — op gezag van Ibn Abī Najīḥ, op gezag van Mujāhid: مُخَلَّدُونَ ("onsterfelijk"), hij zei: zij sterven niet.

    En anderen zeiden: hiermee wordt bedoeld dat zij getooid zijn met oorringen en armbanden.

    Wat in dezen het meest juist is, is de uitspraak van wie zegt dat de betekenis is: dat zij niet veranderen en niet sterven, want dat is de duidelijkste van de twee betekenissen. De Arabieren zeggen over een man wanneer hij oud wordt zonder grijs te worden: "hij is waarlijk mukhallad (verduurzaamd)"; en het is een mafʿal-vorm afgeleid van al-khuld (eeuwigheid, duurzaamheid).

    Toon originele Arabische tekst
    القول في تأويل قوله تعالى : يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُخَلَّدُونَ (17) وقوله: ( يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُخَلَّدُونَ ) يقول تعالى ذكره: يطوف على هؤلاء السابقين الذين قرّبهم الله في جنات النعيم، ولدان على سنّ واحدة، لا يتغيرون ولا يموتون. * ذكر من قال ذلك: حدثني محمد بن عمرو، قال: ثنا أبو عاصم، قال: ثنا عيسى؛ وحدثني الحارث، قال: ثنا الحسن، قال: ثنا ورقاء جميعا، عن ابن أبي نجيح، عن مجاهد ( مُخَلَّدُونَ ) قال: لا يموتون. وقال آخرون: عني بذلك أنهم مقرّطون مسوّرون. والذي هو أولى بالصواب في ذلك قول من قال معناه: إنهم لا يتغيرون، ولا يموتون، لأن ذلك أظهر معنييه، والعرب تقول للرجل إذا كبر ولم يشمط: إنه لمخلد، وإنما هو مفعل من الخلد.