Tafseer van De Ster · An-Najm · 53:50
En dat Hij de vroegere 'Âd vernietigd heeft?
En Zijn uitspraak wa-annahu ahlaka ʿādan il-ūlā ("en dat Hij de eerste ʿĀd vernietigde") — de Verhevene, wiens lof vermeld wordt, bedoelt met "de eerste ʿĀd": ʿĀd ibn Iram ibn ʿAwṣ ibn Sām ibn Nūḥ; en zij zijn degenen die Allah vernietigde met een ijzige, razende wind. En naar hen verwees Hij met Zijn uitspraak Heb je niet gezien hoe jouw Heer met ʿĀd handelde * met Iram.
De koranlezers verschilden over de lezing daarvan. De meeste lezers van Medina en sommige lezers van Basra lazen het als "ʿādan luulā", zonder hamza en met sukūn op de nūn, zodat de lām in al-ūlā werd alsof het een verdubbelde lām was. De Arabieren doen dat bij iets dergelijks; het is van hen via gehoor overgeleverd: "qum lāna ʿannā", waarmee zij "qum al-āna" ("sta nu op") bedoelen; zij plaatsten een sukūn op de mīm omdat de lām die bij de alif van al-āna staat in beweging werd gebracht. En zo zeg je ook: "ṣum ithnayn", waarmee zij "ṣum al-ithnayn" ("vast op maandag") bedoelen. Wat betreft de meeste lezers van Kufa en sommige Mekkanen: zij lazen het met het duidelijk uitspreken van de nūn en met een kasra erop, en met de hamza in al-ūlā, met verschil daarover van al-Aʿmash. Zijn metgezellen behalve al-Qāsim ibn Maʿn leverden van hem over dat hij hierin overeenstemde met de mensen van zijn streek. Wat betreft al-Qāsim ibn Maʿn: van hem is overgeleverd, op gezag van al-Aʿmash, dat hij in zijn lezing daarvan overeenstemde met de lezers van Medina.
En het juiste van de lezing daarvan is volgens ons wat wij hebben vermeld van de lezing van de Kufiërs, omdat dat de welbespraakte vorm is van de taal van de Arabieren; en dat de lezing van degene die tot de mensen van de natuurlijke taalaanleg (ahl al-salīqa) behoort, gebaseerd is op duidelijke uitspraak en nadruk; en dat de assimilatie (idghām) bij een dergelijk woord en het achterwege laten van de duidelijke uitspraak alleen ruimte krijgt bij degene voor wie dat zijn aard en natuur is, namelijk de mensen van de woestijn. Wat betreft de muwalladūn (de in de steden geboren generaties): hun regel is dat zij de meest welbespraakte, de meest welluidende en de meest betrouwbare van de lezingen nastreven, ook al is de andere toegestaan en niet verworpen.
En ʿĀd ibn Iram werd "de eerste ʿĀd" genoemd, omdat de stam van Luqaym ibn Hazzāl ibn Huzayl ibn ʿAbīl ibn Ḍidd ibn ʿĀd al-Akbar, in de dagen dat Allah Zijn bestraffing over ʿĀd al-Akbar zond, bewoners van Mekka waren tezamen met hun broeders van de ʿAmāliqa, de nakomelingen van ʿImlīq ibn Lāwidh ibn Sām ibn Nūḥ. Zij waren niet met hun volk van ʿĀd in hun land, zodat hen niet trof van de bestraffing wat hun volk trof; en zij zijn de latere ʿĀd. Daarna gingen ook zij later ten onder.
En de ondergang van de latere ʿĀd was door onrecht van sommigen van hen jegens anderen, zodat zij elkaar door het doden uitroeiden — volgens wat Ibn Ḥumayd ons heeft verteld, hij zei: Salama heeft ons verteld, op gezag van Ibn Isḥāq, volgens wat wij hebben vermeld. ʿĀd al-Akbar, wier nakomelingen Allah met de wind vernietigde, werd "de eerste ʿĀd" genoemd, omdat zij vóór de latere ʿĀd werd vernietigd. En Ibn Zayd zei: men noemde hen "de eerste ʿĀd" alleen omdat zij het eerste van de volkeren waren dat ten onder ging.
Yūnus heeft mij verteld, hij zei: Ibn Wahb heeft ons bericht, hij zei: Ibn Zayd zei, over Zijn uitspraak ahlaka ʿādan il-ūlā; hij zei: men zegt: zij behoort tot het eerste van de volkeren.
