Tafseer van De Ster · An-Najm · 53:10
Toen openbaarde Hij aan Zijn dienaar wat Hij openbaarde.
Zijn uitspraak: فَأَوْحَى إِلَى عَبْدِهِ مَا أَوْحَى "Toen openbaarde Hij aan Zijn dienaar wat Hij openbaarde." De uitleggers verschilden van mening over de uitleg daarvan. Sommigen van hen zeiden: De betekenis ervan is: Toen openbaarde Allah aan Zijn dienaar Mohammed Zijn openbaring. Zij beschouwden Zijn uitspraak مَا أَوْحَى "wat Hij openbaarde" in de betekenis van het verbaalsubstantief (maṣdar).
* De vermelding van wie dat zei:
Ibn Bashshār heeft ons verteld, hij zei: Muʿādh ibn Hishām heeft ons verteld, hij zei: Mijn vader heeft ons verteld, op gezag van Qatāda, op gezag van ʿIkrima, op gezag van Ibn ʿAbbās, over Zijn uitspraak: فَأَوْحَى إِلَى عَبْدِهِ مَا أَوْحَى "Toen openbaarde Hij aan Zijn dienaar wat Hij openbaarde" — hij zei: Zijn dienaar Mohammed ﷺ — wat zijn Heer aan hem openbaarde.
Volgens deze uitleg kan "mā" twee kanten op: de ene is dat het de betekenis heeft van "datgene wat", zodat de betekenis van de woorden is: Toen openbaarde Hij aan Zijn dienaar datgene wat zijn Heer aan hem openbaarde. De andere is dat het de betekenis van het verbaalsubstantief heeft.
* De vermelding van wie dat zei:
Ibn Bashshār heeft ons verteld, hij zei: Muʿādh ibn Hishām heeft ons verteld, hij zei: Mijn vader heeft mij verteld, op gezag van Qatāda: فَأَوْحَى إِلَى عَبْدِهِ مَا أَوْحَى "Toen openbaarde Hij aan Zijn dienaar wat Hij openbaarde" — al-Ḥasan zei: Jibrīl.
Ibn Ḥumayd heeft ons verteld, hij zei: Mihrān heeft ons verteld, op gezag van Abū Jaʿfar, op gezag van al-Rabīʿ: فَأَوْحَى إِلَى عَبْدِهِ مَا أَوْحَى "Toen openbaarde Hij aan Zijn dienaar wat Hij openbaarde" — hij zei: door de tong van Jibrīl.
Ibn Ḥumayd heeft ons verteld, hij zei: Ḥakkām heeft ons verteld, op gezag van Abū Jaʿfar, op gezag van al-Rabīʿ, het gelijke daarvan.
Yūnus heeft mij verteld, hij zei: Ibn Wahb heeft ons bericht, hij zei: Ibn Zayd zei over Zijn uitspraak: فَأَوْحَى إِلَى عَبْدِهِ مَا أَوْحَى "Toen openbaarde Hij aan Zijn dienaar wat Hij openbaarde" — hij zei: Jibrīl openbaarde aan de boodschapper van Allah ﷺ wat Allah aan hem openbaarde.
En de juiste van de twee uitspraken hierover is naar onze mening de uitspraak van wie zei: de betekenis daarvan is: Toen openbaarde Jibrīl aan Zijn dienaar Mohammed ﷺ wat zijn Heer aan hem openbaarde. Want de opening van de woorden verliep aan het begin van de sūra met het bericht over de boodschapper van Allah ﷺ en over Jibrīl, vrede zij met hem; en Zijn uitspraak فَأَوْحَى إِلَى عَبْدِهِ مَا أَوْحَى "Toen openbaarde Hij aan Zijn dienaar wat Hij openbaarde" staat in die context, en er is niets gekomen dat erop wijst dat het bericht van hen beiden is afgewend, zodat men het zou richten op datgene waarheen het zou zijn afgewend.
