Tabari
Terug naar surah 44, ayah 20

Tafseer van De Rook · Ad-Dukhaan · 44:20

وَإِنِّى عُذْتُ بِرَبِّى وَرَبِّكُمْ أَن تَرْجُمُونِ

En voorwaar, ik zocht mijn toevlucht bij mijn Heer en jullie Heer tegen jullie stenigen.

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    En Zijn uitspraak: وَإِنِّي عُذْتُ بِرَبِّي وَرَبِّكُمْ أَنْ تَرْجُمُونِ (En voorwaar, ik neem mijn toevlucht tot mijn Heer en jullie Heer, dat jullie mij niet zouden stenigen). Hij zegt: en voorwaar, ik heb bescherming gezocht bij mijn Heer en jullie Heer, en ik heb Hem om bijstand gevraagd tegen jullie, dat jullie mij zouden stenigen.

    De uitleggers verschilden over de betekenis van de steniging (rajm) waartegen Mūsā, de profeet van Allah, vrede zij met hem, bij zijn Heer zijn toevlucht zocht. Sommigen van hen zeiden: het is de belediging met de tong.

    * Vermelding van wie dat heeft gezegd:

    Muḥammad ibn Saʿd heeft mij verteld, hij zei: mijn vader heeft mij verteld, hij zei: mijn oom heeft mij verteld, hij zei: mijn vader heeft mij verteld, op gezag van zijn vader, op gezag van Ibn ʿAbbās, over Zijn uitspraak وَإِنِّي عُذْتُ بِرَبِّي وَرَبِّكُمْ أَنْ تَرْجُمُونِ (en voorwaar, ik neem mijn toevlucht tot mijn Heer en jullie Heer, dat jullie mij niet zouden stenigen). Hij zei: hij bedoelt het stenigen met woorden.

    Ibn al-Muthannā heeft mij verteld, hij zei: ʿUthmān ibn ʿUmar ibn Fāris heeft ons verteld, hij zei: Shuʿba heeft ons verteld, op gezag van Ismāʿīl ibn Abī Khālid, op gezag van Abū Ṣāliḥ, over Zijn uitspraak وَإِنِّي عُذْتُ بِرَبِّي وَرَبِّكُمْ أَنْ تَرْجُمُونِ (en voorwaar, ik neem mijn toevlucht tot mijn Heer en jullie Heer, dat jullie mij niet zouden stenigen). Hij zei: de steniging: met woorden.

    Abū Hishām al-Rifāʿī heeft ons verteld, hij zei: Yaḥyā ibn Yamān heeft ons verteld, hij zei: Sufyān heeft ons verteld, op gezag van Ismāʿīl, op gezag van Abū Ṣāliḥ وَإِنِّي عُذْتُ بِرَبِّي وَرَبِّكُمْ أَنْ تَرْجُمُونِ (en voorwaar, ik neem mijn toevlucht tot mijn Heer en jullie Heer, dat jullie mij niet zouden stenigen). Hij zei: dat jullie zouden zeggen: hij is een tovenaar.

    Anderen zeiden: nee, het is het stenigen met stenen.

    * Vermelding van wie dat heeft gezegd:

    Bishr heeft ons verteld, hij zei: Yazīd heeft ons verteld, hij zei: Saʿīd heeft ons verteld, op gezag van Qatāda وَإِنِّي عُذْتُ بِرَبِّي وَرَبِّكُمْ أَنْ تَرْجُمُونِ (en voorwaar, ik neem mijn toevlucht tot mijn Heer en jullie Heer, dat jullie mij niet zouden stenigen): dat wil zeggen, dat jullie mij zouden stenigen met stenen.

    Ibn ʿAbd al-Aʿlā heeft ons verteld, hij zei: Ibn Thawr heeft ons verteld, op gezag van Maʿmar, op gezag van Qatāda أَنْ تَرْجُمُونِ (dat jullie mij zouden stenigen). Hij zei: dat jullie mij zouden stenigen met stenen.

    Anderen zeiden: nee, met Zijn uitspraak أَنْ تَرْجُمُونِ (dat jullie mij zouden stenigen) wordt bedoeld: dat jullie mij zouden doden.

    En de meest juiste van deze uitspraken is wat de uiterlijke betekenis van de woorden aangeeft, namelijk dat Mūsā, vrede zij met hem, zijn toevlucht zocht bij Allah ertegen dat Firʿawn en zijn volk hem zouden stenigen. En de steniging kan een uitspraak met de tong zijn, of een daad met de hand. Het juiste is te zeggen: Mūsā zocht zijn toevlucht bij zijn Heer tegen alle betekenissen van hun steniging waardoor de gestenigde leed en kwaad zou overkomen, of het nu een belediging met de tong was, of een steniging met stenen door de hand.

    Toon originele Arabische tekst
    وقوله ( وَإِنِّي عُذْتُ بِرَبِّي وَرَبِّكُمْ أَنْ تَرْجُمُونِ ) يقول: وإني اعتصمت بربي وربكم, واستجرت به منكم أن ترجمون. واختلف أهل التأويل في معنى الرجم الذي استعاذ موسى نبيّ الله عليه السلام بربه منه, فقال بعضهم: هو الشتم باللسان. * ذكر من قال ذلك: حدثني محمد بن سعد, قال: ثني أبي, قال: ثني عمي, قال: ثني أبي, عن أبيه, عن ابن عباس, قوله ( وَإِنِّي عُذْتُ بِرَبِّي وَرَبِّكُمْ أَنْ تَرْجُمُونِ ) قال: يعني رجم القول. حدثني ابن المثنى, قال: ثنا عثمان بن عمر بن فارس, قال: ثنا شعبة, عن إسماعيل بن أبي خالد, عن أبي صالح, في قوله ( وَإِنِّي عُذْتُ بِرَبِّي وَرَبِّكُمْ أَنْ تَرْجُمُونِ ) قال: الرجم: بالقول. حدثنا أبو هشام الرفاعي, قال: ثنا يحيى بن يمان, قال: ثنا سفيان, عن إسماعيل, عن أبي صالح ( وَإِنِّي عُذْتُ بِرَبِّي وَرَبِّكُمْ أَنْ تَرْجُمُونِ ) قال: أن تقولوا هو ساحر. وقال آخرون: بل هو الرجم بالحجارة. * ذكر من قال ذلك: حدثنا بشر, قال: ثنا يزيد, قال: ثنا سعيد, عن قتادة ( وَإِنِّي عُذْتُ بِرَبِّي وَرَبِّكُمْ أَنْ تَرْجُمُونِ ) : أي أن ترجمون بالحجارة. حدثنا ابن عبد الأعلى, قال: ثنا ابن ثور, عن معمر, عن قتادة ( أَنْ تَرْجُمُونِ ) قال: أن ترجمون بالحجارة. وقال آخرون: بل عنى بقوله ( أَنْ تَرْجُمُونِ ) : أن تقتلوني. وأولى الأقوال في ذلك بالصواب ما دلّ عليه ظاهر الكلام, وهو أن موسى عليه السلام استعاذ بالله من أن يرجُمه فرعون وقومه, والرجم قد يكون قولا باللسان, وفعلا باليد. والصواب أن يقال: استعاذ موسى بربه من كل معاني رجمهم الذي يصل منه إلى المرجوم أذًى ومكروه, شتما كان ذلك باللسان, أو رجما بالحجارة باليد.