Tabari
Terug naar surah 43, ayah 53

Tafseer van De Versieringen · Az-Zukhruf · 43:53

فَلَوْلَآ أُلْقِىَ عَلَيْهِ أَسْوِرَةٌۭ مِّن ذَهَبٍ أَوْ جَآءَ مَعَهُ ٱلْمَلَٰٓئِكَةُ مُقْتَرِنِينَ

Waren er maar gouden sieraden om hem gehangen of Engelen met hem meegekomen die hem vergezelden."

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    Zijn woord: ( Waarom zijn hem dan geen armbanden van goud toegeworpen? ) (43:53). Hij zegt: waarom zijn dan, als hij waarachtig is dat hij een boodschapper van de Heer der werelden is, niet aan Mūsā armbanden van goud toegeworpen? Het woord aswira is het meervoud van siwār, en dat is de armband (qulb) die men om de arm draagt.

    En overeenkomstig hetgeen wij hierover gezegd hebben, hebben de geleerden van de uitleg (ahl al-taʾwīl) gesproken.

    * Vermelding van wie dat gezegd heeft:

    Muḥammad ibn Saʿd heeft mij verteld, hij zei: mijn vader heeft mij verteld, hij zei: mijn oom heeft mij verteld, hij zei: mijn vader heeft mij verteld, op gezag van zijn vader, op gezag van Ibn ʿAbbās, over zijn woord ( armbanden van goud ): hij zegt, namelijk armringen (aqliba) van goud.

    Bishr heeft ons verteld, hij zei: Yazīd heeft ons verteld, hij zei: Saʿīd heeft ons verteld, op gezag van Qatāda ( armbanden van goud ): dat wil zeggen armringen van goud.

    De reciteurs (qurrāʾ) verschilden in de recitatie hiervan. De algemeenheid van de reciteurs van Medina, Basra en Kūfa lazen het: "Waarom zijn hem dan geen armbanden (asāwira) van goud toegeworpen?" En van al-Ḥasan al-Baṣrī wordt overgeleverd dat hij het las ( aswira min dhahab ).

    De juiste van de twee recitaties hierin is naar mijn mening die waarop de reciteurs van de steden zich baseren, ook al is de andere correct van betekenis.

    De Arabische taalkundigen verschilden over het enkelvoud van asāwira en aswira. Sommige grammatici van Basra zeiden: aswira is het meervoud van iswār; en zij zeiden: asāwira is het meervoud van aswira; en zij zeiden: wie het leest als asāwira, die bedoelde asāwīr — en Allah weet het het beste — waarbij hij de hāʾ tot vervanging maakte van de yāʾ, zoals bij zanādiqa, waar de hāʾ vervanging werd voor de yāʾ die in zanādīq zit. Sommige grammatici van Kūfa zeiden: wie het leest als asāwira, maakt het enkelvoud daarvan iswār; en wie het leest als aswira, maakt het enkelvoud daarvan siwār; en zij zeiden: asāwira kan ook het meervoud zijn van aswira, zoals men bij het meervoud van asqiya zegt asāqī, en bij het meervoud van akruʿ akāriʿ. Een ander van hen zei: er is over de armband van de hand (siwār al-yad) gezegd dat daarbij zowel aswār als iswār is toegestaan; hij zei: dan is het volgens deze taalvorm toegestaan dat asāwira het meervoud daarvan is. Van Abū ʿAmr ibn al-ʿAlāʾ wordt overgeleverd dat hij placht te zeggen: het enkelvoud van asāwira is iswār; hij zei: en de bevestiging daarvan ligt in de recitatie van Ubayy ibn Kaʿb: "Waarom zijn hem dan geen armbanden (asāwira) van goud toegeworpen?" Indien hetgeen overgeleverd is — dat het toegestaan is om bij de armband van de hand iswār te zeggen — waar is, dan is er geen bezwaar het te verzamelen als asāwira. Maar ik weet niet of dat correct van de Arabieren is met een overlevering van hen, omdat het bekende in hun spraak van de betekenis van iswār is: de man die schiet, de behendige in het boogschieten onder de mannen van de niet-Arabieren (ʿajam). Wat betreft datgene wat om de hand gedragen wordt, daarvan is de bekende benaming bij hen siwār. Als dat zo is, dan is het meest passende voor asāwira dat het het meervoud is van aswira, overeenkomstig hetgeen gezegd is door degene wiens woord wij hierover vermeld hebben.

    Zijn woord: ( of dat met hem de engelen zouden komen, opeenvolgend bijeen ) (43:53). Hij zegt: of waarom is, als hij waarachtig is, niet met hem het gezelschap van de engelen gekomen, opeenvolgend bijeen, met de een aan de ander verbonden, elkaar opvolgend, getuigend voor hem dat hij voor Allah een boodschapper tot hen is. En overeenkomstig hetgeen wij hierover gezegd hebben, hebben de geleerden van de uitleg gesproken, met onderling verschil in de bewoording van de uitleg ervan. Sommigen van hen zeiden: zij lopen tezamen.

    * Vermelding van wie dat gezegd heeft:

    Muḥammad ibn ʿAmr heeft mij verteld, hij zei: Abū ʿĀṣim, hij zei: ʿĪsā heeft ons verteld; en al-Ḥārith heeft mij verteld, hij zei: al-Ḥasan heeft ons verteld, hij zei: Warqāʾ heeft ons verteld — beiden — op gezag van Ibn [abī] Najīḥ, op gezag van Mujāhid, over zijn woord ( de engelen opeenvolgend bijeen ), hij zei: zij lopen tezamen.

    En anderen zeiden: elkaar opvolgend.

    * Vermelding van wie dat gezegd heeft:

    Bishr heeft ons verteld, hij zei: Zayd heeft ons verteld, hij zei: Saʿīd heeft ons verteld, op gezag van Qatāda ( of dat met hem de engelen zouden komen, opeenvolgend bijeen ): dat wil zeggen elkaar opvolgend.

    Ibn ʿAbd al-Aʿlā heeft ons verteld, hij zei: Ibn Thawr heeft ons verteld, op gezag van Maʿmar, op gezag van Qatāda, het gelijke daarvan.

    En anderen zeiden: de een verbonden met de ander.

    * Vermelding van wie dat gezegd heeft:

    Muḥammad heeft ons verteld, hij zei: Aḥmad heeft ons verteld, hij zei: Asbāṭ heeft ons verteld, op gezag van al-Suddī ( of dat met hem de engelen zouden komen, opeenvolgend bijeen ), hij zei: de een verbonden met de ander.

    Toon originele Arabische tekst
    وقوله: ( فَلَوْلا أُلْقِيَ عَلَيْهِ أَسْوِرَةٌ مِنْ ذَهَبٍ ) يقول: فهلا ألقي على موسى إن كان صادقا أنه رسول رب العالمين أسورة من ذهب, وهو جمع سوار, وهو القُلْب الذي يجعل في اليد. وبنحو الذي قلنا في ذلك قال أهل التأويل. * ذكر من قال ذلك: حدثني محمد بن سعد, قال: ثني أبي, قال: ثني عمي, قال: ثني أبي, عن أبيه, عن ابن عباس, قوله: ( أَسْوِرَةٌ مِنْ ذَهَبٍ ) يقول: أقلبة من ذهب. حدثنا بشر, قال: ثنا يزيد, قال: ثنا سعيد, عن قتادة ( أَسْوِرَةٌ مِنْ ذَهَبٍ ) : أي أقلبة من ذهب. واختلفت القرّاء في قراءة ذلك, فقرأته عامة قرّاء المدينة والبصرة والكوفة " فَلَوْلا أُلْقِيَ عَلَيْهِ أَسَاوِرَةٌ مِنْ ذَهَبٍ". وذُكر عن الحسن البصري أنه كان يقرؤه ( أَسْوِرَةٌ مِنْ ذَهَبٍ ). وأولى القراءتين في ذلك بالصواب عندي ما عليه قَرَأة الأمصار, وإن كانت الأخرى صحيحة المعنى. واختلف أهل العربية في واحد الأساورة, والأسورة, فقال بعض نحوييّ البصرة: الأسورة جمع إسوار قال: والأساورة جمع الأسورة; وقال: ومن قرأ ذلك أساورة, فإنه أراد أساوير والله أعلم, فجعل الهاء عوضا من الياء, مثل الزنادقة صارت الهاء فيها عوضا من الياء التي في زناديق. وقال بعض نحوييّ الكوفة: من قرأ أساورة جعل واحدها إسوار; ومن قرأ أسورة جعل واحدها سوار; وقال: قد تكون الأساورة جمع أسورة كما يقال في جمع الأسقية الأساقي, وفي جمع الأكرع الأكارع. وقال آخر منهم قد قيل في سوار اليد: يجوز فيه أسوار وإسوار; قال: فيجوز على هذه اللغة أن يكون أساورة جمعه. وحُكي عن أبي عمرو بن العلاء أنه كان يقول: واحد الأساورة إسوار; قال: وتصديقه في قراءة أبيّ بن كعب " فَلَوْلا أُلْقِيَ عَلَيْهِ أسَاوِرَةٌ مِنْ ذَهَبٍ" فإن كان ما حكي من الرواية من أنه يجوز أن يقال في سوار اليد إسوار, فلا مؤنة في جمعه أساورة, ولست أعلم ذلك صحيحا عن العرب برواية عنها, وذلك أن المعروف في كلامهم من معنى الإسوار: الرجل الرامي, الحاذق بالرمي من رجال العجم. وأما الذي يُلبس في اليد, فإن المعروف من أسمائه عندهم سوارا. فإذا كان ذلك كذلك, فالذي هو أولى بالأساورة أن يكون جمع أسورة على ما قاله الذي ذكرنا قوله في ذلك. وقوله: ( أَوْ جَاءَ مَعَهُ الْمَلائِكَةُ مُقْتَرِنِينَ ) يقول: أو هلا إن كان صادقا جاء معه الملائكة مقترنين قد اقترن بعضهم ببعض, فتتابَعُوا يشهدون له بأنه لله رسول إليهم. وبنحو الذي قلنا في ذلك, قال أهل التأويل على اختلاف منهم في العبارة على تأويله, فقال بعضهم: يمشون معا. * ذكر من قال ذلك: حدثني محمد بن عمرو, قال أبو عاصم, قال ثنا عيسى; وحدثني الحارث, قال: ثنا الحسن, قال: ثنا ورقاء جميعا, عن ابن نجيح, عن مجاهد, في قوله: ( الْمَلائِكَةُ مُقْتَرِنِينَ ) قال: يمشون معا. وقال آخرون: متتابعين. * ذكر من قال ذلك: حدثنا بشر, قال: ثنا زيد, قال: ثنا سعيد, عن قتادة ( أَوْ جَاءَ مَعَهُ الْمَلائِكَةُ مُقْتَرِنِينَ ) : أي متتابعين. حدثنا ابن عبد الأعلى, قال: ثنا ابن ثور, عن معمر, عن قتادة, مثله. وقال آخرون: يقارن بعضهم بعضا. * ذكر من قال ذلك: حدثنا محمد, قال ثنا أحمد, قال: ثنا أسباط, عن السديّ( أَوْ جَاءَ مَعَهُ الْمَلائِكَةُ مُقْتَرِنِينَ ) قال: يقارن بعضهم بعضا.