Tabari
Terug naar surah 43, ayah 26

Tafseer van De Versieringen · Az-Zukhruf · 43:26

وَإِذْ قَالَ إِبْرَٰهِيمُ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِۦٓ إِنَّنِى بَرَآءٌۭ مِّمَّا تَعْبُدُونَ

En (gedenkt) toen Ibrâhîm tot zijn vader en zijn volk zei: "Voorwaar, Ik ben niet verantwoordelijk voor wat jullie aanbidden.

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    De uitleg van Zijn woord, de Verhevene: وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ لأَبِيهِ وَقَوْمِهِ إِنَّنِي بَرَاءٌ مِمَّا تَعْبُدُونَ (En toen Ibrāhīm tot zijn vader en zijn volk zei: voorwaar, ik distantieer mij van datgene wat jullie aanbidden) (26)

    De Verhevene, wiens lof wordt vermeld, zegt: ( En toen Ibrāhīm tot zijn vader en zijn volk zei ) — degenen die aanbaden wat de polytheïsten van jouw volk aanbidden, o Mohammed — ( voorwaar, ik distantieer mij van datgene wat jullie aanbidden ) naast Allah. Toen loochenden zij hem, en Wij namen wraak op hen zoals Wij wraak namen op de gemeenschappen vóór hen die hun gezanten loochenden. En er is gezegd: ( إِنَّنِي بَرَاءٌ مِمَّا تَعْبُدُونَ ) (voorwaar, ik distantieer mij van datgene wat jullie aanbidden); hier is "al-barāʾ" — dat een verbaal zelfstandig naamwoord (maṣdar) is — geplaatst op de positie van een bijvoeglijke bepaling. De Arabieren gebruiken voor "al-barāʾ" geen dualis, geen meervoud en geen vrouwelijke vorm, en zo zeggen zij: "wij zijn al-barāʾ" en "al-khalāʾ" — om de reden die ik noemde, namelijk dat het een maṣdar is. Maar wanneer zij zeggen: "hij is vrij (barīʾ) van jou", dan gebruiken zij wel de dualis, het meervoud en de vrouwelijke vorm, en zeggen zij: "zij beiden zijn vrij (barīʾān) van jou" en "zij zijn vrij (barīʾūn) van jou". En er is vermeld dat het in de lezing van ʿAbd Allāh "innanī barīʾun" met de yāʾ is. En "barīʾ" kan in het meervoud "barāʾ" en "abrāʾ" worden.

    Toon originele Arabische tekst
    القول في تأويل قوله تعالى : وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ لأَبِيهِ وَقَوْمِهِ إِنَّنِي بَرَاءٌ مِمَّا تَعْبُدُونَ (26) يقول تعالى ذكره: ( وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ لأبِيهِ وَقَوْمِهِ ) الذين كانوا يعبدون ما يعبده مشركو قومك يا محمد ( إِنَّنِي بَرَاءٌ مِمَّا تَعْبُدُونَ ) من دون الله, فكذّبوه, فانتقمنا منهم كما انتقمنا ممن قبلهم من الأمم المكذّبة رسلها. وقيل: ( إِنَّنِي بَرَاءٌ مِمَّا تَعْبُدُونَ ) فوضع البراء وهو مصدر موضع النعت, والعرب لا تثني البراء ولا تجمع ولا تؤنث, فتقول: نحن البراء والخلاء: لِما ذكرت أنه مصدر, وإذا قالوا: هو بريء منك ثنوا وجمعوا وأنَّثوا, فقالوا: هما بريئان منك, وهم بريئون منك. وذُكر أنها في قراءة عبد الله: " إنَّنِي بَرِيءٌ" بالياء, وقد يجمع برئ: براء وأبراء.