Tafseer van Het Beraad · Ash-Shura · 42:2
'Aîn Sîn Qâf.
Wij hebben reeds van Ḥudhayfa aangaande de betekenis hiervan in het bijzonder een uitspraak vermeld, en dat is wat Aḥmad ibn Zuhayr ons heeft verteld, hij zei: ʿAbd al-Wahhāb ibn Najda al-Ḥawṭī heeft ons verteld, hij zei: Abū al-Mughīra ʿAbd al-Quddūs ibn al-Ḥajjāj al-Ḥimṣī heeft ons verteld, op gezag van Arṭāʾa ibn al-Mundhir, hij zei: er kwam een man tot Ibn ʿAbbās, en terwijl Ḥudhayfa ibn al-Yamān bij hem was, zei hij tegen hem: bericht mij over de uitleg van de uitspraak van Allah: حم * عسق ("Ḥā Mīm. ʿAyn Sīn Qāf"). Hij zei: hij boog zijn hoofd en wendde zich vervolgens van hem af. Daarna herhaalde de man zijn vraag, maar hij wendde zich af en antwoordde hem niets en het verafschuwde diens vraag. Vervolgens herhaalde hij die een derde maal, maar hij antwoordde hem niets. Toen zei Ḥudhayfa tegen hem: ik zal het je verkondigen; ik heb begrepen waarom hij het verafschuwde. Het is geopenbaard aangaande een man uit zijn huisgezin, die ʿAbd al-Ilāh of ʿAbd Allāh wordt genoemd, die zich vestigt aan een van de rivieren van het Oosten, waaraan twee steden worden gebouwd, terwijl de rivier hen scherp in tweeën splijt. Wanneer Allah toestaat dat hun heerschappij verdwijnt en dat hun rijk en hun tijdsbestek tot een einde komt, dan zendt Allah in de nacht over een van die twee steden een vuur, zodat zij in de ochtend zwart en duister geworden is, geheel verbrand, alsof zij nooit op haar plaats had bestaan; en haar tegenhanger (de andere stad) wordt in de ochtend verbaasd wakker over hoe zij is ontkomen. Het duurt dan slechts de helderheid van die ene dag van haar, totdat zich in haar iedere koppige tiran van hen verzamelt; vervolgens laat Allah haar en hen tezamen wegzinken in de aarde. Dat is dus Zijn uitspraak: حم * عسق ("Ḥā Mīm. ʿAyn Sīn Qāf"), wat betekent: een vast besluit van Allah, een beproeving en een beschikking. Ḥā Mīm; ʿAyn: dat betekent rechtvaardigheid van Hem; Sīn: dat betekent "het zal geschieden" (sa-yakūn); en Qāf: dat betekent "het voltrekt zich" met die twee steden.
En er is van Ibn ʿAbbās overgeleverd dat hij het placht te lezen als "Ḥā Mīm. Sīn Qāf" (حم. سق), zonder de ʿAyn, en hij zei: voorwaar, de Sīn is de levensduur van iedere groepering die er zal zijn, en voorwaar, de Qāf is iedere gemeenschap die er zal zijn; en hij zei: het was slechts ʿAlī die de ʿAyn daarin placht te kennen. En er is vermeld dat het zo (geschreven) is in het exemplaar (muṣḥaf) van ʿAbd Allāh, overeenkomstig wat van Ibn ʿAbbās is vermeld aangaande zijn lezing zonder de ʿAyn.
