Tabari
Terug naar surah 40, ayah 12

Tafseer van De Vergevende · Ghafir · 40:12

ذَٰلِكُم بِأَنَّهُۥٓ إِذَا دُعِىَ ٱللَّهُ وَحْدَهُۥ كَفَرْتُمْ ۖ وَإِن يُشْرَكْ بِهِۦ تُؤْمِنُوا۟ ۚ فَٱلْحُكْمُ لِلَّهِ ٱلْعَلِىِّ ٱلْكَبِيرِ

Dat is omdat jullie ongelovig waren toen Allah als Enige God werd aangeroepen. Maar toen Hem deelgenoten toegekend werden, geloofden jullie (daarin). Het oordeel behoort aan Allah, de Verhevene, de Grootste.

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    De uitleg van de uitspraak van de Verhevene: ذَلِكُمْ بِأَنَّهُ إِذَا دُعِيَ اللَّهُ وَحْدَهُ كَفَرْتُمْ وَإِنْ يُشْرَكْ بِهِ تُؤْمِنُوا فَالْحُكْمُ لِلَّهِ الْعَلِيِّ الْكَبِيرِ (40:12) (Dat overkomt jullie omdat jullie, wanneer Allah als enige werd aangeroepen, ongelovig werden, en wanneer aan Hem deelgenoten werden toegekend, geloofden. Het oordeel behoort dan aan Allah, de Verhevene, de Grote.)

    In deze uitspraak is iets weggelaten, omdat de duidelijkheid van het kennelijke voldoende aanwijst wat is weggelaten. Het luidt: men zal antwoorden dat er geen weg daartoe is. Dit is wat jullie aan bestraffing toekomt, o ongelovigen, بِأَنَّهُ إِذَا دُعِيَ اللَّهُ وَحْدَهُ كَفَرْتُمْ (omdat jullie, wanneer Allah als enige werd aangeroepen, ongelovig werden), zodat jullie ontkenden dat de goddelijkheid zuiver aan Hem toebehoort, en zeiden: أَجَعَلَ الآلِهَةَ إِلَهًا وَاحِدًا (Heeft hij van de goden één god gemaakt?).

    وَإِنْ يُشْرَكْ بِهِ تُؤْمِنُوا (en wanneer aan Hem deelgenoten werden toegekend, geloofden) — Hij zegt: en wanneer er aan Allah een deelgenoot wordt toegekend, dan geloofden jullie degene die dat aan Hem toekende. فَالْحُكْمُ لِلَّهِ الْعَلِيِّ الْكَبِيرِ (Het oordeel behoort dan aan Allah, de Verhevene, de Grote) — Hij zegt: het oordeel behoort aan Allah, de Verhevene boven alle dingen, de Grote, voor wie elk ding nederig en gering is op deze Dag.

    Toon originele Arabische tekst
    القول في تأويل قوله تعالى : ذَلِكُمْ بِأَنَّهُ إِذَا دُعِيَ اللَّهُ وَحْدَهُ كَفَرْتُمْ وَإِنْ يُشْرَكْ بِهِ تُؤْمِنُوا فَالْحُكْمُ لِلَّهِ الْعَلِيِّ الْكَبِيرِ (12) وفي هذا الكلام متروك استغني بدلالة الظاهر من ذكره عليه; وهو: فأجيبوا أن لا سبيل إلى ذلك هذا الذي لكم من العذاب أيها الكافرون ( بِأَنَّهُ إِذَا دُعِيَ اللَّهُ وَحْدَهُ كَفَرْتُمْ ) , فأنكرتم أن تكون الألوهة له خالصة, وقلتم أَجَعَلَ الآلِهَةَ إِلَهًا وَاحِدًا . ( وَإِنْ يُشْرَكْ بِهِ تُؤْمِنُوا ) يقول: وإن يجعل لله شريك تصدّقوا من جعل ذلك له ( فَالْحُكْمُ لِلَّهِ الْعَلِيِّ الْكَبِيرِ ) يقول: فالقضاء لله العلي على كل شيء, الكبير الذي كل شيء دونه متصاغرا له اليوم.