Tafseer van De Vergevende · Ghafir · 40:10
Voorwaar, tot degenen die ongelovig waren zal (op die Dag) geroepen worden: "De woede van Allah is zeker groter dan jullie woede op jullie zelf toen jullie tot het geloof werden geroepen, werden jullie ongelovig.
De uitleg van de woorden van de Verhevene: إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا يُنَادَوْنَ لَمَقْتُ اللَّهِ أَكْبَرُ مِنْ مَقْتِكُمْ أَنْفُسَكُمْ إِذْ تُدْعَوْنَ إِلَى الإِيمَانِ فَتَكْفُرُونَ ("Voorwaar, degenen die ongelovig waren, zal worden toegeroepen: 'De afkeer van Allah was groter dan jullie afkeer van jezelf, toen jullie tot het geloof werden geroepen en jullie ongelovig bleven'") (10)
De Verhevene, wiens lof verheven is, zegt: Voorwaar, degenen die ongelovig waren aan Allah zal in het Vuur worden toegeroepen op de Dag der Opstanding, wanneer zij het binnentreden — want door hun binnentreding zullen zij zichzelf verafschuwen op het ogenblik dat zij met eigen ogen aanschouwen wat Allah voor hen daarin heeft bereid aan soorten van bestraffing — er zal tot hen gezegd worden: De afkeer van Allah jegens jullie, o volk, in het wereldse leven — toen jullie daarin werden opgeroepen tot het geloof in Allah maar jullie ongelovig bleven — was groter dan jullie afkeer vandaag van jezelf om wat over jullie is neergedaald aan de toorn van Allah jegens jullie.
En overeenkomstig hetgeen wij hierover gezegd hebben, hebben de geleerden van de uitleg gesproken.
* Vermelding van wie dat gezegd heeft:
Muḥammad ibn ʿAmr heeft ons verteld, hij zei: Abū ʿĀṣim heeft ons verteld, hij zei: ʿĪsā heeft ons verteld; en al-Ḥārith heeft mij verteld, hij zei: al-Ḥasan heeft ons verteld, hij zei: Warqāʾ heeft ons verteld — beiden — op gezag van Ibn Abī Najīḥ, op gezag van Mujāhid, betreffende Zijn woorden: لَمَقْتُ اللَّهِ أَكْبَرُ ("De afkeer van Allah was groter"), hij zei: zij verafschuwden zichzelf toen zij hun daden zagen, en de afkeer van Allah jegens hen in het wereldse leven — toen zij werden opgeroepen tot het geloof maar ongelovig bleven — was groter.
Bishr heeft ons verteld, hij zei: Yazīd heeft ons verteld, hij zei: Saʿīd heeft ons verteld, op gezag van Qatāda, betreffende Zijn woorden: إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا يُنَادَوْنَ لَمَقْتُ اللَّهِ أَكْبَرُ مِنْ مَقْتِكُمْ أَنْفُسَكُمْ إِذْ تُدْعَوْنَ إِلَى الإيمَانِ فَتَكْفُرُونَ ("Voorwaar, degenen die ongelovig waren, zal worden toegeroepen: 'De afkeer van Allah was groter dan jullie afkeer van jezelf, toen jullie tot het geloof werden geroepen en jullie ongelovig bleven'"), hij zegt: de afkeer van Allah jegens de mensen van de dwaling, toen het geloof hun in het wereldse leven werd aangeboden maar zij het verlieten en weigerden het te aanvaarden, was groter dan hun afkeer van zichzelf toen zij de bestraffing van Allah aanschouwden op de Dag der Opstanding.
Muḥammad heeft ons verteld, hij zei: Aḥmad heeft ons verteld, hij zei: Asbāṭ heeft ons verteld, op gezag van al-Suddī, betreffende Zijn woorden: إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا يُنَادَوْنَ لَمَقْتُ اللَّهِ أَكْبَرُ مِنْ مَقْتِكُمْ أَنْفُسَكُمْ ("Voorwaar, degenen die ongelovig waren, zal worden toegeroepen: 'De afkeer van Allah was groter dan jullie afkeer van jezelf'") — in het Vuur — إِذْ تُدْعَوْنَ إِلَى الإيمَانِ ("toen jullie tot het geloof werden geroepen") — in het wereldse leven — فَتَكْفُرُونَ ("en jullie ongelovig bleven").
Yūnus heeft mij verteld, hij zei: Ibn Wahb heeft ons bericht, hij zei: Ibn Zayd zei betreffende Zijn woorden: يُنَادَوْنَ لَمَقْتُ اللَّهِ ("hun zal worden toegeroepen: 'De afkeer van Allah...'") ... het vers, hij zei: toen zij het Vuur binnentraden, verafschuwden zij zichzelf om de ongehoorzaamheden aan Allah die zij begaan hadden, en hun werd toegeroepen: voorwaar, de afkeer van Allah jegens jullie toen Hij jullie tot de islam riep, is heviger dan jullie afkeer van jezelf vandaag, toen jullie het Vuur binnentraden.
En de geleerden van de Arabische taal verschilden van mening over de reden voor het binnenkomen van deze "lām" in Zijn woorden: لَمَقْتُ اللَّهِ أَكْبَرُ ("De afkeer van Allah was groter"). Sommige taalgeleerden uit Basra zeiden: het is de "lām" van het begin (lām al-ibtidāʾ), want zij werden toegeroepen, dat wil zeggen: er werd tot hen gezegd, omdat in het toeroepen een uitspraak besloten ligt. Hij zei: en een vergelijkbaar voorbeeld in de naamvalsuitgang is dat men zegt: "Voorwaar, Zayd (la-Zaydun) is voortreffelijker dan ʿAmr." En sommige grammatici van Kufa zeiden: de betekenis daarvan is: hun wordt toegeroepen "dat (inna) de afkeer van Allah jegens jullie...", maar de "lām" volstaat in plaats van dat men in de zin zegt: "ik riep toe dat (anna) Zayd staat". Hij zei: en een vergelijkbaar voorbeeld zijn Zijn woorden: ثُمَّ بَدَا لَهُمْ مِنْ بَعْدِ مَا رَأَوُا الآيَاتِ لَيَسْجُنُنَّهُ حَتَّى حِينٍ ("Toen leek het hun, nadat zij de tekenen hadden gezien, goed om hem zeker voor een tijd gevangen te zetten"); de "lām" staat hier op de plaats van "inna" in elke uitspraak die de betekenis van zeggen benadert, zoals "zij roepen toe" en "zij berichten" en dergelijke.
En een ander van hen zei: dit is de "lām" van de eed, die optreedt bij de directe rede en bij wat de directe rede benadert, om aan te geven dat wat erop volgt een nieuwe aanvang is. Hij zei: en het is in de antwoorden op eden niet toegestaan dat zij in de plaats van de eed treden, want de "lām" gaat altijd vergezeld van de "nūn" of niet, en zij volstaat in plaats van de eed, aangezien zij slechts daarmee voorkomt.
En de juiste van de opvattingen daarover is de opvatting van wie zei: zij kwam binnen om aan te kondigen dat wat erop volgt een nieuwe aanvang is, en dat het de "lām" van de eed is.
