Tafseer van De Groepen · Az-Zumar · 39:66
Nee, aanbid daarom Allah en behoor tot de dankbaren.
De uitleg van de uitspraak van de Verhevene: بَلِ اللَّهَ فَاعْبُدْ وَكُنْ مِنَ الشَّاكِرِينَ (39:66) (Neen, Allah moet gij aanbidden, en wees een van de dankbaren.)
De Verhevene, wiens lof verheven is, zegt tot Zijn profeet Mohammed ﷺ: Aanbid niet datgene wat deze polytheïsten van jouw volk je gebieden te aanbidden, o Mohammed; neen, Allah moet gij aanbidden, met uitsluiting van al het andere dan Hem aan goden, afgodsbeelden en deelgenoten. ( وَكُنْ مِنَ الشَّاكِرِينَ ) — en wees een van degenen die Allah danken voor Zijn gunst aan jou, met datgene waarmee Hij begunstigd heeft aan leiding naar Zijn aanbidding en aan vrijwaring van de aanbidding van de afgoden en de beelden.
De naam "Allah" staat in de accusatief geregeerd door Zijn uitspraak ( فَاعْبُدِ ) (aanbid dan), die erna komt, omdat het een herhaling van de zin is. Maar als het in de accusatief geregeerd zou worden door een verborgen [werkwoord] dat eraan voorafgaat, dan zou dat eveneens correct en toegestaan zijn, aangezien de Arabieren zeggen: "Zayd, laat hem dan opstaan" en "Zayd-an, laat hem dan opstaan", in de nominatief en in de accusatief — de nominatief op grond van "Laat men naar Zayd kijken, laat hem opstaan", en de accusatief op grond van "Kijkt naar Zayd, laat hem opstaan."
