Tafseer van De Groepen · Az-Zumar · 39:59
Nee! Mijn Tekenen zijn reeds tot jou gekomen, maar jij loochende ze en jij was hoogmoedig en jij behoorde tot de ongelovigen.
De uitleg van de uitspraak van de Verhevene: بَلَى قَدْ جَاءَتْكَ آيَاتِي فَكَذَّبْتَ بِهَا وَاسْتَكْبَرْتَ وَكُنْتَ مِنَ الْكَافِرِينَ ("Jazeker, Mijn tekenen zijn tot jou gekomen, maar jij hebt ze geloochend, je was hoogmoedig en je behoorde tot de ongelovigen") (39:59).
De Verhevene, wiens lof verheven is, zegt dit ter weerlegging van degene die zegt: لَوْ أَنَّ اللَّهَ هَدَانِي لَكُنْتُ مِنَ الْمُتَّقِينَ ("Als Allah mij geleid had, zou ik tot de godvrezenden hebben behoord"), en van degene die zegt: لَوْ أَنَّ لِي كَرَّةً فَأَكُونَ مِنَ الْمُحْسِنِينَ ("Als ik nog een terugkeer had, zou ik tot de weldoeners behoren"): de zaak is niet zoals jullie zeggen. ( بَلَى قَدْ جَاءَتْكَ ) ("Jazeker, tot jou is gekomen"), o jij die van Allah de terugkeer naar het wereldse leven wenst opdat je daarin tot de weldoeners zou behoren, ( آيَاتِي ) ("Mijn tekenen"). Hij zegt: tot jou zijn Mijn bewijzen gekomen, zowel een gezant die Ik naar jou gestuurd heb, als een boek dat Ik heb neergezonden en dat aan jou werd voorgedragen, met daarin de belofte en de waarschuwing en de vermaning, ( فَكَذَّبْتَ ) ("maar jij hebt geloochend") Mijn tekenen, ( وَاسْتَكْبَرْتَ ) ("en je was hoogmoedig") om ze te aanvaarden en te volgen, ( وَكُنْتَ مِنَ الْكَافِرِينَ ) ("en je behoorde tot de ongelovigen"). Hij zegt: en je behoorde tot hen die het werk van de ongelovigen verrichten, hun gewoonte volgen en hun weg bewandelen.
En in de geest van wat wij hierover gezegd hebben, hebben de uitleggers gesproken.
* Vermelding van wie dat gezegd heeft:
Bishr heeft ons verteld, hij zei: Yazīd heeft ons verteld, hij zei: Saʿīd heeft ons verteld, op gezag van Qatāda: Allah zegt dit ter weerlegging van hun uitspraak en ter loochening van hen, dat wil zeggen van de uitspraak van degenen die zeiden: لَوْ أَنَّ اللَّهَ هَدَانِي ("Als Allah mij geleid had"), en van de andere groep: ( بَلَى قَدْ جَاءَتْكَ آيَاتِي ) ("Jazeker, Mijn tekenen zijn tot jou gekomen") ... de rest van het vers.
Met de fatḥa op de kāf en de tāʾ in Zijn uitspraak ( قَدْ جَاءَتْكَ آيَاتِي فَكَذَّبْتَ ) ("Mijn tekenen zijn tot jou gekomen, maar jij hebt ze geloochend"), als aanspreking gericht tot de mannelijke vorm, hebben de reciteurs in alle landen van de islam dit gereciteerd. En er is van de Gezant van Allah ﷺ overgeleverd dat hij dit geheel met de kasra reciteerde, als aanspreking gericht tot de ziel (al-nafs), alsof Hij zei: opdat een ziel zou zeggen: يَا حَسْرَتَا عَلَى مَا فَرَّطْتُ فِي جَنْبِ اللَّهِ ("Wee mij, om wat ik veronachtzaamd heb ten aanzien van Allah"), jazeker, tot jou, o ziel, zijn Mijn tekenen gekomen, maar jij hebt ze geloochend — waarbij de hele uitspraak op de ziel werd betrokken, aangezien het begin van de uitspraak met haar was begonnen. De reciteerwijze waarvan ik geen afwijking toelaat, is datgene waarover de reciteurs van de landen eenstemmig zijn, overgeleverd van de Gezant van Allah ﷺ, en dat is de fatḥa in al die gevallen.
