Tabari
Terug naar surah 39, ayah 22

Tafseer van De Groepen · Az-Zumar · 39:22

أَفَمَن شَرَحَ ٱللَّهُ صَدْرَهُۥ لِلْإِسْلَٰمِ فَهُوَ عَلَىٰ نُورٍۢ مِّن رَّبِّهِۦ ۚ فَوَيْلٌۭ لِّلْقَٰسِيَةِ قُلُوبُهُم مِّن ذِكْرِ ٱللَّهِ ۚ أُو۟لَٰٓئِكَ فِى ضَلَٰلٍۢ مُّبِينٍ

Is dan hij, wiens bart Allah heeft verruimd voor de Islam, zodat hij door een licht van zijn Heer wordt geleid... (gelijk aan degene wiens had verzegeld is?) Wee daarom hen, wiens harten zich hebben verbard tegen het gedenken van Allah. Zij zijn het die in duidelijke dwaling verkeren.

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    Het woord over de uitleg van Zijn uitspraak, de Verhevene: Afaman sharaḥa Allāhu ṣadrahu li-al-islāmi fa-huwa ʿalā nūrin min rabbihi fa-waylun li-al-qāsiyati qulūbuhum min dhikri Allāhi ulāʾika fī ḍalālin mubīn ("Is dan hij wiens borst Allah heeft verruimd voor de islam, zodat hij in een licht van zijn Heer verkeert [zoals hij wiens hart verhard is]? Wee dan degenen wier harten verhard zijn tegen de gedachtenis van Allah; zij verkeren in duidelijke dwaling") (22).

    De Verhevene, wiens lof gedenkwaardig is, zegt: is dan hij wiens hart Allah heeft opengesteld voor Zijn kennis, de erkenning van Zijn eenheid, de onderwerping aan Zijn Heerschap en de nederigheid in gehoorzaamheid aan Hem — fa-huwa ʿalā nūrin min rabbihi ("zodat hij in een licht van zijn Heer verkeert") — Hij zegt: zo verkeert hij in helder inzicht en zekerheid over datgene waarin hij zich bevindt, door het verlichten van de waarheid in zijn hart, zodat hij daardoor het gebod van Allah volgt en zich onthoudt van wat Hij hem heeft verboden, in hetgeen Hem behaagt — als iemand wiens hart Allah heeft verhard, het heeft beroofd van Zijn gedachtenis, en het heeft vernauwd voor het horen van de waarheid, het volgen van de leiding en het verrichten van het juiste? En het noemen van degene wiens hart Allah heeft verhard, en het antwoord op de vraag, werd weggelaten, vertrouwend op het begrip van de toehoorders aangaande wat met de uitspraak werd bedoeld, aangezien een van de twee categorieën werd genoemd en in plaats van de vermelding van de andere categorie de mededeling daarover werd gegeven met Zijn uitspraak: fa-waylun li-al-qāsiyati qulūbuhum min dhikri Allāh ("Wee dan degenen wier harten verhard zijn tegen de gedachtenis van Allah").

    En overeenkomstig hetgeen wij hierover hebben gezegd, hebben de mensen van de uitleg (ahl al-taʾwīl) gesproken.

    * Vermelding van wie dat heeft gezegd:

    Bishr heeft ons verteld, hij zei: Yazīd heeft ons verteld, hij zei: Saʿīd heeft ons verteld, op gezag van Qatāda, over zijn uitspraak: Afaman sharaḥa Allāhu ṣadrahu li-al-islāmi fa-huwa ʿalā nūrin min rabbih ("Is dan hij wiens borst Allah heeft verruimd voor de islam, zodat hij in een licht van zijn Heer verkeert") — hij bedoelt: het Boek van Allah; hij is degene die erin gelooft, het aanneemt en zich daaraan houdt.

    Muḥammad heeft ons verteld, hij zei: Aḥmad heeft ons verteld, hij zei: Asbāṭ heeft ons verteld, op gezag van al-Suddī, over zijn uitspraak: Afaman sharaḥa Allāhu ṣadrahu li-al-islām ("Is dan hij wiens borst Allah heeft verruimd voor de islam") — hij zei: Hij heeft zijn borst wijd gemaakt voor de islam, en het licht (al-nūr) is de leiding.

    Mij is verteld op gezag van Ibn Abī Zāʾida, op gezag van Ibn Jurayj, op gezag van Mujāhid: Afaman sharaḥa Allāhu ṣadrahu li-al-islām ("Is dan hij wiens borst Allah heeft verruimd voor de islam") — hij zei: degene wiens borst verruimd is, is niet als degene wiens hart verhard is.

    Zijn uitspraak: Fa-waylun li-al-qāsiyati qulūbuhum min dhikri Allāh ("Wee dan degenen wier harten verhard zijn tegen de gedachtenis van Allah") — de Verhevene, wiens lof gedenkwaardig is, zegt: wee dan degenen wier harten verdord zijn en zich hebben verwijderd van de gedachtenis van Allah en zich hebben afgewend — namelijk van de Qurʾān die de Verhevene, wiens lof gedenkwaardig is, heeft neergezonden als een vermaning daarmee aan Zijn dienaren — zodat zij er niet in geloofden en niet voor waar hielden wat erin staat. En er is gezegd: min dhikri Allāh ("van de gedachtenis van Allah"), terwijl de betekenis is: tegen de gedachtenis van Allah (ʿan dhikri Allāh); zo werd "min" geplaatst in de plaats van "ʿan", zoals men in de spraak zegt: "ik ben overvol van het voedsel dat ik heb gegeten" en "ik ben overvol over het voedsel dat ik heb gegeten" met één en dezelfde betekenis.

    En Zijn uitspraak: Ulāʾika fī ḍalālin mubīn ("zij verkeren in duidelijke dwaling") — de Verhevene, wiens lof gedenkwaardig is, zegt: dezen, wier harten verhard zijn tegen de gedachtenis van Allah, verkeren in duidelijke dwaling, voor wie het beschouwt en erover nadenkt met begrip dat hij in dwaling verkeert, afwijkend van de waarheid.

    Toon originele Arabische tekst
    القول في تأويل قوله تعالى : أَفَمَنْ شَرَحَ اللَّهُ صَدْرَهُ لِلإِسْلامِ فَهُوَ عَلَى نُورٍ مِنْ رَبِّهِ فَوَيْلٌ لِلْقَاسِيَةِ قُلُوبُهُمْ مِنْ ذِكْرِ اللَّهِ أُولَئِكَ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ (22) يقول تعالى ذكره: أفمن فسح الله قلبه لمعرفته, والإقرار بوحدانيته, والإذعان لربوبيته, والخضوع لطاعته ( فَهُوَ عَلَى نُورٍ مِنْ رَبِّهِ ) يقول: فهو على بصيرة مما هو عليه ويقين, بتنوير الحق في قلبه, فهو لذلك لأمر الله متبع, وعما نهاه عنه منته فيما يرضيه, كمن أقسى الله قلبه, وأخلاه من ذكره, وضيقه عن استماع الحق, واتباع الهدى, والعمل بالصواب؟ وترك ذكر الذي أقسى الله قلبه, وجواب الاستفهام اجتزاء بمعرفة السامعين المراد من الكلام, إذ ذكر أحد الصنفين, وجعل مكان ذكر الصنف الآخر الخبر عنه بقوله: ( فَوَيْلٌ لِلْقَاسِيَةِ قُلُوبُهُمْ مِنْ ذِكْرِ اللَّهِ ). وبنحو الذي قلنا في ذلك قال أهل التأويل. * ذكر من قال ذلك: حدثنا بشر, قال: ثنا يزيد, قال: ثنا سعيد, عن قتادة, قوله: ( أَفَمَنْ شَرَحَ اللَّهُ صَدْرَهُ لِلإسْلامِ فَهُوَ عَلَى نُورٍ مِنْ رَبِّهِ ) يعني: كتاب الله, هو المؤمن به يأخذ, وإليه ينتهي. حدثنا محمد, قال: ثنا أحمد, قال: ثنا أسباط, عن السديّ, قوله: ( أَفَمَنْ شَرَحَ اللَّهُ صَدْرَهُ لِلإسْلامِ ) قال: وسع صدره للإسلام, والنور: الهدى. حُدثت عن ابن أبي زائدة عن ابن جُرَيج, عن مجاهد ( أَفَمَنْ شَرَحَ اللَّهُ صَدْرَهُ لِلإسْلامِ ) قال: ليس المنشرح صدره مثل القاسي قلبه. قوله: ( فَوَيْلٌ لِلْقَاسِيَةِ قُلُوبُهُمْ مِنْ ذِكْرِ اللَّهِ ) يقول تعالى ذكره: فويل للذين جفت قلوبهم ونأت عن ذكر الله وأعرضت, يعني عن القرآن الذي أنـزله تعالى ذكره, مذكرا به عباده, فلم يؤمن به, ولم يصدّق بما فيه. وقيل: ( مِنْ ذِكْرِ اللَّهِ ) والمعنى: عن ذكر الله, فوضعت " مِنْ" مكان " عن ", كما يقال في الكلام: أتخمت من طعام أكلته, وعن طعام أكلته بمعنى واحد. وقوله: ( أُولَئِكَ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ ) يقول تعالى ذكره: هؤلاء القاسية قلوبهم من ذكر الله في ضلال مبين, لمن تأمله وتدبره بفهم أنه في ضلال عن الحق جائر.