Tafseer van De Groepen · Az-Zumar · 39:19
Voor wie het woord van bestraffing bewaarheid is, zou jij (O Moehammad) hem kunnen redden die in de Hel is?
De uitleg van Zijn — verheven is Zijn vermelding — woord: أَفَمَنْ حَقَّ عَلَيْهِ كَلِمَةُ الْعَذَابِ أَفَأَنْتَ تُنْقِذُ مَنْ فِي النَّارِ ("Is dan hij over wie het woord van de bestraffing is bewaarheid…? Kun jij dan hem redden die in het Vuur is?") (19)
De Verhevene bedoelt met Zijn woord أَفَمَنْ حَقَّ عَلَيْهِ كَلِمَةُ الْعَذَابِ ("Is dan hij over wie het woord van de bestraffing is bewaarheid"): is dan hij voor wie het woord van de bestraffing onafwendbaar is geworden in de eerdere kennis van jouw Heer, o Muḥammad, vanwege zijn ongeloof in Hem?
Zoals Bishr ons heeft verteld, hij zei: Yazīd heeft ons verteld, hij zei: Saʿīd heeft ons verteld, op gezag van Qatāda, over Zijn woord أَفَمَنْ حَقَّ عَلَيْهِ كَلِمَةُ الْعَذَابِ ("Is dan hij over wie het woord van de bestraffing is bewaarheid"): vanwege zijn ongeloof.
En Zijn woord أَفَأَنْتَ تُنْقِذُ مَنْ فِي النَّارِ ("Kun jij dan hem redden die in het Vuur is?"): de Verhevene — verheven is Zijn vermelding — zegt tot Zijn profeet Muḥammad, Allah zegene hem en geve hem vrede: kun jij dan, o Muḥammad, hem redden die in het Vuur is, hem over wie het woord van de bestraffing is bewaarheid — kun jij die redden? Zo werd met Zijn woord تُنْقِذُ مَنْ فِي النَّارِ ("jij redt hem die in het Vuur is") het volstaan en deze [herhaling] overbodig gemaakt. Sommige grammatici van Kūfa zeiden: dit behoort tot wat met één enkele vraag wordt bedoeld, waarbij de vraagstelling vooruitloopt naar een plaats die niet de hare is, en de vraag dan wordt teruggevoerd naar de plaats die haar toekomt. De betekenis is — en Allah weet het best —: kun jij dan hem redden die in het Vuur is, hem over wie het woord van de bestraffing is bewaarheid. Hij zei: en daaraan gelijk is, zonder vraagvorm: أَيَعِدُكُمْ أَنَّكُمْ إِذَا مِتُّمْ وَكُنْتُمْ تُرَابًا وَعِظَامًا أَنَّكُمْ مُخْرَجُونَ ("Belooft hij jullie dat jullie, wanneer jullie gestorven zijn en stof en beenderen geworden zijn, dat jullie [eruit] zullen worden gebracht?"), waarbij "annakum" ("dat jullie") tweemaal werd herhaald. De betekenis is — en Allah weet het best —: belooft hij jullie dat jullie eruit zullen worden gebracht wanneer jullie gestorven zijn. En daaraan gelijk is Zijn woord: لا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ يَفْرَحُونَ بِمَا أَتَوْا وَيُحِبُّونَ أَنْ يُحْمَدُوا بِمَا لَمْ يَفْعَلُوا فَلا تَحْسَبَنَّهُمْ بِمَفَازَةٍ مِنَ الْعَذَابِ ("Denk niet dat zij die zich verheugen over wat zij hebben gedaan en graag geprezen willen worden voor wat zij niet hebben gedaan — denk niet dat zij in veiligheid zijn voor de bestraffing"). En sommigen van hen achtten de opvatting die wij van de [grammatici van] Basra hebben overgeleverd onjuist en zeiden: in Zijn woord أَفَأَنْتَ تُنْقِذُ مَنْ فِي النَّارِ ("Kun jij dan hem redden die in het Vuur is?") kan geen verwijzing naar het voorafgaande [worden gelezen]; men zegt niet: "het volk, ik heb geslagen wie er opstond." Men zegt: de betekenis is bij wijze van verdeling: kun jij dan van hen hem redden die in het Vuur is. De betekenis van het woord is veeleer: kun jij dan, o Muḥammad, hem leiden van wie in Allahs kennis reeds vaststaat dat hij tot de bewoners van het Vuur behoort, naar het geloof, zodat jij hem door het geloof uit het Vuur redt? Daartoe ben jij niet in staat.
