Tabari
Terug naar surah 37, ayah 52

Tafseer van De in Rijen Geschaarden · As-Saaffaat · 37:52

يَقُولُ أَءِنَّكَ لَمِنَ ٱلْمُصَدِّقِينَ

Hij zei (vroeger tegen mij): "Voorwaar, behoor jij tot hen die (de Opstanding) bevestigen?

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    Het woord over de uitleg van Zijn uitspraak, de Verhevene: yaqūlu aʾinnaka la-mina al-muṣaddiqīna (52) ("hij zegt: behoor jij werkelijk tot hen die voor waar houden?")

    Isḥāq ibn Ibrāhīm ibn Ḥabīb ibn al-Shahīd heeft mij verteld, hij zei: ʿAttāb ibn Bishr heeft ons verteld, op gezag van Khaṣīf, op gezag van Furāt ibn Thaʿlaba al-Bahrānī, over Zijn uitspraak innī kāna lī qarīnun ("voorwaar, ik had een metgezel"): hij zei: er waren twee mannen die compagnons waren, en zij brachten samen achtduizend dinar bijeen. Een van hen had een ambacht, de ander had geen ambacht. Degene met het ambacht zei tegen de ander: jij hebt geen ambacht; ik denk dat ik niet anders kan dan mij van jou scheiden en met jou verdelen. Dus verdeelde hij met hem en scheidde van hem. Vervolgens kocht de man een huis voor duizend dinar, dat van een koning was geweest die gestorven was. Hij riep zijn metgezel en liet het hem zien, en zei: hoe vind je dit huis? Ik heb het gekocht voor duizend dinar. Hij zei: wat is het mooi. Toen hij vertrok, zei hij (de andere): o Allah, mijn metgezel heeft dit huis gekocht voor duizend dinar, en ik vraag U om een huis uit de huizen van het paradijs (janna), en hij gaf duizend dinar als aalmoes (ṣadaqa). Vervolgens verbleef hij zo lang als Allah wilde dat hij verbleef. Toen trouwde hij (de eerste) een vrouw voor duizend dinar, en hij riep hem en bereidde voor hem een maaltijd. Toen hij bij hem kwam, zei hij: ik ben met deze vrouw getrouwd voor duizend dinar. Hij zei: wat is dit mooi. Toen hij wegging, zei hij: o Heer, mijn metgezel is getrouwd met een vrouw voor duizend dinar, en ik vraag U om een vrouw van de wijdogige hemelse maagden (al-ḥūr al-ʿīn), en hij gaf duizend dinar als aalmoes. Vervolgens verbleef hij zo lang als Allah wilde dat hij verbleef. Daarna kocht hij (de eerste) twee tuinen voor tweeduizend dinar, en riep hem en liet het hem zien, en zei: ik heb deze twee tuinen gekocht. Hij zei: wat is dit mooi. Toen hij vertrok, zei hij: o Heer, mijn metgezel heeft twee tuinen gekocht voor tweeduizend dinar, en ik vraag U om twee tuinen uit het paradijs, en hij gaf tweeduizend dinar als aalmoes. Vervolgens kwam de engel (al-malak) tot hen beiden en nam hun zielen weg. Daarna werd deze gever van aalmoezen meegevoerd en een huis binnengeleid dat hem behaagde, en zie, daar verscheen een vrouw, en wat onder haar was straalde van haar schoonheid. Daarna werd hij twee tuinen binnengeleid, en iets waarvan Allah de kennis heeft. Hij zei toen: hoezeer lijkt dit op een man wiens zaak zus en zo was. Er werd gezegd: dat is hij inderdaad, en voor jou is dit verblijf en de twee tuinen en de vrouw. Hij zei: ik had een metgezel die placht te zeggen: aʾinnaka la-mina al-muṣaddiqīna ("behoor jij werkelijk tot hen die voor waar houden?"). Er werd tegen hem gezegd: hij bevindt zich in het Hellevuur (al-jaḥīm). Hij zei: fa-hal antum muṭṭaliʿūna ("kunnen jullie dan een blik werpen?"). Toen wierp hij een blik en zag hem midden in het Hellevuur. Hij zei toen: ta-llāhi in kidta la-turdīni * wa-lawlā niʿmatu rabbī la-kuntu mina al-muḥḍarīna ("bij Allah, bijna had jij mij te gronde gericht; en ware het niet de gunst van mijn Heer geweest, dan zou ik tot de voorgeleiden behoord hebben") ... tot het einde van de verzen. En deze uitleg die Furāt ibn Thaʿlaba gaf, versterkt de lezing van wie las "innaka la-mina al-muṣṣaddiqīna" met verdubbeling van de ṣād, in de betekenis van: tot hen die aalmoezen geven (al-mutaṣaddiqīn), omdat hij vermeldt dat Allah, de Verhevene, hem slechts gaf wat Hij hem gaf op grond van de aalmoes (ṣadaqa) en niet op grond van het voor waar houden (taṣdīq). De lezing van de reciteerders van de grote steden gaat echter daartegen in; integendeel, hun lezing is met verlichting van de ṣād en verdubbeling van de dāl (al-muṣaddiqīn), in de betekenis van: het ontkennen door zijn metgezel tegenover hem van het voor waar houden dat hij na de dood opgewekt zou worden, alsof hij zei: houd jij voor waar dat jij na je dood opgewekt zult worden, dat je vergolden zult worden voor je daad en ter verantwoording geroepen zult worden?

    Toon originele Arabische tekst
    القول في تأويل قوله تعالى : يَقُولُ أَئِنَّكَ لَمِنَ الْمُصَدِّقِينَ (52) حدثني إسحاق بن إبراهيم بن حبيب بن الشهيد، قال: ثنا عتاب بن بشير، عن خَصِيف، عن فُرات بن ثعلبة البهراني في قوله ( إِنِّي كَانَ لِي قَرِينٌ ) قال: إن رجلين كانا شريكين، فاجتمع لهما ثمانية آلاف دينار، وكان أحدهما له حرفة، والآخر ليس له حرفة، فقال الذي له حرفة للآخر: ليس لك حرفة، ما أُراني &; 21-46 &; إلا مفارقك ومُقاسمك، فقاسمه وفارقه; ثم إن الرجل اشترى دارًا بألف دينار كانت لملك قد مات فدعا صاحبه فأراه، فقال: كيف ترى هذه الدار ابتعتُها بألف دينار؟ قال: ما أحسنها; فلما خرج قال: اللهم إن صاحبي هذا قد ابتاع هذه الدار بألف دينار، وإني أسألك دارًا من دور الجنة، فتَصَدَّقَ بألف دينار; ثم مكث ما شاء الله أن يمكث، ثم إنه تزوج امرأة بألف دينار، فدعاه وصنع له طعاما; فلما أتاه قال: إني تزوجت هذه المرأة بألف دينار; قال: ما أحسن هذا; فلما انصرف قال: يا رب إن صاحبي تزوج امرأة بألف دينار، وإني أسألك امرأة من الحُور العين، فتصدق بألف دينار; ثم إنه مكث ما شاء الله أن يمكث، ثم اشترى بستانين بألفي دينار، ثم دعاه فأراه، فقال: إني ابتعت هذين البستانين، فقال: ما أحسن هذا; فلما خرج قال: يا رب إن صاحبي قد اشترى بستانين بألفي دينار، وأنا أسألك بستانين من الجنة، فتصدقَ بألفي دينار; ثم إن الملك أتاهما فتوفَّاهما; ثم انطلق بهذا المتصدق فأدخله دارًا تعجبه، فإذا امرأة تطلع يضيء ما تحتها من حُسنها، ثم أدخله بستانين، وشيئا الله به عليم، فقال عند ذلك: ما أشبه هذا برجل كان من أمره كذا وكذا. قال: فإنه ذاك، ولك هذا المنـزل والبستانان والمرأة. قال: فإنه كان لي صاحب يقول: ( أَئِنَّكَ لَمِنَ الْمُصَدِّقِينَ ) قيل له: فإنه في الجحيم، قال: فهل أنتم مُطَّلِعون ؟ فاطَّلَعَ فرآه في سواء الجحيم، فقال عند ذلك: تَاللَّهِ إِنْ كِدْتَ لَتُرْدِينِ * وَلَوْلا نِعْمَةُ رَبِّي لَكُنْتُ مِنَ الْمُحْضَرِينَ . ...الآيات. وهذا التأويل الذي تأوله فرات بن ثعلبة يقوي قراءة من قرأ " إنَّكَ لَمِنَ المُصَّدِّقِينَ" بتشديد الصاد بمعنى: لمن المتصدقين، لأنه يذكر أن الله تعالى ذكره إنما أعطاه ما أعطاه على الصدقة لا على التصديق، وقراءة قراء الأمصار على خلاف ذلك، بل قراءتها بتخفيف الصاد وتشديد الدال، بمعنى: إنكار قرينه عليه التصديق أنه يبعث بعد الموت، كأنه قال: أتصدق بأنك تبعث بعد مماتك، وتُجْزَى بعملك، وتحاسَب؟.