Tabari
Terug naar surah 37, ayah 145

Tafseer van De in Rijen Geschaarden · As-Saaffaat · 37:145

۞ فَنَبَذْنَٰهُ بِٱلْعَرَآءِ وَهُوَ سَقِيمٌۭ

Toen wierpen Wij hem eruit, op een kale vlakte, en hij was ziek.

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    Zijn uitspraak فَنَبَذْنَاهُ بِالْعَرَاءِ ("Toen wierpen Wij hem op het kale veld") betekent: Wij wierpen hem op de open vlakte van het land, waar niets hem bedekte, geen boom noch iets anders. Daartoe behoort de uitspraak van de dichter:

    "Ik hief een voet zonder voor haar struikelen te vrezen, en ik wierp in het kale, open land mijn kleren af."

    Met "het land" bedoelt hij: de open vlakte.

    En ongeveer hetzelfde als wat wij hierover hebben gezegd, hebben de exegeten (ahl al-taʾwīl) gezegd.

    * Vermelding van wie dat gezegd heeft:

    ʿAlī heeft mij verteld, hij zei: Abū Ṣāliḥ heeft mij verteld, hij zei: Muʿāwiya heeft mij verteld, op gezag van ʿAlī, op gezag van Ibn ʿAbbās, over Zijn uitspraak فَنَبَذْنَاهُ بِالْعَرَاءِ ("Toen wierpen Wij hem op het kale veld"); hij zegt: Wij wierpen hem op de kust.

    Bishr heeft ons verteld, hij zei: Yazīd heeft ons verteld, hij zei: Saʿīd heeft ons verteld, op gezag van Qatāda, over فَنَبَذْنَاهُ بِالْعَرَاءِ ("Toen wierpen Wij hem op het kale veld"): op een land waarin niets was, noch enige plantengroei.

    Muḥammad ibn al-Ḥusayn heeft ons verteld, hij zei: Aḥmad ibn al-Mufaḍḍal heeft ons verteld, hij zei: Asbāṭ heeft ons verteld, op gezag van al-Suddī, over Zijn uitspraak بِالْعَرَاءِ ("op het kale veld"); hij zei: op het land. En Zijn uitspraak وَهُوَ سَقِيمٌ ("terwijl hij ziek was") betekent: en hij was als een pasgeboren kind: rauw vlees.

    Zoals Muḥammad ibn al-Ḥusayn ons heeft verteld, hij zei: Aḥmad heeft ons verteld, hij zei: Asbāṭ heeft ons verteld, op gezag van al-Suddī, over وَهُوَ سَقِيمٌ ("terwijl hij ziek was"): als de gedaante van een pasgeboren kind.

    Ibn Ḥumayd heeft ons verteld, hij zei: Salama heeft ons verteld, op gezag van Ibn Isḥāq, op gezag van Yazīd ibn Ziyād, op gezag van ʿAbd Allāh ibn Abī Salama, op gezag van Saʿīd ibn Jubayr, op gezag van Ibn ʿAbbās; hij zei: hij — dat wil zeggen de grote vis — bracht hem naar buiten, totdat hij hem op de kust van de zee uitspuwde, en hij wierp hem neer als een pasgeboren kind, zonder dat er iets aan zijn gestalte ontbrak.

    Yūnus heeft mij verteld, hij zei: Ibn Wahb deelde ons mee, hij zei: Ibn Zayd zei: de grote vis spuwde hem niet uit voordat hij geworden was als een pasgeboren kind; het vlees en het gebeente waren weer aangegroeid, zodat hij werd als een pasgeboren kind, en hij wierp hem op een plaats neer, en Allah liet over hem een kalebasplant (yaqṭīn) opgroeien.

    Toon originele Arabische tekst
    وقوله ( فَنَبَذْنَاهُ بِالْعَرَاءِ ) يقول: فقذفناه بالفضاء من الأرض، حيث لا يواريه شيء من شجر ولا غيره; ومنه قول الشاعر: ورَفَعْـتُ رِجْـلا لا أخـافُ عِثارَهـا وَنَبَــذْتُ بــالبَلدِ العَــرَاءِ ثِيـابِي (7) يعني بالبلد: الفضاء. وبنحو الذي قلنا في ذلك قال أهل التأويل. * ذكر من قال ذلك: حدثني عليّ، قال: ثني أبو صالح، قال: ثني معاوية، عن عليّ، عن ابن عباس، قوله ( فَنَبَذْنَاهُ بِالْعَرَاءِ ) يقول: ألقيناه بالساحل. حدثنا بشر، قال: ثنا يزيد، قال: ثنا سعيد، عن قتادة ( فَنَبَذْنَاهُ بِالْعَرَاءِ ) بأرض ليس فيها شيء ولا نبات. حدثنا محمد بن الحسين، قال: ثنا أحمد بن المفضل، قال: ثنا أسباط، عن السديّ، في قوله ( بِالْعَرَاءِ ) قال: بالأرض. وقوله ( وَهُوَ سَقِيمٌ ) يقول: وهو كالصبي المنفوس: لحم نِيء. كما حدثنا محمد بن الحسين، قال: ثنا أحمد، قال: ثنا أسباط، عن السديّ( وَهُوَ سَقِيمٌ ) كهيئة الصبيّ. حدثنا ابن حميد، قال: ثنا سلمة، عن ابن إسحاق، عن يزيد بن زياد، عن عبد الله بن أبي سلمة، عن سعيد بن جُبَير، عن ابن عباس، قال: خرج به، يعني الحوت، حتى لفظه في ساحل البحر، فطرحه مثل الصبيّ المنفوس، لم ينقص من خلقه شيء. حدثني يونس، قال: أخبرنا ابن وهب، قال: قال ابن زيد: ما لَفَظَه الحوت حتى صار مثل الصبيّ المنفوس، قد نشر اللحم والعظم، فصار مثل الصبيّ المنفوس، فألقاه في موضع، وأنبت الله عليه شجرة من يقطين. ------------------------ الهوامش: (7) البيت من شواهد أبي عبيدة في" مجاز القرآن ، الورقة 211 - ب) . قال في قوله تعالى :" فنبذناه بالعراء" : تقول العرب :" نبذته بالعراء" : أي الأرض الفضاء . قال الخزاعي :" ورفعت رجلا ... إلخ البيت" . العراء : لا شيء يواريه من شجر ولا من غيره اهـ . ، أنشده صاحب (اللسان : عرا) ولم ينسبه . قال : وقال أبو عبيده إنما قيل له عراء ، لأنه لا شجر فيه، ولا شيء يغطيه . وقيل : عن العراء وجه الأرض الخالي وأنشد :" ورفعته رجلا ... البيت" . ونقل بعد ذلك كلام الزجاج في معنى العراء ، فراجعه ثمة .