Tafseer van De in Rijen Geschaarden · As-Saaffaat · 37:142
Toen slokte de vis hem op en hij verweet zichzelf.
Zijn uitspraak فَالْتَقَمَهُ الْحُوتُ ("toen verzwolg de vis hem") betekent: toen slokte de vis hem op; het is een iftaʿala-vorm afgeleid van al-laqm (het happen, opslokken). Zijn uitspraak وَهُوَ مُلِيمٌ ("terwijl hij zich blaam op de hals had gehaald") betekent: en hij had blaam over zich afgeroepen. Men zegt: "qad alāma al-rajul" wanneer iemand iets doet waarvoor men berispt wordt, ook al wordt hij niet daadwerkelijk berispt — zoals men zegt: "ik ben aṣbaḥtu muḥmiqan muʿṭishan" geworden, dat wil zeggen: bij jou is dwaasheid en dorst. Daartoe behoort de uitspraak van Labīd:
"Uit dwaasheid berispte je en laakte je iemand die geen blaam verdiende, en hij die je vóór de dag van vandaag leidde, was niet wijs." (6)
Wat betreft de "malūm" (de berispte), dat is degene die met de tong berispt wordt en met woorden gelaakt wordt.
En in overeenstemming met wat wij hierover gezegd hebben, hebben de uitleggers gesproken.
* Vermelding van wie dat gezegd heeft:
Muḥammad ibn ʿAmr heeft mij verteld, hij zei: Abū ʿĀṣim heeft mij verteld, hij zei: ʿĪsā heeft ons verteld; en al-Ḥārith heeft mij verteld, hij zei: al-Ḥasan heeft ons verteld, hij zei: Warqāʾ heeft ons verteld — beiden — op gezag van Ibn Abī Najīḥ, op gezag van Mujāhid, over zijn uitspraak وَهُوَ مُلِيمٌ , hij zei: zondaar.
Bishr heeft ons verteld, hij zei: Yazīd heeft ons verteld, hij zei: Saʿīd heeft ons verteld, op gezag van Qatāda وَهُوَ مُلِيمٌ : dat wil zeggen, in zijn daad.
Yūnus heeft mij verteld, hij zei: Ibn Wahb heeft ons bericht, hij zei: Ibn Zayd zei over zijn uitspraak وَهُوَ مُلِيمٌ : dat wil zeggen, hij is een zondaar; hij zei: en al-mulīm is de zondaar.
