Tafseer van Het Onderscheidingsteken · Al-Furqaan · 25:73
En (ook) degenen die, waaneer zij met de Verzen van hun Heer vermaand worden, daarbij niet doof en blind neervallen.
Allah de Verhevene zegt: de dienaren die, wanneer een vermaner hen herinnert aan de tekenen van Allah, niet als doven die niet horen voorbijvallen, en niet als blinden die ze niet zien, maar als waakzame harten en scherpzinnige verstanden — zij begrijpen van Allah wat Hij hen herinnert en vatten wat Hij hen op het hart drukt; zo onthouden zij Zijn vermaningen in oren die het gehoord hebben en harten die het hebben bewaard.
Overeenkomstig wat wij hierover zeiden, spraken ook de uitleggers.
— Vermelding van wie dat zei:
Muḥammad ibn ʿAmr heeft mij verteld, hij zei: Abū ʿĀṣim heeft ons verteld, hij zei: ʿĪsā heeft ons verteld; en al-Ḥārith heeft mij verteld, hij zei: al-Ḥasan heeft ons verteld, hij zei: Warqāʾ heeft ons verteld — beiden op gezag van Ibn Abī Najīḥ, op gezag van Mujāhid, betreffende zijn woord لَمْ يَخِرُّوا عَلَيْهَا صُمًّا وَعُمْيَانًا — zij horen niet, zien niet en begrijpen geen waarheid.
Al-Qāsim heeft ons verteld, hij zei: al-Ḥusayn heeft ons verteld, hij zei: Ḥajjāj heeft mij verteld, op gezag van Ibn Jurayj, op gezag van Mujāhid, betreffende zijn woord وَالَّذِينَ إِذَا ذُكِّرُوا بِآيَاتِ رَبِّهِمْ لَمْ يَخِرُّوا عَلَيْهَا صُمًّا وَعُمْيَانًا — hij zei: zij begrijpen niet, horen niet en zien niet.
Yaʿqūb ibn Ibrāhīm heeft mij verteld, hij zei: Ibn ʿUlayya heeft ons verteld, op gezag van Ibn ʿAwn, die zei: ik zei tegen al-Shaʿbī: "Ik zag lieden neervallen in sujūd maar ik wist niet waarvoor zij dat deden — moet ik dan ook neervallen?" Hij antwoordde: وَالَّذِينَ إِذَا ذُكِّرُوا بِآيَاتِ رَبِّهِمْ لَمْ يَخِرُّوا عَلَيْهَا صُمًّا وَعُمْيَانًا .
Yūnus heeft mij verteld, hij zei: Ibn Wahb heeft ons ingelicht, hij zei: Ibn Zayd heeft gezegd betreffende zijn woord وَالَّذِينَ إِذَا ذُكِّرُوا بِآيَاتِ رَبِّهِمْ لَمْ يَخِرُّوا عَلَيْهَا صُمًّا وَعُمْيَانًا — hij zei: dit is een gelijkenis die Allah voor hen sloeg; zij lieten ze niet varen ten voordele van iets anders; en hij reciteerde het woord van Allah: إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ إِذَا ذُكِرَ اللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ ... het vers.
Als iemand dan vraagt: "Wat is de betekenis van zijn woord لَمْ يَخِرُّوا عَلَيْهَا صُمًّا وَعُمْيَانًا ? Vallen de ongelovigen dan als doven en blinden neer wanneer zij aan de tekenen van Allah worden herinnerd, zodat dit bij dezen wordt ontkend terwijl het een eigenschap van de ongelovigen is?" — dan is het antwoord: ja, de ongelovige valt wanneer de verzen van Allah hem worden voorgelezen als doof en blind neer; zijn neervallen daarin als zodanig is zijn volharden in het ongeloof. Dit is gelijk aan het gebruik van de Arabieren om te zeggen: "Ik schold iemand uit en hij stond op te huilen" — in de betekenis van: hij bleef huilen — terwijl er geen oprichten is; hij huilde misschien zittend. En zoals men zegt: "Ik verbood iemand dit en hij ging zitten mij te schelden" — in de betekenis van: hij begon mij te schelden en hij bleef mij schelden, terwijl er geen zitten is. Maar dit gebruik heeft zich ingeburgerd bij de Arabieren totdat de betekenis ervan begrepen wordt. Al-Farrāʾ heeft vermeld dat hij de Arabieren hoorde zeggen: "Hij ging zitten mij te schelden" — zoals men zegt: "Hij stond op mij te schelden" en "Hij kwam op mij afgelopen mij te schelden." Hij zei: en een lid van Banū ʿĀmir droeg voor:
"Een maagd wordt niet tevreden gesteld door henna — noch door de twee sierriemen, noch door de overkleed — zonder dat de dijbenen elkaar raken — en de mannelijkheid neergang zodat zij speeksel heeft."
— in de betekenis van: zij wordt. Zo is ook zijn woord لَمْ يَخِرُّوا عَلَيْهَا صُمًّا وَعُمْيَانًا — de betekenis ervan is slechts: zij werden er niet doof voor en niet blind voor, en zij werden niet doof en blind bij de deur van hun Heer — zoals de dichter in de versregel zei "neergang zoekt" in de betekenis van: zij wordt.
