Tafseer van De Gelovigen · Al-Muminoon · 23:13
Vervolgens maakten Wij hem tot een druppel in een stevige bewaarplaats.
Hij, verheven zij Zijn gedachtenis, bedoelt met Zijn woord: ثُمَّ جَعَلْنَاهُ نُطْفَةً فِي قَرَارٍ مَكِينٍ (daarna plaatsten Wij hem als zaadvocht in een veilige rustplaats) — daarna maakten Wij de mens die Wij uit een extract van klei hebben gemaakt, tot zaadvocht in een veilige rustplaats, dat wil zeggen de plek in de baarmoeder van de vrouw waar het zaadvocht van de man tot rust komt. Hij beschrijft het als "makīn" (veilig), omdat het daarvoor ingericht en voorbereid is om daarin te rusten totdat zijn bestemming tot voltooiing komt die Hij het als rustplaats heeft gegeven. Zijn woord: ثُمَّ خَلَقْنَا النُّطْفَةَ عَلَقَةً (daarna schiepen Wij het zaadvocht als een bloedklont) — Hij zegt: daarna veranderden Wij het zaadvocht dat Wij in een veilige rustplaats hadden geplaatst in een bloedklont (ʿalaqa), en dat is het stukje geronnen bloed. فَخَلَقْنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً (daarna schiepen Wij de bloedklont als een stukje vlees) — Hij zegt: daarna maakten Wij dat bloed tot een stukje vlees (muḍgha), en dat is het stukje vlees.
Zijn woord: فَخَلَقْنَا الْمُضْغَةَ عِظَامًا (daarna schiepen Wij het stukje vlees als botten) — Hij zegt: daarna maakten Wij dat stukje vlees tot botten. De Koranreciteerders verschilden in de lezing daarvan: de meerderheid van de reciteerders van de Hidjāz en Irak, met uitzondering van ʿĀṣim, las: فَخَلَقْنَا الْمُضْغَةَ عِظَامًا in het meervoud; en ʿĀṣim en ʿAbd Allāh lazen dit als عَظْمًا in de enkelvoud bij beide voorkomens.
De lezing die wij verkiezen in dit geval is de meervoudsvorm, vanwege de overeenstemming van de meerderheid van de Korangeleerden (al-Ḥudjdja) van de reciteerders daarop.
Zijn woord: فَكَسَوْنَا الْعِظَامَ لَحْمًا (daarna bekleedden Wij de botten met vlees) — Hij zegt: Wij hulden de botten in vlees.
