Tabari
Terug naar surah 22, ayah 41

Tafseer van De Bedevaart · Al-Hajj · 22:41

ٱلَّذِينَ إِن مَّكَّنَّٰهُمْ فِى ٱلْأَرْضِ أَقَامُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتَوُا۟ ٱلزَّكَوٰةَ وَأَمَرُوا۟ بِٱلْمَعْرُوفِ وَنَهَوْا۟ عَنِ ٱلْمُنكَرِ ۗ وَلِلَّهِ عَٰقِبَةُ ٱلْأُمُورِ

(Zij zijn) degenen die, als Wij hen macht geven op aarde, de shalât onderhouden en de zakât betalen en het goede bevelen en het verwerpelijke verbieden. En het einde van alle zaken rust bij Allah.

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    Allah, verheven zij Zijn gedachtenis, zegt: Toestemming is gegeven aan degenen die worden bestreden — [dat wil zeggen] degenen aan wie, als Wij hen macht geven op aarde, het rituele gebed (ṣalāh) verrichten. Het tweede "degenen" verwijst terug naar het eerste "degenen die worden bestreden".

    Met Zijn woord: إِنْ مَكَّنَّاهُمْ فِي الأرْضِ (als Wij hen op aarde macht geven) bedoelt Hij: als Wij hen in de landen vestigen, zodat zij de polytheïsten overwinnen en hen overheersen — en dat zijn de metgezellen van de Boodschapper van Allah ﷺ. Hij zegt: als Wij hen over hun vijanden de overhand geven en zij de polytheïsten van Mekka overwinnen, zullen zij Allah gehoorzamen: zij zullen het rituele gebed verrichten met zijn voorschriften; en de verplichte aalmoes (zakāh) betalen — dat wil zeggen: zij zullen de zakāh van hun bezittingen geven aan degene voor wie Allah het heeft bestemd; وَأَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ — dat wil zeggen: zij zullen de mensen oproepen tot de eenheid van Allah en tot het werken aan Zijn gehoorzaamheid en tot datgene wat de mensen van geloof in Allah kennen als deugd; وَنَهَوْا عَنِ الْمُنْكَرِ — dat wil zeggen: zij zullen verbieden het toekennen van deelgenoten aan Allah (shirk) en het werken in Zijn ongehoorzaamheid, datgene wat de mensen van waarheid en geloof in Allah als verwerpelijk beschouwen; وَلِلَّهِ عَاقِبَةُ الأمُورِ — dat wil zeggen: het eindresultaat van de zaken der schepping behoort Allah toe — Hij bedoelt: bij Hem is hun bestemming, voor beloning of bestraffing in het hiernamaals.

    Overeenkomstig hetgeen wij hebben gezegd over de uitleg hiervan, hebben de uitleggers (ahl al-taʾwīl) gesproken.

    Vermelding van degenen die dit zeiden: Al-Ḥārith heeft mij verteld, hij zei: al-Ḥusayn al-Ashyab heeft ons verteld, hij zei: Abū Jaʿfar ʿĪsā ibn Māhān — ook bekend als al-Rāzī — heeft ons verteld, op gezag van al-Rabīʿ ibn Anas, op gezag van Abī al-ʿĀliya, over het woord: الَّذِينَ إِنْ مَكَّنَّاهُمْ فِي الأرْضِ أَقَامُوا الصَّلاةَ وَآتَوُا الزَّكَاةَ وَأَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَنَهَوْا عَنِ الْمُنْكَرِ — hij zei: hun gebieden van het goede hield in dat zij opriepen tot oprechte toewijding aan Allah alleen, zonder deelgenoot; en hun verbieden van het verwerpelijke hield in dat zij het vereren van afgoden en de dienst aan de satan verboden. Hij zei: wie van de mensen Allah tot het goede oproept, heeft het goede geboden; en wie het vereren van afgoden en de dienst aan de satan verbiedt, heeft het verwerpelijke verboden.

    Toon originele Arabische tekst
    يقول تعالى ذكره: أذن للذين يقاتلون بأنهم ظلموا, الذين إن مكنّاهم في الأرض أقاموا الصلاة. والذين ههنا ردّ على الذين يقاتلون. ويعني بقوله: ( إِنْ مَكَّنَّاهُمْ فِي الأرْضِ ) إن وطنا لهم في البلاد, فقهروا المشركين وغلبوهم عليها, وهم أصحاب رسول الله صلى الله عليه وسلم. يقول: إن نصرناهم على أعدائهم وقهروا مشركي مكة, أطاعوا الله, فأقاموا الصلاة بحدودها، وآتوا الزكاة: يقول: وأعطوا زكاة أموالهم من جعلها الله له ( وَأَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ ) يقول: ودعوا الناس إلى توحيد الله والعمل بطاعته وما يعرفه أهل الإيمان بالله ( وَنَهَوْا عَنِ الْمُنْكَرِ ) يقول: ونهوا عن الشرك بالله، والعمل بمعاصيه، الذي ينكره أهل الحقّ والإيمان بالله ( وَلِلَّهِ عَاقِبَةُ الأمُورِ ) يقول: ولله آخر أمور الخلق، يعني: أن إليه مصيرها في الثواب عليها، والعقاب في الدار الآخرة. وبنحو الذي قلنا في تأويل ذلك قال أهل التأويل. *ذكر من قال ذلك: حدثني الحارث, قال: ثنا الحسين الأشيب, قال: ثنا أبو جعفر عيسى بن ماهان, الذي يقال له الرازي, عن الربيع بن أنس, عن أبي العالية, في قوله: ( الَّذِينَ إِنْ مَكَّنَّاهُمْ فِي الأرْضِ أَقَامُوا الصَّلاةَ وَآتَوُا الزَّكَاةَ وَأَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَنَهَوْا عَنِ الْمُنْكَرِ ) قال: كان أمرهم بالمعروف أنهم دعوا إلى الإخلاص لله وحده لا شريك له; ونهيهم عن المنكر أنهم نهوا عن عبادة الأوثان وعبادة الشيطان. قال: فمن دعا إلى الله من الناس كلهم فقد أمر بالمعروف, ومن نهى عن عبادة الأوثان وعبادة الشيطان فقد نهى عن المنكر.