Tabari
Terug naar surah 22, ayah 20

Tafseer van De Bedevaart · Al-Hajj · 22:20

يُصْهَرُ بِهِۦ مَا فِى بُطُونِهِمْ وَٱلْجُلُودُ

Wat zich in hun buiken bevindt zal erdoor smelten en (ook) de huiden.

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    Wat Zijn woorden betreft يُصْهَرُ بِهِ مَا فِي بُطُونِهِمْ وَالْجُلُودُ (waarmee wat in hun buiken is en de huiden worden gesmolten): Hij zegt: door het kokend hete water dat over hun hoofden wordt uitgegoten, smelt wat in hun buiken aan vet is weg, en worden hun huiden erdoor geroosterd totdat zij afvallen. Al-ṣaḥr betekent het smelten; men zegt: ṣahartu al-alya bi-l-nār — wanneer men het staartvet in het vuur smelt — aṣharuhā ṣahran. Hiervan stamt het woord in het vers van de dichter:

    تَرْوِي لَقًى أُلْقِيَ فِي صَفْصَفٍ تَصْهَرُهُ الشَّمْسُ وَلا يَنْصَهِرْ

    (Het lest de dorst van een verlaten [vogeljong] neergelegd op een vlakte, de zon smelt het maar het smelt niet weg.)

    En hiervan stamt ook het woord in het vers van de rajaz-dichter:

    شَكَّ السَّفافِيدِ الشَّوَاءَ الْمُصْطَهَرْ

    (Hij heeft het geroosterde vlees dat gesmolten is op de braadspitten doorboord.)

    In de richting van hetgeen wij hierover hebben gezegd spraken de uitleggers.

    Vermelding van wie dat heeft gezegd: Muḥammad ibn ʿAmr heeft mij overgeleverd, hij zei: Abū ʿĀṣim heeft ons overgeleverd, hij zei: ʿĪsā heeft ons overgeleverd; en al-Ḥārith heeft mij overgeleverd, hij zei: al-Ḥasan heeft ons overgeleverd, hij zei: Warqāʾ heeft ons overgeleverd, beiden op gezag van Ibn Abī Najīḥ, op gezag van Mujāhid, over de woorden يُصْهَرُ بِهِ : hij zei: het wordt volledig gesmolten.

    Al-Qāsim heeft ons overgeleverd, hij zei: al-Ḥusayn heeft ons overgeleverd, hij zei: Ḥajjāj heeft mij overgeleverd, op gezag van Ibn Jurayj, op gezag van Mujāhid, evenzo. Ibn Jurayj zei over يُصْهَرُ بِهِ : hij zei: het is de [soort] bestraffing die voor hen is afgekapt.

    Ibn ʿAbd al-Aʿlā heeft ons overgeleverd, hij zei: Ibn Thawr heeft ons overgeleverd, op gezag van Maʿmar, op gezag van Qatāda: يُصْهَرُ بِهِ مَا فِي بُطُونِهِمْ : hij zei: wat in hun buiken is wordt erdoor gesmolten.

    Al-Ḥasan heeft ons overgeleverd, hij zei: ʿAbd al-Razzāq heeft ons bericht, hij zei: Maʿmar heeft ons bericht, op gezag van Qatāda, evenzo.

    Muḥammad ibn Saʿd heeft mij overgeleverd, hij zei: mijn vader heeft mij overgeleverd, hij zei: mijn oom heeft mij overgeleverd, hij zei: mijn vader heeft mij overgeleverd, op gezag van zijn vader, op gezag van Ibn ʿAbbās, over Zijn woorden: فَالَّذِينَ كَفَرُوا قُطِّعَتْ لَهُمْ ثِيَابٌ مِنْ نَارٍ … tot aan Zijn woorden: يُصْهَرُ بِهِ مَا فِي بُطُونِهِمْ وَالْجُلُودُ : hij zei: zij worden te drinken gegeven van iets dat, wanneer het hun buiken binnendringt, die samen met de huiden smelt.

    Ibn Ḥumayd heeft ons overgeleverd, hij zei: Yaʿqūb heeft ons overgeleverd, op gezag van Jaʿfar en Hārūn ibn ʿAnkaba, op gezag van Saʿīd ibn Jubayr, die zei — Hārūn zei: wanneer de bewoners van de hel drijven; en Jaʿfar zei: wanneer de bewoners van de hel honger lijden — zoeken zij hun toevlucht bij de zaqqūm-boom en eten ervan, waarop de huiden van hun gezichten worden afgerukt; mochten er voorbijgangers langskomen die hen herkennen, dan zouden zij de huiden van hun gezichten daarin herkennen. Dan worden zij door dorst overvallen en zoeken zij hulp; er wordt hun water gegeven als gesmolten metaal (al-muhl), dat zijn hitte heeft bereikt. Wanneer zij het bij hun monden brengen, worden de vlesen van hun gezichten, waarvan de huid al was afgevallen, door de hitte ervan geroosterd. يُصْهَرُ بِهِ مَا فِي بُطُونِهِمْ — dat wil zeggen: hun ingewanden — en hun huiden vallen af. Dan worden zij geslagen met ijzeren staven, zodat ieder lichaamsdeel op zijn beurt valt, en zij roepen om ondergang en verderf.

    Toon originele Arabische tekst
    وقوله: ( يُصْهَرُ بِهِ مَا فِي بُطُونِهِمْ وَالْجُلُودُ ) يقول: يذاب بالحميم الذي يصبّ من فوق رءوسهم ما في بطونهم من الشحوم، وتشوى جلودهم منه فتتساقط، والصهر: هو الإذابة، يقال منه: صهرت الألية بالنار: إذا أذبتها أصهرها صهرا؛ ومنه قول الشاعر. تَـرْوِي لَقًـى أُلْقِـي فـي صَفْصَـفٍ تَصْهَــرُهُ الشَّــمْسُ وَلا يَنْصَهِــر (3) ومنه قول الراجز: شَكَّ السَّفافِيدِ الشَّوَاءَ المُصْطَهَرْ (4) وبنحو الذي قلنا في ذلك قال أهل التأويل. * ذكر من قال ذلك: حدثني محمد بن عمرو، قال: ثنا أبو عاصم، قال: ثنا عيسى؛ وحدثني الحارث، قال: ثنا الحسن، قال: ثنا ورقاء جميعا، عن ابن أبي نجيح، عن مجاهد، في قوله: ( يُصْهَرُ بِهِ ) قال: يُذاب إذابة. حدثنا القاسم، قال: ثنا الحسين، قال: ثني حجاج، عن ابن جُرَيج، عن مجاهد، مثله. قال ابن جُرَيج ( يُصْهَرُ بِهِ ) قال: ما قطع لهم من العذاب. حدثنا ابن عبد الأعلى، قال: ثنا ابن ثور، عن معمر، عن قَتادة: ( يُصْهَرُ بِهِ مَا فِي بُطُونِهِمْ ) قال: يُذاب به ما في بطونهم. حدثنا الحسن، قال: أخبرنا عبد الرزاق، قال: أخبرنا معمر، عن قتادة، مثله. حدثني محمد بن سعد، قال: ثني أبي، قال: ثني عمي، قال ثني أبي، عن أبيه، عن ابن عباس، قوله: ( فَالَّذِينَ كَفَرُوا قُطِّعَتْ لَهُمْ ثِيَابٌ مِنْ نَارٍ ) . .. إلى قوله: ( يُصْهَرُ بِهِ مَا فِي بُطُونِهِمْ وَالْجُلُودُ ) يقول: يسقون ما إذا دخل بطونهم أذابها والجلود مع البطون. حدثنا ابن حميد، قال: ثنا يعقوب، عن جعفر وهارون بن عنترة، عن سعيد بن جبير، قال: قال هارون: إذا عام أهل النار، وقال جعفر : إذا جاع أهل النار استغاثوا بشجرة الزقوم، فيأكلون منها، فاختلست جلود وجوههم، فلو أن مارّا مرّ بهم يعرفهم، يعرف جلود وجوههم فيها، ثم يصبّ عليهم العطش، فيستغيثوا، فيُغاثوا بماء كالمُهل، وهو الذي قد انتهى حرّه، فإذا أدنوه من أفواههم انشوى من حرّه لحوم وجوههم التي قد سقطت عنها الجلود و ( يُصْهَرُ بِهِ مَا فِي بُطُونِهِمْ ) يعني أمعاءهم، وتساقط جلودهم، ثم يضربون بمقامع من حديد، فيسقط كل عضو على حاله، يدعون بالويل والثبور. ------------------------ الهوامش: (3) البيت لابن أحمر يصف فرخ قطاة ( اللسان : صهر ) قال : وصهرته الشمس تصهره صهرا ، وصهرته : اشتد وقعها عليه وحرها حتى آلم دماغه ، وانصهر هو ، قال ابن أحمر يصف فرخ قطاة . . . البيت ؛ أي تذيبه الشمس ، فيصبر على ذلك . وتروى تسوق إليه الماء ، أي تصير له كالرواية ؛ يقال : رويت أهلي وعليهم ريا : أتيتهم بالماء . والصهر : إذابة الشحم ، صهر الشحم يصهره صهرا : أذابه . وفي التنزيل : يُصْهَرُ بِهِ مَا فِي بُطُونِهِمْ وَالْجُلُودُ أي يذاب . واصطهره : أذابه وأكله . أه . واللقي : كل شيء مطروح متروك كاللقطة . والصفصف : أرض ملساء مستوية ، كما في اللسان . أه . (4) البيت للعجاج بن رؤبة الراجز المشهور ( اللسان : صهر ) قال الأزهري : الصهر إذابة الشحم ، والصهارة : ما ذاب منه وكذلك الاصطهار في إذابة ، أو أكل صهارته . وقال العجاج : ( شك السفافيد . . . . البيت ) . والبيت شاهد مثل الذي قبله على أن الصهر معناه الإذابة .