Tabari (1 passage)

1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

   Allah, Verheven zij Zijn lof, zegt tot Zijn profeet Muḥammad ﷺ: En gedenk degene die haar kuisheid bewaarde — dat wil zeggen Maryam bint ʿImrān.

   Met Zijn woorden (أَحْصَنَتْ) bedoelt Hij: zij bewaakte haar schaamdeel (farj) en beschermde het tegen wat Allah haar had verboden daarin toe te laten.

   Er was verschil van mening over het schaamdeel dat Allah, Verheven zij Zijn lof, bedoelt dat zij bewaakte. Sommigen zeiden: daarmee bedoelt Hij haar eigen schaamdeel, dat zij beschermde tegen ontucht (fāḥisha).

   Anderen zeiden: daarmee bedoelt Hij de hals van haar overkleed (jayb), dat zij afschermde van Jibrīl voordat zij wist dat hij de boodschapper was van haar Heer en voordat zij hem had herkend. Zij zeiden: wat erop wijst is Zijn woorden (فَنَفَخْنَا فِيهَا), voorafgegaan door (وَالَّتِي أَحْصَنَتْ فَرْجَهَا). Zij zeiden: het was daardoor duidelijk dat de betekenis van de zin luidt: zij die haar halsopening bewaakte, en toen (فَنَفَخْنَا فِيهَا مِنْ رُوحِنَا) — Wij bliezen in haar van Onze geest.

   Abū Jaʿfar zei: Naar mijn mening is de opvatting die het meest correct is wat de uitleg betreft die van degene die zei dat zij haar schaamdeel bewaakte voor ontucht, want dat is de meest voorkomende betekenis ervan en de meest voor de hand liggende in het letterlijke verband van de zin. (فَنَفَخْنَا فِيهَا مِنْ رُوحِنَا) betekent: Wij bliezen in de hals van haar overkleed van Onze geest. Het meningsverschil onder de uitleggers over de betekenis van (فَنَفَخْنَا فِيهَا) is elders vermeld, evenals de meest correcte uitleg die als maatstaf dient, zodat herhaling hier niet nodig is.

   Zijn woorden (وَجَعَلْنَاهَا وَابْنَهَا آيَةً لِلْعَالَمِينَ) betekenen: Wij maakten Maryam en haar zoon tot een teken voor de tijdgenoten van hun tijd, opdat zij na beschouwing en overdenking van hun zaak de grootheid van Onze heerschappij en Onze macht over wat Wij willen zouden erkennen. Er staat (آيَةً — één teken) en niet (آيَتَيْنِ — twee tekenen), hoewel twee worden vermeld, omdat de betekenis van de zin is: Wij maakten hen beiden tot een merkteken voor Ons en een bewijs. Elk van beiden neemt in de hoedanigheid van bewijs voor Allah en voor de grootheid van Zijn macht de plaats in van de ander, aangezien hun zaak in het bewijs voor Allah één is.

   Toon originele Arabische tekst

   يقول تعالى ذكره لنبيه محمد صلى الله عليه وسلم: واذكر التي أحصنت فرجها ، يعني مريم بنت عمران. ويعني بقوله ( أَحْصَنَتْ ) : حفظت فرجها ومنعت فرجها مما حرم الله عليها إباحته فيه. واختلف في الفرج الذي عنى الله جلّ ثناؤه أنها أحصنته ، فقال بعضهم: عنى بذلك فرج نفسها أنها حفظته من الفاحشة. وقال آخرون: عنى بذلك جيب درعها أنها منعت جبرائيل منه قبل أن تعلم أنه رسول ربها ، وقبل أن تثبته معرفة، قالوا: والذي يدلّ على ذلك قوله ( فَنَفَخْنَا فِيهَا ) ويعقب ذلك قوله ( وَالَّتِي أَحْصَنَتْ فَرْجَهَا ) قالوا: وكان معلوما بذلك أن معنى الكلام: والتي أحصنت جيبها( فَنَفَخْنَا فِيهَا مِنْ رُوحِنَا ) . قال أبو جعفر: والذي هو أولى القولين عندنا بتأويل ذلك قول من قال: أحصنت فرجها من الفاحشة ، لأن ذلك هو الأغلب من معنييه عليه ، والأظهر في ظاهر الكلام ، ( فَنَفَخْنَا فِيهَا مِنْ رُوحِنَا ) يقول: فنفخنا في جيب درعها من روحنا ، وقد ذكرنا اختلاف المختلفين في معنى قوله ( فَنَفَخْنَا فِيهَا ) في غير هذا الموضع ، والأولى بالصواب من القول في ذلك فيما مضى بما أغنى عن إعادته في هذا الموضع. وقوله ( وَجَعَلْنَاهَا وَابْنَهَا آيَةً لِلْعَالَمِينَ ) يقول: وجعلنا مريم وابنها عبرة لعالمي زمانهما يعتبرون بهما ويتفكرون في أمرهما ، فيعلمون عظيم سلطاننا وقدرتنا على ما نشاء: وقيل آية ولم يقل آيتين وقد ذكر آيتين ، لأن معنى الكلام: جعلناهما عَلَما لنا وحجة ، فكل واحدة منهما في معنى الدلالة على الله ، وعلى عظيم قدرته يقوم مقام الآخر إذا كان أمرهما في الدلالة على الله واحدا.