Tafseer van De Profeten · Al-Anbiyaa · 21:81
En aait Soelaimin (onderwierpen Wij) de stormachtige wind, die met Zijn verlof naar het land bewoog dat Wij gezegend hadden. En Wij zijn Alwetend over alle zaken.
Allah, Verheven zij Zijn lof, zegt: (En) wij maakten aan Sulaymān (وَ) سخرنا (لِسُلَيْمانَ) ibn Dāwūd onderworpen (الرِّيحَ عَاصِفَةً) — de stormende wind — en haar stormachtigheid is de kracht van haar blaaswijze; (تَجْرِي بِأَمْرِهِ إِلَى الأرْضِ الَّتِي بَارَكْنَا فِيهَا), dat wil zeggen: de wind waait op bevel van Sulaymān naar het land dat Wij gezegend hebben, bedoeld wordt: naar al-Shām. Immers, de wind vervoerde Sulaymān en zijn metgezellen waarheen Sulaymān maar wenste, en keerde dan terug naar zijn verblijfplaats in al-Shām. Vandaar werd gezegd: (naar het land dat Wij gezegend hebben).
Zoals Ibn Ḥumayd ons heeft verteld: Salama heeft ons verteld, op gezag van Muḥammad ibn Isḥāq, op gezag van sommige geleerden, op gezag van Wahb ibn Munabbih, die zei: Wanneer Sulaymān zijn audiëntie verliet, schaarden de vogels zich om hem heen, en stonden de djinn en mensen voor hem op totdat hij op zijn troon had plaatsgenomen. Hij was een man die veel veldtochten voerde en zelden verstek liet gaan; wanneer hij in enig uithoek van de aarde van een koning hoorde, trok hij naar hem toe totdat hij hem had vernederd. En naar men beweert deed hij, wanneer hij een veldtocht wilde ondernemen, zijn leger bijeenroepen en van hout een platform voor hem oprichten; vervolgens werden de mensen, dieren en alle oorlogsuitrusting erop geladen. Zodra al datgene wat hij met zich mee wilde nemen was ingeladen, beval hij de stormende wind — zij drong dan van onder het hout en tilde het op. Wanneer het geheel omhoog was gegaan, beval hij de zachte wind, die het dan een maand lang bij zijn heenvlucht en een maand bij zijn terugkeer droeg naar de bestemming die hij wilde. Allah de Machtige en Verhevene zegt: فَسَخَّرْنَا لَهُ الرِّيحَ تَجْرِي بِأَمْرِهِ رُخَاءً حَيْثُ أَصَابَ (Wij maakten de wind aan hem onderworpen, die op zijn bevel stroomde, zacht, waarheen hij maar wenste), en Hij zegt: وَلِسُلَيْمَانَ الرِّيحَ غُدُوُّهَا شَهْرٌ وَرَوَاحُهَا شَهْرٌ (En de wind was voor Sulaymān; de ochtendvaart ervan was een maand en de avondvaart een maand). Hij zei: Men heeft mij verteld dat bij de Tigris een woonplaats is waarop een inscriptie staat, geschreven door een van de metgezellen van Sulaymān — hetzij een djinn, hetzij een mens —: "Wij hebben hier gelogeerd, maar niet gebouwd; het was al gebouwd toen wij het vonden. Wij zijn in de ochtend vertrokken van Iṣṭakhr en hier gerust, en wij vertrekken er nu vandaan, in shā'a Allāh, om 's avonds in al-Shām te zijn."
Bishr heeft ons verteld; hij zei: Yazīd heeft ons verteld; hij zei: Saʿīd heeft ons verteld, op gezag van Qatāda, over Zijn woorden (وَلِسُلَيْمَانَ الرِّيحَ عَاصِفَةً)… tot Zijn woorden (وَكُنَّا لَهُمْ حَافِظِينَ): hij zei: Allah deed Sulaymān Dāwūd erven, zodat hij zijn profetschap en zijn koninkrijk erfde, en daar bovenop voegde Allah eraan toe dat Hij voor hem de wind en de duivels onderwierp.
Yūnus heeft mij verteld; hij zei: Ibn Wahb heeft ons bericht; hij zei: Ibn Zayd zei over Zijn woorden (وَلِسُلَيْمَانَ الرِّيحَ عَاصِفَةً تَجْرِي بِأَمْرِهِ): stormachtig en krachtig, op zijn bevel waaiend naar het land dat Wij gezegend hebben — hij zei: al-Shām.
De Qur'ān-recitatoren verschilden in het reciteren van Zijn woorden (وَلِسُلَيْمَانَ الرِّيحَ): de meerderheid van de recitatoren in de grote steden las het met accusatief (الرِّيحَ), overeenkomstig de betekenis die wij hebben toegelicht, terwijl ʿAbd al-Raḥmān al-Aʿraj het las als (الرِّيحُ) — in de nominatief — in het kader van de nieuwtijdingszin over Sulaymān, als begin van een mededeling dat de wind voor Sulaymān was.
Abū Jaʿfar zei: De lezing die naar mijn mening geen andere lezing ernaast duldt, is die waarop de recitatoren van de grote steden zijn overeengekomen, vanwege de consensus van de autoriteiten onder de recitatoren daarover.
Zijn woorden (وَكُنَّا بِكُلِّ شَيْءٍ عَالِمِينَ) betekenen: en Wij waren wetend van wat Wij voor Sulaymān deden door hem te onderwerpen wat Wij hem onderwierpen, en hem te geven wat Wij hem gaven aan koninkrijk en het welzijn van de schepping — Wij deden het uit Onze kennis van de gepastheid van wat Wij hem daarmee deden, en Wij zijn wetend van alles, waarvan niets voor Ons verborgen blijft.
