Tafseer van De Profeten · Al-Anbiyaa · 21:47
En Wij zullen betrouwbare weegschalen opstellen op de Dag der Opstanding, zodat geen ziet iets van onrecht aangedaan wordt. En al gaat het om het gewicht van een mosterdzaadje: Wij zullen het naar voren brengen. En Wij zijn voldoende als Berekenaars.
Allah, verheven is Zijn lof, zegt: وَنَضَعُ الْمَوَازِينَ — de schalen van rechtvaardigheid, dat is (al-qisṭ). Hij maakte al-qisṭ — enkelvoud — tot een hoedanigheid van al-mawāzīn — meervoud —, omdat het in de betekenis staat van ʿadl (rechtvaardigheid), riḍāʾ (welbehagen) en naẓar (beschouwing). Zijn woord لِيَوْمِ الْقِيَامَةِ betekent: voor de mensen van de Dag der Opstanding, en voor wie op die Dag bij Allah verschijnt uit Zijn schepping. Sommige kenners van het Arabisch legden de betekenis uit als "fī" (in), zodat de betekenis dan zou zijn: Wij stellen de rechtvaardige schalen in de Dag der Opstanding. Zijn woord فَلَا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْئًا betekent: Allah zal geen ziel onrecht aandoen van wie bij Hem verschijnt, door haar te bestraffen voor een zonde die zij niet beging, of door haar de beloning te onthouden voor een goede daad die zij verrichtte en een gehoorzaamheid waarmee zij Hem gehoorzaamde; maar Hij vergeldt de weldoener voor zijn weldaad, en bestraft geen kwaaddoener anders dan voor zijn kwaad.
En op dezelfde wijze als wij dit hebben uitgelegd, spraken de mensen van de uitleg.
* Vermelding van wie dat zei:
Muḥammad ibn Saʿd heeft mij verteld, hij zei: mijn vader heeft mij verteld, hij zei: mijn oom heeft mij verteld, hij zei: mijn vader heeft mij verteld, op gezag van zijn vader, op gezag van Ibn ʿAbbās, betreffende Zijn woord وَنَضَعُ الْمَوَازِينَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيَامَةِ — tot het einde van het vers —, en dit is als Zijn woord: وَالْوَزْنُ يَوْمَئِذٍ الْحَقُّ — hij bedoelde met de weging: de rechtvaardigheid onder hen met de waarheid betreffende de daden, de goede en de slechte. Wie zijn goede daden zijn slechte daden omvatten, diens schalen wogen zwaar — dat wil zeggen: zijn goede daden hebben zijn slechte daden tenietgedaan; en wie zijn slechte daden zijn goede daden omvatten, diens schalen wogen licht, en zijn moeder is de hāwiya (de afgrond) — dat wil zeggen: zijn slechte daden hebben zijn goede daden tenietgedaan.
Al-Ḥasan ibn Yaḥyā heeft ons verteld, hij zei: ʿAbd al-Razzāq heeft ons bericht, hij zei: al-Thawrī heeft ons bericht, op gezag van Ibn Abī Najīḥ, op gezag van Mujāhid, betreffende het woord van Allah وَنَضَعُ الْمَوَازِينَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيَامَةِ : hij zei: het is slechts een gelijkenis — zoals de weging geldt, zo geldt de waarheid. Al-Thawrī zei: Layth heeft gezegd, op gezag van Mujāhid, betreffende وَنَضَعُ الْمَوَازِينَ الْقِسْطَ : hij zei: rechtvaardigheid.
Zijn woord وَإِن كَانَ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِّنْ خَرْدَلٍ أَتَيْنَا بِهَا betekent: en indien datgene aan goede daden dat iemand heeft, of de slechte daden die hij draagt, het gewicht heeft van een mosterdzaadje, dan brengen Wij dat: dat wil zeggen: Wij brengen het en presenteren het aan hem.
Zoals Yūnus ons heeft verteld, hij zei: Ibn Wahb heeft ons bericht, hij zei: Ibn Zayd heeft gezegd, betreffende Zijn woord وَإِن كَانَ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِّنْ خَرْدَلٍ أَتَيْنَا بِهَا : hij zei: Wij schreven het op en telden het voor hem en ten laste van hem.
Yūnus heeft mij verteld, hij zei: Ibn Wahb heeft ons bericht, hij zei: Ibn Zayd heeft gezegd betreffende Zijn woord وَإِن كَانَ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِّنْ خَرْدَلٍ أَتَيْنَا بِهَا : hij zei: Wij brengen het voor jou en ten laste van jou, dan vergeeft Hij indien Hij wil, of neemt Hij rekenschap, en Hij vergoedt voor de gehoorzaamheid die voor Hem werd verricht. En Mujāhid zei daarover wat Yūnus mij heeft verteld, hij zei: Ibn Wahb heeft ons bericht, hij zei: Sufyān heeft ons verteld, op gezag van Ibn Abī Najīḥ, op gezag van Mujāhid, betreffende Zijn woord وَإِن كَانَ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِّنْ خَرْدَلٍ أَتَيْنَا بِهَا : hij zei: Wij vergelden daarmee.
ʿAmr ibn ʿAbd al-Ḥamīd heeft ons verteld, hij zei: Sufyān heeft ons verteld, op gezag van Layth, op gezag van Mujāhid, dat hij zei betreffende وَإِن كَانَ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِّنْ خَرْدَلٍ أَتَيْنَا بِهَا : hij zei: Wij vergelden daarmee. En hij zei: "Wij brengen haar" — hij liet "haar" verwijzen als vrouwelijk, ook al was het voorgaande "het gewicht van een zaadje", omdat hij met "haar" het zaadje bedoelde en niet het gewicht; had hij het gewicht bedoeld, dan zou er "hem" staan. Er is vermeld dat Mujāhid أَتَيْنَا بِهَا uitlegde zoals wij van hem hebben vermeld, omdat hij het las als (ātaynā bihā) met verlenging van de alif.
Zijn woord وَكَفَىٰ بِنَا حَاسِبِينَ betekent: het is voor wie op die standplaats verkeert genoeg dat Wij de rekenaars zijn, want niemand kent hun daden en wat in de wereld is voorbijgegaan aan goede of slechte zaken beter dan Wij.
