Tafseer van De Profeten · Al-Anbiyaa · 21:48
En voorzeker hebben Wij aan Môesa en Hârôen een Foerqân gegeven, als een verheffing en een Vemaning voor de Moettaqôen.
Allah, verheven is Zijn lof, zegt: En waarlijk hebben Wij Mūsā ibn ʿImrān en zijn broer Hārūn de Furqān gegeven — daarmee bedoelt Hij het Boek dat onderscheid maakt tussen waarheid en valsheid — en dat is de Tora naar de mening van sommigen.
* Vermelding van wie dat zei:
Muḥammad ibn ʿAmr heeft mij verteld, hij zei: Abū ʿĀṣim heeft ons verteld, hij zei: ʿĪsā heeft ons verteld; en al-Ḥārith heeft mij verteld, hij zei: al-Ḥasan heeft ons verteld, hij zei: Warqāʾ heeft ons verteld — beiden op gezag van Ibn Abī Najīḥ, op gezag van Mujāhid, betreffende zijn woord: (al-Furqān): hij zei: het Boek.
Al-Qāsim heeft ons verteld, hij zei: al-Ḥusayn heeft ons verteld, hij zei: Ḥajjāj heeft mij verteld, op gezag van Ibn Jurayj, op gezag van Mujāhid: hetzelfde.
Bishr heeft ons verteld, hij zei: Yazīd heeft ons verteld, hij zei: Saʿīd heeft ons verteld, op gezag van Qatāda, betreffende Zijn woord وَلَقَدْ آتَيْنَا مُوسَىٰ وَهَارُونَ الْفُرْقَانَ : de Furqān is de Tora met haar geoorloofde en verboden zaken, en hetgeen waarmee Allah onderscheid maakte tussen waarheid en valsheid.
En Ibn Zayd zei daarover wat Yūnus mij heeft verteld: Ibn Wahb heeft ons bericht, hij zei: Ibn Zayd heeft gezegd betreffende Zijn woord وَلَقَدْ آتَيْنَا مُوسَىٰ وَهَارُونَ الْفُرْقَانَ : hij zei: de Furqān is de Waarheid die Allah Mūsā en Hārūn gaf — Hij maakte daarmee onderscheid tussen hen en farao, en oordeelde in waarheid tussen hen. Hij reciteerde: وَمَا أَنزَلْنَا عَلَىٰ عَبْدِنَا يَوْمَ الْفُرْقَانِ en zei: de dag van Badr.
Abū Jaʿfar zei: De mening die Ibn Zayd hierover uitsprak, is het meest in overeenstemming met de uiterlijke betekenis van de openbaring, en wel vanwege de inlas van de wāw bij "ḍiyāʾ" (licht). Had de Furqān dezelfde zaak geweest als de Tora, zoals degene die dat zei heeft beweerd, dan zou de openbaring geluid hebben: "En waarlijk hebben Wij Mūsā en Hārūn de Furqān als licht gegeven" — want het licht dat Allah Mūsā en Hārūn gaf was immers de Tora die voor hen en voor wie hen volgde de zaak van hun godsdienst verlichtte en hen het geoorloofde en verbodene onderscheidde, en het licht van het fysieke zien werd daarmee niet bedoeld op deze plek. In de aanwezigheid van de wāw ligt het bewijs dat de Furqān iets anders is dan de Tora welke het licht is.
Indien iemand zegt: wat belet dat "ḍiyāʾ" een hoedanigheid is van de Furqān ook al staat er een wāw, zodat de betekenis is: "en als licht gaven Wij dat" — net als het woord van Allah بِزِينَةٍ الْكَوَاكِبِ * وَحِفْظًا? Dan wordt hem geantwoord: ook al kan de tekst dit dragen, toch is wat wij zeiden de overheersende betekenis, en het is verplicht de betekenissen van het woord van Allah te richten naar de overheersende en meest bekende opties zoals die door de Arabieren zijn gekend, tenzij er een reden is om dat te verwerpen in de vorm van een bindend overgeleverd of rationeel argument.
Zijn woord وَذِكْرًا لِّلْمُتَّقِينَ betekent: en een vermaning voor wie Allah vreest door Hem te gehoorzamen, Zijn verplichtingen na te komen en Zijn verboden te mijden — Hij vermaande hen met hetgeen Hij Mūsā en Hārūn van de Tora gaf.
