Tabari (1 passage)

1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

   Allah, verheven is Zijn lof, zegt tot Zijn Profeet Muḥammad ﷺ: Zeg, o Muḥammad, tot degenen die zeggen "laat hem ons een teken brengen, zoals de eersten waren gezonden": Ik waarschuw u slechts, o volk, met de openbaring van Allah die Hij aan mij openbaart vanuit Zijn aanwezigheid, en ik schrik u daarmee af voor Zijn bestraffing.

   Zoals Bishr ons heeft verteld: Yazīd heeft ons verteld, hij zei: Saʿīd heeft ons verteld, op gezag van Qatāda, betreffende Zijn woord قُلْ إِنَّمَا أُنذِرُكُم بِالْوَحْيِ (Zeg: ik waarschuw u slechts met de openbaring): dat wil zeggen: met deze Koran.

   Wat betreft Zijn woord وَلَا يَسْمَعُ الصُّمُّ الدُّعَاءَ — de lezers verschilden over de lezing daarvan. De meerderheid van de lezers in de steden las het: (walā yasmaʿu) met een open yāʾ bij (yasmaʿu), in de betekenis dat het een handeling is die aan de doven toebehoort, en de doven zijn dan die van farao. Er is overgeleverd van Abū ʿAbd al-Raḥmān al-Sulamī dat hij las (walā tusmiʿu) met een tāʾ en met zamm, waarbij "de doven" dan in de nominatief staat, want (walā tusmiʿu) heeft geen genoemde handelende persoon; de betekenis op die lezing is dan: Allah laat de doven de aanroeping niet horen.

   Abū Jaʿfar zei: De juiste lezing is naar onze mening die welke de lezers van de steden aanhouden, vanwege de overeenstemming van de bewijsvoerende lezers daarover; wat daarmee wordt bedoeld is: de ongelovige in Allah luistert niet met het gehoor van zijn hart naar de vermaning die in de openbaring van Allah vervat zit, zodat hij er lering uit trekt en er door tot bezinning komt en zich afwendt van de dwaling waarin hij volhardt wanneer het hem wordt voorgedragen en met hem wordt bedoeld — maar hij wendt zich af van het er lering uit trekken en het er over nadenken, zoals een doofstomme die niet hoort wat tegen hem wordt gezegd zodat hij er naar handelt.

   En op dezelfde wijze als wij dit hebben uitgelegd, spraken de mensen van de uitleg.

   * Vermelding van wie dat zei:

   Bishr heeft ons verteld, hij zei: Yazīd heeft ons verteld, hij zei: Saʿīd heeft ons verteld, op gezag van Qatāda, betreffende وَلَا يَسْمَعُ الصُّمُّ الدُّعَاءَ إِذَا مَا يُنذَرُونَ : hij zei: de ongelovige is doof voor het Boek van Allah — hij hoort het niet, heeft er geen baat bij en begrijpt het niet, zoals de gelovige en de mensen van het geloof (īmān) het horen.

   Toon originele Arabische tekst

   يقول تعالى ذكره لنبيه محمد صلى الله عليه وسلم: قل يا محمد لهؤلاء القائلين فليأتنا بآية كما أرسل الأولون: إنما أنذركم أيها القوم بتنـزيل الله الذي يوحيه إلى من عنده، وأخوّفكم به بأسه. كما حدثنا بشر، قال: ثنا يزيد، قال: ثنا سعيد، عن قتادة، قوله ( قُلْ إِنَّمَا أُنْذِرُكُمْ بِالْوَحْيِ ) أي بهذا القرآن. وقوله ( وَلا يَسْمَعُ الصُّمُّ الدُّعَاءَ ) اختلفت القرّاء في قراءة ذلك، فقرأته عامة قرّاء الأمصار: (ولا يسمع بفتح الياء من ( يَسْمَعُ) بمعنى أنه فعل للصمّ، والصمّ حينئذ من فرعون ، ورُوي عن أبي عبد الرحمن السلمي أنه كان يقرأ ( ولا تُسْمعُ ) بالتاء وضمها، فالصمّ على هذه القراءة مرفوعة، لأن قوله ( ولا تُسْمِعُ ) لم يسمّ فاعله، ومعناه على هذه القراءة: ولا يسمع الله الصمّ الدعاء. قال أبو جعفر: والصواب من القراءة عندنا في ذلك ما عليه قرّاء الأمصار لإجماع الحجة من القرّاء عليه، ومعنى ذلك: ولا يصغي الكافر بالله بسمع قلبه إلى تذكر ما في وحي الله من المواعظ والذكر، فيتذكر به ويعتبر، فينـزجر عما هو عليه مقيم من ضلاله إذا تُلي عليه وأُريد به، ولكنه يعرض عن الاعتبار به والتفكر فيه، فعل الأصمّ الذي لا يسمع ما يقال له فيعمل به. وبنحو الذي قلنا في ذلك، قال أهل التأويل. * ذكر من قال ذلك: حدثنا بشر، قال: ثنا يزيد، قال: ثنا سعيد، عن قتادة ( وَلا يَسْمَعُ الصُّمُّ الدُّعَاءَ إِذَا مَا يُنْذَرُونَ ) يقول: إن الكافر قد صمّ عن كتاب الله لا يسمعه، ولا ينتفع به ولا يعقله، كما يسمعه المؤمن وأهل الإيمان.