Tafseer van Ta-Haa · Taa-Haa · 20:8
Allah, er is geen god dan Hij, de Schone Namen (Asmâoelhoesnâ) behoren Hem toe.
Wat betreft het woord van Allah de Verhevene اللَّهُ لا إِلَهَ إِلا هُوَ — dit betekent: de Aanbedene voor wie de aanbidding uitsluitend past; Hij zegt: aanbidt Hem dus, o mensen, en niet datgene naast Hem van de godheden en de afgoden. لَهُ الأسْمَاءُ الْحُسْنَى — Allah, verheven zij Zijn gedachtenis, zegt: Uw Aanbedene, o mensen, heeft de mooiste namen (al-asmāʾ al-ḥusnā); Hij zei: al-ḥusnā in enkelvoud, als bijvoeglijk naamwoord bij al-asmāʾ — en zei niet al-aḥāsin — omdat al-asmāʾ [als meervoud] kan worden aangeduid met hādhihi, dit [enkelvoudige aanwijzend voornaamwoord], en men zegt: 'dit zijn namen' — en dit wordt [alsof het] in één formulering [valt]. Hierop lijkt het vers van Al-Aʿshā:\n\nWa-sawfa yuʿqibunīhi in ẓafirtu bihi / Rabbun ghafūrun wa-bīḍun dhātu aṭhārin\n('En Hij zal het mij vergelden als ik er vat op krijg: een vergevende Heer, en witte [vrouwen] die rein zijn')\n\nHij gebruikte dhātu [enkelvoud] als bijvoeglijk naamwoord bij al-bīḍ [meervoud], omdat men bij al-bīḍ kan zeggen hādhihi — net zoals [Allah zei]: حَدَائِقَ ذَاتَ بَهْجَةٍ — en evenzo Zijn woorden, verheven zij Zijn gedachtenis: مَآرِبُ أُخْرَى — waarbij Hij ukhrā in enkelvoud gebruikte als bijvoeglijk naamwoord bij mārib [meervoud], en niet ukhar — om de reden die wij uiteengezet hebben; hoewel ukhar ook correct zou zijn als men het zo had gezegd.\n\n---\n\nVoetnoten:\n\nIn het Lisān [al-ʿArab] bij het lemma ʿ-q-b staat: men zegt: Allah vergold hem met goedheid en goed; het zelfstandig naamwoord is al-ʿuqbā, dat lijkt op een vergoeding. En istaʿqaba minhu khayran aw sharran: hij ontving daarvoor een vergoeding — fa-aʿqabahu khayran: hij vergoedde hem daarmee en gaf hem iets anders daarvoor. Het bewijs in het vers is dat de dichter al-bīḍ [meervoud van baydāʾ] beschreef met dhātu [enkelvoud], en de bijvoeglijke bepaling en het bepaald woord niet in getal liet overeenstemmen. De verklaring van de auteur hiervoor is dat het woord al-bīḍ, hoewel meervoud, kan worden aangeduid met hādhihi [enkelvoudig aanwijzend voornaamwoord]; omdat het meervoud met hādhihi aangeduid mag worden, mag ook het enkelvoud dhātu als bijvoeglijk naamwoord bij al-bīḍ worden gebruikt — analoog aan het koran-woord: 'له الأسماء الحسنى' — al-asmāʾ is meervoud en al-ḥusnā is haar bijvoeglijk naamwoord in enkelvoud.
