Tafseer van Ta-Haa · Taa-Haa · 20:71
Hij (Fir'aun) zei: "Geloven jullie hem voordat ik jullie toestemming gegeven heb? Voorwaar, hij is zeker jullie meester die jullie tovenarij onderwezen heeft. Ik zal zeker jullie handen en voeten aan tegenovergestelde kanten afhakken en ik zal jullie zeker kruisigen aan de stammen van palmbomen! En jullie zullen zeker weten wie van ons strenger en blijvender is wat betreft bestraffing."
Uitleg over het woord van Allah de Verhevene: فَأُلْقِيَ السَّحَرَةُ سُجَّدًا قَالُوا آمَنَّا بِرَبِّ هَارُونَ وَمُوسَى (Vers 70)
(De tovenaars werden neergeworpen in sujūd. Zij zeiden: "Wij geloven in de Heer van Hāroen en Moesa.")
In deze tekst ontbreekt een element waarop de bestaande tekst al voldoende wijst, namelijk: Moesa wierp zijn staf, en die verslond wat zij gemaakt hadden. فَأُلْقِيَ السَّحَرَةُ سُجَّدًا قَالُوا آمَنَّا بِرَبِّ هَارُونَ وَمُوسَى — er wordt vermeld dat Moesa, nadat hij wat hij in zijn hand had wierp, er een reusachtige slang van zag worden die alle touwen en staven opslokte die de tovenaars hadden geworpen.
Degenen die de overlevering hierover vermelden: Ibn Ḥumayd heeft ons verteld, hij zei: Yaʿqūb heeft ons verteld, op gezag van Jaʿfar, op gezag van Saʿīd, die zei: toen zij zich verzamelden en wierpen wat zij in hun handen hadden aan toverij — يُخَيَّلُ إِلَيْهِ مِنْ سِحْرِهِمْ أَنَّهَا تَسْعَى * فَأَوْجَسَ فِي نَفْسِهِ خِيفَةً مُوسَى * قُلْنَا لا تَخَفْ إِنَّكَ أَنْتَ الأَعْلَى * وَأَلْقِ مَا فِي يَمِينِكَ تَلْقَفْ مَا صَنَعُوا — wierp hij zijn staf en het was ineens een duidelijke slang; hij zei: zij opende een bek die zo wijd was als een put (daḥl), legde haar lip op de grond en hief de andere op, en vervolgens verslond zij alles wat zij aan toverij hadden geworpen. Daarna liep hij erheen en greep haar vast, en het was ineens weer een staf. De tovenaars wierpen zich neer in sujūd. قَالُوا آمَنَّا بِرَبِّ هَارُونَ وَمُوسَى * قَالَ آمَنْتُمْ لَهُ قَبْلَ أَنْ آذَنَ لَكُمْ إِنَّهُ لَكَبِيرُكُمُ الَّذِي عَلَّمَكُمُ السِّحْرَ فَلأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَأَرْجُلَكُمْ مِنْ خِلافٍ — hij zei: de farao was de eerste die handen en voeten kruisgewijs afkapte. وَلأُصَلِّبَنَّكُمْ فِي جُذُوعِ النَّخْلِ — hij zei: de farao was de eerste die aan palmstammen kruisigde.
Moesa ibn Hāroen heeft ons verteld, hij zei: ʿAmr heeft ons verteld, hij zei: Asbāṭ heeft ons verteld, op gezag van al-Suddī: فَأَوْجَسَ فِي نَفْسِهِ خِيفَةً مُوسَى — Allah openbaarde hem: لا تَخَفْ وَأَلْقِ مَا فِي يَمِينِكَ تَلْقَفْ مَا يَأْفِكُونَ — hij wierp zijn staf en die verslond elke slang van hen; toen zij dat zagen wierpen zij zich neer in sujūd en قَالُوا آمَنَّا بِرَبِّ هَارُونَ وَمُوسَى .
Ibn Ḥumayd heeft ons verteld, hij zei: Salama heeft ons verteld, op gezag van Ibn Isḥāq, hij zei: ik werd bericht van Wahb ibn Munabbih, over فَأَوْجَسَ فِي نَفْسِهِ خِيفَةً مُوسَى — nadat hij had gezien wat zij hadden geworpen aan touwen en staven en het hem verbeeldde dat zij liepen. Hij zei: "Bij Allah, dit waren toch staven in hun handen — zij zijn werkelijk slangen geworden, en mijn staf is toch niet anders dan mijn staf" — of woorden van die strekking die hij zichzelf inprentte. Toen openbaarde Allah hem: وَأَلْقِ مَا فِي يَمِينِكَ تَلْقَفْ مَا صَنَعُوا إِنَّمَا صَنَعُوا كَيْدُ سَاحِرٍ وَلا يُفْلِحُ السَّاحِرُ حَيْثُ أَتَى . Moesa was opgelucht en wierp zijn staf uit zijn hand; die richtte zich op alles wat zij aan touwen en staven hadden geworpen — en het waren slangen in de ogen van de farao en de ogen van de mensen die liepen — en begon die te verslinden, slang voor slang, tot er in de vallei niets meer te zien was van wat zij hadden geworpen, niet weinig en niet veel. Vervolgens nam Moesa de staf op en het was ineens weer een staf in zijn hand zoals hij was. De tovenaars vielen neer in sujūd en zeiden: "Wij geloven in de Heer van Hāroen en Moesa — als dit toverij was, had het ons niet kunnen overwinnen."
