Tabari (1 passage)

1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

   De uitleg van de woorden van Allah de Verhevene: فَقُولا لَهُ قَوْلا لَيِّنًا لَعَلَّهُ يَتَذَكَّرُ أَوْ يَخْشَى (20:44)

   (Spreekt tot hem met zachte woorden, opdat hij wellicht zich zal herinneren of vrezen.)

   Allah de Verhevene zegt tot Mozes en Hārūn: spreekt tot farao met zachte woorden. Er wordt vermeld dat het zachte woord dat Allah hen opdroeg te spreken, was dat zij hem met zijn eretitel (konjā) zouden aanspreken.

   Jaʿfar, de kleinzoon van Isḥāq ibn Yūsuf al-Azraq, heeft mij verteld, hij zei: Saʿīd ibn Muḥammad al-Thaqafī heeft ons verteld, hij zei: ʿAlī ibn Ṣāliḥ heeft ons verteld, op gezag van al-Suddī, betreffende فَقُولا لَهُ قَوْلا لَيِّنًا : hij zei: spreekt hem met zijn eretitel aan.

   Zijn woord لَعَلَّهُ يَتَذَكَّرُ أَوْ يَخْشَى (20:44): er was meningsverschil over de betekenis van het woord "laʿallahu" (wellicht) op deze plek. Sommigen zeiden: de betekenis ervan hier is die van het vraagwoord, alsof zij de zin begrepen als: spreekt tot hem met zachte woorden en kijkt of hij zich zal herinneren en zal terugkeren, of Allah zal vrezen en zo zijn overmoed zal beteugelen.

   Degenen die dit zeiden worden hieronder vermeld:

   ʿAlī heeft mij verteld, hij zei: ʿAbd Allāh heeft ons verteld, hij zei: Muʿāwiya heeft ons verteld, op gezag van ʿAlī, op gezag van Ibn ʿAbbās, betreffende Zijn woord لَعَلَّهُ يَتَذَكَّرُ أَوْ يَخْشَى : hij zei: of hij zich zal herinneren of vrezen.

   Anderen zeiden: de betekenis van "laʿalla" hier is "opdat" (kay). Zij legden de betekenis van de zin uit als: اذْهَبَا إِلَى فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَى (gaat beiden naar farao, want hij is buiten alle grenzen gegaan) — roept hem op en vermaant hem opdat hij zich zal herinneren of vrezen, zoals men zegt: doe uw werk opdat u uw beloning ontvangt — met de betekenis van: om uw beloning te ontvangen — en: maak uw werk af, opdat wij gaan lunchen, met de betekenis van: om te gaan lunchen, of: totdat wij gaan lunchen. Beide opvattingen hebben een goede grond en een juiste richting.

   Toon originele Arabische tekst

   القول في تأويل قوله تعالى : فَقُولا لَهُ قَوْلا لَيِّنًا لَعَلَّهُ يَتَذَكَّرُ أَوْ يَخْشَى (44) يقول تعالى ذكره لموسى وهارون: فقولا لفرعون قولا ليِّنا ، ذُكر أن القول اللين الذي أمرهما الله أن يقولاه له، هو أن يكنياه. حدثني جعفر ابن ابنة إسحاق بن يوسف الأزرق، قال: ثنا سعيد بن محمد الثقفي، قال: ثنا عليّ بن صالح، عن السديّ: ( فَقُولا لَهُ قَوْلا لَيِّنًا ) قال: كنياه. وقوله ( لَعَلَّهُ يَتَذَكَّرُ أَوْ يَخْشَى ) اختلف في معنى قوله (لَعلَّهُ) في هذا الموضع، فقال بعضهم معناها ها هنا الاستفهام، كأنهم وجهوا معنى الكلام إلى: فقولا له قولا لينا، فانظرا هل يتذكر ويراجع أو يخشى الله فيرتدع عن طغيانه. * ذكر من قال ذلك: حدثني عليّ، قال: ثنا عبد الله، قال: ثنا معاوية، عن عليّ، عن ابن عباس، قوله ( لَعَلَّهُ يَتَذَكَّرُ أَوْ يَخْشَى ) يقول: هل يتذكر أو يخشى. وقال آخرون: معنى لعلّ هاهنا كي. ووجَّهوا معنى الكلام إلى اذْهَبَا إِلَى فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَى فادعواه وعظاه ليتذكر أو يخشى، كما يقول القائل: اعمل عملك لعلك تأخذ أجرك، بمعنى: لتأخذ أجرك، وافرغ من عملك لعلنا نتغدَّى، بمعنى: لنتغدى، أو حتى نتغدى، ولكلا هذين القولين وجه حسن، ومذهب صحيح.