Tafseer van Ta-Haa · Taa-Haa · 20:14
Voorwaarm, Ik ben Allah, er is geen god dan Ik. Aanbid mij daarom en onderhoud de shalât om Mij te gedenken.
إِنَّنِي أَنَا اللَّهُ — Allah, verheven zij Zijn lof, zegt: Voorwaar, Ik ben de Aanbedene voor Wie de aanbidding uitsluitend gepast is; er is geen god dan Ik — aanbid dus niet een ander dan Mij, want er is geen aanbedene aan wie de aanbidding rechtens toekomt buiten Mij. فَاعْبُدْنِي — Hij zegt: wijd de aanbidding uitsluitend aan Mij en aan niemand anders dan Mij. وَأَقِمِ الصَّلاةَ لِذِكْرِي (en verricht het gebed voor Mijn gedachtenis).
De geleerden van de tafsīr zijn van mening verschild over de uitleg hiervan. Sommigen zeggen: de betekenis is: verricht het gebed voor Mij, want wanneer jij het verricht, denk jij aan Mij.
Vermelding van wie dat zei:
Muḥammad ibn ʿAmr heeft mij verteld, hij zei: Abū ʿĀṣim heeft ons verteld, hij zei: ʿĪsā heeft ons verteld; en al-Ḥārith heeft mij verteld, hij zei: al-Ḥasan heeft ons verteld, hij zei: Warqāʾ heeft ons verteld — allen op gezag van Ibn Abī Najīḥ, op gezag van Mujāhid, over Zijn woord وَأَقِمِ الصَّلاةَ لِذِكْرِي : hij zei: "Wanneer iemand het gebed verricht, gedenkt hij zijn Heer."
Al-Qāsim heeft ons verteld, hij zei: Al-Ḥusayn heeft ons verteld, hij zei: Ḥajjāj heeft mij verteld, op gezag van Ibn Jurayj, op gezag van Mujāhid, over Zijn woord وَأَقِمِ الصَّلاةَ لِذِكْرِي : hij zei: "Wanneer een dienaar zijn Heer gedenkt."
Anderen zeggen: de betekenis is: verricht het gebed op het moment dat je je het herinnert.
Vermelding van wie dat zei:
Muḥammad ibn Bashshār heeft ons verteld, hij zei: Abū ʿĀṣim heeft ons verteld, hij zei: Sufyān heeft ons verteld, op gezag van Mughīra, op gezag van Ibrāhīm, over Zijn woord وَأَقِمِ الصَّلاةَ لِذِكْرِي : hij zei: "Men verricht het wanneer men het zich herinnert."
Aḥmad ibn ʿAbd al-Raḥmān ibn Wahb heeft mij verteld, hij zei: Mijn oom ʿAbdullāh ibn Wahb heeft mij verteld, hij zei: Yūnus en Mālik ibn Shihāb hebben mij verteld, hij zei: Saʿīd ibn al-Musayyab heeft mij bericht, op gezag van Abū Hurayra, dat de boodschapper van Allah ﷺ zei: 'Wie een gebed vergeet, laat hem het verrichten wanneer hij het zich herinnert. Allah zei: وَأَقِمِ الصَّلاةَ لِذِكْرِي .' Al-Zuhrī placht het te lezen: وَأَقِمِ الصَّلاةَ لِذِكْرَى met de maqṣūra-alif, op het patroon van een substantief.
Abū Jaʿfar zegt: Het juiste van de twee uitleggen naar mijn mening is de uitleg van wie zegt: de betekenis is: verricht het gebed opdat jij Mij erin gedenkt, want dit is de meest voor de hand liggende van de twee betekenissen. Als de betekenis was 'wanneer je het je herinnert', zou de tekst hebben geluid: aqim al-ṣalāta li-dhikrika-hā. En in de formulering لِذِكْرِي (voor Mijn gedachtenis) ligt een duidelijk bewijs voor de juistheid van wat Mujāhid in zijn uitleg heeft gezegd. Als de lezing die wij van al-Zuhrī hebben vermeld een wijdverspreide lezing was in de reciteerwijzen van de islamitische landen, zou de uitleg van wie het heeft uitgelegd als 'verricht het gebed wanneer je het je herinnert' ook correct zijn. Al-Zuhrī heeft immers zijn lezing وَأَقِمِ الصَّلاةَ لِذِكْرَى — met alif, niet als toevoeging — gericht op de betekenis van 'verricht het voor de gedachtenis eraan', waarbij de hāʾ en de alif zijn weggelaten hoewel zij bedoeld zijn, teneinde het te laten harmoniëren met de andere verseinden die op alif en fatḥa eindigen.
