Tafseer van Ta-Haa · Taa-Haa · 20:112
En hij die goede daden verrichtte en een gelovige was, hoeft niet bang te zijn voor onrecht of verlies.
Het woord inzake de uitleg van de woorden van Allah de Verhevene: وَمَنْ يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحَاتِ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلا يَخَافُ ظُلْمًا وَلا هَضْمًا (»En wie goede daden verricht terwijl hij gelovig is, die vreest geen onrecht noch vermindering«) (20:112)
Allah de Verhevene — heilig zijn Zijn Namen — zegt: wie goede daden verricht — en dat is, zoals gezegd, het nakomen van de verplichtingen die Allah zijn dienaren heeft opgelegd — وَهُوَ مُؤْمِنٌ — hij zegt: terwijl hij gelooft in Allah en in het feit dat Hij degenen die Hem gehoorzamen beloont en degenen die Hem ongehoorzaam zijn straft voor hun ongehoorzaamheid — فَلا يَخَافُ ظُلْمًا — hij zegt: hij vreest van Allah geen onrecht waarmee Hij hem zou belasten, door hem de zonden van een ander op te leggen en hem daarvoor te bestraffen; وَلا هَضْمًا — hij zegt: hij vreest niet dat Hij zijn goede daden vermindert en zijn beloning daarvoor inkort.
In gelijke zin als wij dat zeiden, spraken de uitleggers.
Vermelding van degenen die dit zeiden:
Bishr heeft ons verteld, hij zei: Yazīd heeft ons verteld, hij zei: Saʿīd heeft ons verteld, op gezag van Qatāda, zijn woord وَمَنْ يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحَاتِ وَهُوَ مُؤْمِنٌ — Allah aanvaardt van de daad slechts wat in geloof (īmān) verricht werd.
Al-Qāsim heeft ons verteld, hij zei: hij zei: Ḥajjāj heeft mij verteld, op gezag van Ibn Jurayj, zijn woord وَمَنْ يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحَاتِ وَهُوَ مُؤْمِنٌ — hij zei: men meent dat dit de verplichte handelingen zijn.
Vermelding van degenen die zeiden wat wij zeiden over de betekenis van zijn woord فَلا يَخَافُ ظُلْمًا وَلا هَضْمًا :
Abū Kurayb en Sulaymān ibn ʿAbd al-Jabbār hebben ons verteld — zij beiden zeiden: Ibn ʿAṭiyya heeft ons verteld, op gezag van Isrāʾīl, op gezag van Simmāk, op gezag van ʿIkrima, op gezag van Ibn ʿAbbās: فَلا يَخَافُ ظُلْمًا وَلا هَضْمًا — hij zei: haḍm: beroven.
ʿAlī heeft mij verteld, hij zei: Abū Ṣāliḥ heeft ons verteld, hij zei: Muʿāwiya heeft mij op gezag van ʿAlī van Ibn ʿAbbās verteld: فَلا يَخَافُ ظُلْمًا وَلا هَضْمًا — hij zei: de zoon van Adam vreest op de Dag der Opstanding niet dat hij onrecht zal worden aangedaan doordat zijn zonden worden vermeerderd, noch dat hij onrecht wordt aangedaan doordat zijn goede daden worden verminderd.
Muḥammad ibn Saʿd heeft mij verteld, hij zei: mijn vader heeft mij verteld, hij zei: mijn oom heeft mij verteld, hij zei: mijn vader heeft mij verteld op gezag van zijn vader, op gezag van Ibn ʿAbbās, zijn woord وَمَنْ يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحَاتِ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلا يَخَافُ ظُلْمًا وَلا هَضْمًا — hij zegt: Ik ben jullie overmeesteraar vandaag, Ik neem jullie bij mijn kracht en mijn macht, en Ik ben in staat jullie te overmeesteren en te verminderen — maar tussen Mij en jullie is slechts de rechtvaardigheid; en dat is op de Dag der Opstanding.
Er is mij verteld, op gezag van al-Ḥusayn ibn al-Faraj: hij zei: ik hoorde Abū Muʿādh zeggen: ʿUbayd ibn Sulaymān heeft ons ingelicht, hij zei: ik hoorde al-Ḍaḥḥāk zeggen wat betreft zijn woord فَلا يَخَافُ ظُلْمًا وَلا هَضْمًا — wat betreft haḍm: het is niet zo dat een man een andere man met zijn kracht overmeestert. Allah zegt op de Dag der Opstanding: Ik neem jullie niet bij mijn kracht en mijn macht, maar de rechtvaardigheid is tussen Mij en jullie, en er is geen onrecht over jullie.
Muḥammad ibn ʿAmr heeft mij verteld, hij zei: Abū ʿĀṣim heeft ons verteld, hij zei: ʿĪsā heeft ons verteld; en al-Ḥārith heeft mij verteld, hij zei: al-Ḥasan heeft ons verteld, hij zei: Warqāʾ heeft ons verteld — allen op gezag van Ibn Abī Naǧīḥ, op gezag van Muǧāhid, zijn woord (haḍman): hij zei: het inkorten van iets van het recht van zijn daad.
Al-Qāsim heeft ons verteld, hij zei: al-Ḥusayn heeft ons verteld, hij zei: Ḥajjāj heeft mij verteld, op gezag van Ibn Jurayj, op gezag van Muǧāhid — hetzelfde.
Mūsā ibn ʿAbd al-Raḥmān al-Masrūqī heeft mij verteld, hij zei: Abū Usāma heeft ons verteld, op gezag van Misʿar: hij zei: ik hoorde Ḥabīb ibn Abī Thābit zeggen wat betreft zijn woord وَلا هَضْمًا : hij zei: al-haḍm is het inkorten.
Al-Ḥasan heeft ons verteld, hij zei: ʿAbd al-Razzāq heeft ons ingelicht, hij zei: Maʿmar heeft ons ingelicht, op gezag van Qatāda, wat betreft zijn woord فَلا يَخَافُ ظُلْمًا وَلا هَضْمًا : hij zei: onrecht dat zijn zonden worden vermeerderd, en zijn goede daden worden niet verminderd.
Bishr heeft ons verteld, hij zei: Yazīd heeft ons verteld, hij zei: Saʿīd heeft ons verteld, op gezag van Qatāda, zijn woord فَلا يَخَافُ ظُلْمًا وَلا هَضْمًا : hij zei: hij vreest niet dat hij onrecht zal worden aangedaan waardoor hij niet beloond wordt voor zijn daad, noch vreest hij dat er van zijn recht wordt afgekort waardoor zijn daad niet volledig wordt vergolden.
Al-Ḥārith heeft ons verteld, hij zei: al-Ḥasan heeft ons verteld, hij zei: Sallām ibn Miskīn heeft ons verteld, op gezag van Maymūn ibn Siyyāh, op gezag van al-Ḥasan, wat betreft het woord van Allah de Verhevene فَلا يَخَافُ ظُلْمًا وَلا هَضْمًا : hij zei: Allah vermindert niets van zijn goede daden, en laadt Hem geen zonde van een overtredende op.
De oorsprong van al-haḍm is vermindering; men zegt: fulān heeft mijn recht verminderd (haḍamanī). Hiervan komt: een vrouw die haḍīm is — dat wil zeggen: met een ingetrokken buik. En hiervan komt hun uitdrukking: het voedsel is verteerd (haḍama al-ṭaʿām): als het verdwenen is. En: ik heb voor jou van jouw recht verminderd (haḍamtu laka min ḥaqqika): dat wil zeggen: ik heb het voor jou teruggebracht.
