Tabari
Terug naar surah 20, ayah 109

Tafseer van Ta-Haa · Taa-Haa · 20:109

يَوْمَئِذٍۢ لَّا تَنفَعُ ٱلشَّفَٰعَةُ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحْمَٰنُ وَرَضِىَ لَهُۥ قَوْلًۭا

Op de Dag is bemiddeling niet van nut, behalve voor hem, aan wie de Barmhartige toestemming geeft en wiens woorden Hem welgevallen.

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    Het woord inzake de uitleg van de woorden van Allah de Verhevene: يَوْمَئِذٍ لا تَنْفَعُ الشَّفَاعَةُ إِلا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَنُ وَرَضِيَ لَهُ قَوْلا (»Op die dag baat de voorspraak niet, behalve ten behoeve van degene aan wie de Barmhartige toestemming heeft gegeven en wiens woord Hij heeft goedgekeurd«) (20:109)

    Allah de Verhevene zegt: يَوْمَئِذٍ لا تَنْفَعُ الشَّفَاعَةُ إِلا de voorspraak van (degene aan wie de Barmhartige toestemming heeft gegeven) om voorspraak te doen, وَرَضِيَ لَهُ قَوْلا — en daarin is opgenomen in het woord een aanwijzing voor de toeschrijving van het woord (qawl) aan het voornaamwoordsachtervoegsel dat naar »man« (degene) verwijst. Dit is zoals de uitdrukking van een spreker: ik keurde jouw handeling goed voor jou, en ik keurde het van jou goed. De plaats van »man« in zijn woord إِلا مَنْ أَذِنَ لَهُ is de accusatief (naṣb), omdat het het tegendeel vormt van de voorspraak (al-shafāʿa).

    Toon originele Arabische tekst
    القول في تأويل قوله تعالى : يَوْمَئِذٍ لا تَنْفَعُ الشَّفَاعَةُ إِلا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَنُ وَرَضِيَ لَهُ قَوْلا (109) يقول تعالى ذكره ( يَوْمَئِذٍ لا تَنْفَعُ الشَّفَاعَةُ إِلا ) شفاعة (من أذن له الرحمن) أن يشفع ( وَرَضِيَ لَهُ قَوْلا ) وأدخل في الكلام له دليلا على إضافة القول إلى كناية " مَنْ" وذلك كقول القائل الآخر: رضيت لك عملك، ورضيته منك، وموضع مَن من قوله ( إِلا مَنْ أَذِنَ لَهُ ) نصب لأنه خلاف الشفاعة.