Tabari
Terug naar surah 19, ayah 85

Tafseer van Maryam (Maria) · Maryam · 19:85

يَوْمَ نَحْشُرُ ٱلْمُتَّقِينَ إِلَى ٱلرَّحْمَٰنِ وَفْدًۭا

Op die Dag zullen Wij de Moeftaqôen voor de Barmhartige verzamelen als afgevaardigen.

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    Allah, de Verhevene in Zijn herinnering, zegt: يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِينَ إِلَى الرَّحْمَنِ وَفْدًا — "de dag waarop Wij degenen die in het wereldse leven godvrezend waren" — dat wil zeggen: die Zijn bestraffing vreesden en daarom Zijn verboden meden en Zijn verplichtingen vervulden — "tot hun Heer bijeenbrengen als een delegatie (wafdan)." Met al-wafد bedoelt men de bereden bezoekers; men zegt: "Ik bezocht zo-en-zo als bezoeker (wafadtu ʿalā fulān)" wanneer men bij hem te gast komt, "en het volk zond een delegatie (awfada al-qawm wafdan) naar hun leider" wanneer zij een groep vooruit stuurden. Al-wafد op deze plaats heeft de betekenis van een collectief, maar is morfologisch enkelvoud omdat het een verbaalsubstantief (maṣdar) is, waarvan de enkelvoudsvorm wāfid is. Al-wafد kan ook als meervoud worden beschouwd: al-wufūd, zoals een deel van de Banū Ḥanīfa zei:

    "Voorzeker ben ik iemand die lofprijst — en wat zal hij doen? Het hoofd der delegaties (raʾs al-wufūd), Muzāḥim ibn Jisās."

    Al-wufūd kan op deze plaats ook een meervoud zijn van wāfid, zoals al-julūs het meervoud is van jālis.

    Naar wat wij hierover hebben gezegd spraken ook de uitleggers (ahl al-taʾwīl).

    Vermelding van degenen die dit zeiden:

    Zakariyyā ibn Yaḥyā ibn Abī Zāʾida heeft mij verteld — hij zei: Ibn Fuḍayl heeft ons verteld, op gezag van ʿAbd al-Raḥmān ibn Isḥāq, op gezag van al-Nuʿmān ibn Saʿd, op gezag van ʿAlī, over zijn woord: يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِينَ إِلَى الرَّحْمَنِ وَفْدًا — hij zei: "Neen, bij Allah, de delegatie zal niet lopend worden bijeengebracht en zij zullen niet worden voortgedreven; maar men zal voor hen kamelinnen aanvoeren waarvan de schepselen het gelijke niet hebben gezien, met rijkwerktuigen van goud en touwwerk van smaragd, en zij zullen erop rijden totdat zij de poorten van het paradijs (janna) bereiken."

    Mohammed ibn al-Muthannā heeft ons verteld — hij zei: ʿAbd al-Raḥmān ibn Mahdī heeft ons verteld, op gezag van Shuʿba, op gezag van Ismāʿīl, op gezag van een man, op gezag van Abū Hurayra: يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِينَ إِلَى الرَّحْمَنِ وَفْدًا — hij zei: "Op kamelen."

    ʿAlī heeft ons verteld — hij zei: ʿAbd Allāh heeft ons verteld — hij zei: Muʿāwiya heeft ons verteld, op gezag van ʿAlī, op gezag van Ibn ʿAbbās, over zijn woord: يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِينَ إِلَى الRَّحْمَنِ وَفْدًا — hij zei: "Als reizigers te paard (rukkāban)."

    Ibn Ḥumayd heeft ons verteld — hij zei: al-Ḥakam ibn Bashīr heeft ons verteld — hij zei: ʿAmr ibn Qays al-Mulāʾī heeft ons verteld — hij zei: "Wanneer de gelovige uit zijn graf opstaat, wordt hij tegemoetgekomen door de schoonste gedaante en de aangenaamste geur, die zegt: 'Kent gij mij?' Hij zegt: 'Nee, maar Allah heeft uw geur aangenaam en uw gedaante schoon gemaakt.' Hij zegt: 'Zo was ik in het wereldse leven. Ik ben uw deugdzame daad; lange tijd droeg ik u in het wereldse leven, draag mij vandaag.'" En hij reciteerde: يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِينَ إِلَى الرَّحْمَنِ وَفْدًا.

    Al-Ḥasan heeft ons verteld — hij zei: ʿAbd al-Razzāq heeft ons bericht — hij zei: Maʿmar heeft ons bericht, op gezag van Qatāda: إِلَى الرَّحْمَنِ وَفْدًا — hij zei: "Als delegatie naar het paradijs."

    Al-Qāsim heeft ons verteld — hij zei: al-Ḥusayn heeft ons verteld — hij zei: Ḥajjāj heeft mij verteld, op gezag van Ibn Jurayj, over zijn woord: يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِينَ إِلَى الرَّحْمَنِ وَفْدًا — hij zei: "Op snelle rij-kamelinnen (al-najāʾib)."

    Al-Qāsim heeft ons verteld — hij zei: al-Ḥusayn heeft ons verteld — hij zei: Ḥajjāj heeft mij verteld — hij zei: Ik hoorde Sufyān al-Thawrī zeggen over zijn woord: يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِينَ إِلَى الرَّحْمَنِ وَفْدًا — hij zei: "Op kamelen, wijfjes-kamelen (al-nūq)."

    Toon originele Arabische tekst
    يقول تعالى ذكره: يوم نجمع الذين اتقوا في الدنيا فخافوا عقابه، فاجتنبوا لذلك معاصيه، وأدوا فرائضه إلى ربهم (وَفْدًا) يعني بالوفد: الركبان ، يقال: وفدت على فلان: إذا قدمت عليه، وأوفد القوم وفدا على أميرهم، إذا بعثوا قبلهم بعثا. والوفد في هذا الموضع بمعنى الجمع، ولكنه واحد، لأنه مصدر واحدهم وافد، وقد يجمع الوفد: الوفود، كما قال بعض بني حنيفة: إنّــي لَمُمْتَــدِح فَمَـا هُـوَ صَـانِعٌ رأسُ الوُفُــودِ مُزاحِـمُ بـن جِسـاسِ (5) وقد يكون الوفود في هذا الموضع جمع وافد، كما الجلوس جمع جالس. وبنحو ما قلنا في ذلك قال أهل التأويل. * ذكر من قال ذلك: حدثني زكريا بن يحيى بن أبي زائدة، قال: ثنا ابن فضيل، عن عبد الرحمن بن إسحاق، عن النعمان بن سعد، عن عليّ، في قوله (يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِينَ إِلَى الرَّحْمَنِ وَفْدًا) قال: أما والله ما يحشر الوفد على أرجلهم، ولا يساقون سوقا، ولكنهم يؤتون بنوق لم ير الخلائق مثلها، عليها رحال الذهب، وأزمتها الزبرجد، فيركبون عليها حتى يضربوا أبواب الجنة. حدثنا محمد بن المثنى، قال: ثنا عبد الرحمن بن مهدي، عن شعبة، عن إسماعيل، عن رجل، عن أبي هريرة (يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِينَ إِلَى الرَّحْمَنِ وَفْدًا) قال: على الإبل. حدثنا عليّ، قال: ثنا عبد الله، قال: ثنا معاوية، عن عليّ، عن ابن عباس، قوله (يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِينَ إِلَى الرَّحْمَنِ وَفْدًا) يقول: ركبانا. حدثنا ابن حميد، قال: ثنا الحكم بن بشير، قال: ثنا عمرو بن قيس الملائي، قال: إن المؤمن إذا خرج من قبره استقبله أحسن صورة، وأطيبها ريحا، فيقول: هل تعرفني؟ فيقول: لا إلا أن الله طيب ريحك وحسن صورتك، فيقول: كذلك كنت في الدنيا أنا عملك الصالح طالما ركبتك في الدنيا، فاركبني أنت اليوم، وتلا(يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِينَ إِلَى الرَّحْمَنِ وَفْدًا). حدثنا الحسن، قال: أخبرنا عبد الرزاق، قال: أخبرنا معمر، عن قتادة (إِلَى الرَّحْمَنِ وَفْدًا) قال: وفدا إلى الجنة. حدثنا القاسم، قال: ثنا الحسين، قال: ثني حجاج، عن ابن جريج، في قوله (يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِينَ إِلَى الرَّحْمَنِ وَفْدًا) قال: على النجائب. حدثنا القاسم، قال: ثنا الحسين، قال: ثني حجاج، قال: سمعت سفيان الثوري يقول (يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِينَ إِلَى الرَّحْمَنِ وَفْدًا) قال: على الإبل النوق. ---------------------------- الهوامش : (5) البيت لبعض بني حنيفة ، كما قال المؤلف . وفي ( تاج العروس : جثث : جساس بوزن كتاب ابن نشبة بن ربيع التيمي ، ابن عمرو بن عبد الله بن لؤى بن عمرو بن الحارث بن تيم بن عبد مناة بن أد : أبو قبيلة ، من ولده مزاحم بن زفر بن علاج بن الحارث بن عامرو بن جساس عن شعبة عنه أبو الربيع الزهراني ، وأخوه عثمان بن زفر ، حدث عن يوسف بن موسى القطان وغيره . وفي خلاصة تذهيب تهذيب الكمال للخزرجي : مزاحم بن زفر بن الحارث الكوفي ، عن عمر بن عبد العزيز ؛ وعنه شعبة وسفيان ، وثقه ابن معين . وفي اللسان : وفد ) قال الله تعالى : ( يوم نحشر المتقين إلى الرحمن وفدا) : قيل الوفد : الركبان المكرمون . . . وهم الوفد والوفود . فأما الوفد فاسم للجمع ، وقيل جمع . وأما الوفود فجمع وافد . . . . وجمع الوفد : أوفاد ووفود .