Tabari
Terug naar surah 19, ayah 76

Tafseer van Maryam (Maria) · Maryam · 19:76

وَيَزِيدُ ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ ٱهْتَدَوْا۟ هُدًۭى ۗ وَٱلْبَٰقِيَٰتُ ٱلصَّٰلِحَٰتُ خَيْرٌ عِندَ رَبِّكَ ثَوَابًۭا وَخَيْرٌۭ مَّرَدًّا

En Allah zal voor degenen die Leiding volgen de Leiding vermeerderden; en de blijvende goede daden zijn heter bij jouw Heer wat betreft beloning en beter wat betreft de terugkeer.

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    De Verhevene zegt: en Allah vermeerdert voor wie de rechte weg bewandelt, en geleid is naar het pad van de juiste richting, en in zijn Heer gelooft, Zijn verzen heeft bevestigd, handelt overeenkomstig Zijn gebod, en zich onthoudt van hetgeen Hij heeft verboden — (voor wie Allah zo vermeerdert) in leiding, door de nieuw ontvangen verplichtingen (faraʾid) die hem worden opgelegd en die hij erkent verplicht te zijn na te komen en daarnaar handelt; dat is een vermeerdering van Allah in zijn leiding door Zijn verzen, leiding bovenop zijn leiding. Dit lijkt op Zijn woord: وَإِذَا مَا أُنـزِلَتْ سُورَةٌ فَمِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ أَيُّكُمْ زَادَتْهُ هَذِهِ إِيمَانًا فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا فَزَادَتْهُمْ إِيمَانًا وَهُمْ يَسْتَبْشِرُونَ (en wanneer een sura wordt neergezonden zeggen sommigen van hen: wie van jullie heeft dit in geloof doen toenemen? Maar wat betreft degenen die geloven — het heeft hen in geloof doen toenemen en zij verblijden zich).

    Sommigen legden dat aldus uit: Allah vermeerdert voor degenen die geleid zijn in leiding door het nasikh (het vervangende) en het mansukh (het vervangen) van de Koran — zij geloven in het nasikh zoals zij daarvoor in het mansukh geloofden; dat is een vermeerdering van leiding van Allah voor hen bovenop hun eerdere leiding.

    وَالْبَاقِيَاتُ الصَّالِحَاتُ خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّكَ ثَوَابًا (en de blijvende goede daden zijn beter bij uw Heer als beloning): de Verhevene zegt: de daden die Allah Zijn dienaren heeft geboden en die Hij van hen welgevallig heeft gevonden — de blijvende, niet vergankelijke, goede daden — zijn beter bij uw Heer als vergelding voor hun bezitters. وَخَيْرٌ مَرَدًّا (en beter als terugkeer): voor hen, dan de verblijfplaatsen van deze polytheïsten (mushrikin) en hun vergaderingen waarop zij zich ten opzichte van de gelovigen in het aardse leven laten voorstaan.

    Ik heb de betekenis van "al-baqiyat al-salihat" (de blijvende goede daden) reeds uiteengezet en de meningsverschillen daarover vermeld, en de juiste mening aangewezen in het voorgaande, met wat mij vrijstelt dit hier te herhalen.

    Al-Hasan ibn Yahya heeft ons verteld, hij zei: Abd al-Razzaq heeft ons bericht, hij zei: Umar ibn Rashid heeft ons bericht, op gezag van Yahya ibn Abi Kathir, op gezag van Abu Salama ibn Abd al-Rahman ibn Awf: hij zei: de Profeet zat op een dag en nam een droge tak; hij liet de bladeren vallen en zei toen: "Voorwaar, het zeggen van La ilaha illa Allah, wa-Allahu akbar, wa-l-hamdu li-llah, wa-subhana Allah, doet de zonden vallen zoals de wind de bladeren van deze boom laat vallen. Neem ze vast, o Abu al-Dardaʾ, voor het geval dat er een scheiding tussen jou en hen wordt gebracht — zij zijn de al-baqiyat al-salihat en zij behoren tot de schatten van het Paradijs (janna)." Abu Salama zei: Abū al-Dardaʾ placht wanneer hij deze overlevering vermeldde te zeggen: "Dan zal ik zeker Allah loven (uhallilanna), en Allah groot uitroepen (ukabbira), en Allah prijzen (usabbih) — totdat wie mij niet kent meent dat ik krankzinnig ben."

    Toon originele Arabische tekst
    يقول تعالى ذكره: ويزيد الله من سلك قصد المحجة، واهتدى لسبيل الرشد، فآمن بربه، وصدّق بآياته، فعمل بما أمره به، وانتهى عما نهاه عنه هدى بما يتجدّد له من الإيمان بالفرائض التي يفرضها عليه ، ويقرّ بلزوم فرضها إياه، ويعمل بها، فذلك زيادة من الله في اهتدائه بآياته هدى على هداه، وذلك نظير قوله وَإِذَا مَا أُنْـزِلَتْ سُورَةٌ فَمِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ أَيُّكُمْ زَادَتْهُ هَذِهِ إِيمَانًا فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا فَزَادَتْهُمْ إِيمَانًا وَهُمْ يَسْتَبْشِرُونَ . وقد كان بعضهم يتأول ذلك: ويزيد الله الذين اهتدوا هدى بناسخ القرآن ومنسوخه، فيؤمن بالناسخ، كما آمن من قبل بالمنسوخ، فذلك زيادة هدى من الله له على هُدَاه من قبل ( وَالْبَاقِيَاتُ الصَّالِحَاتُ خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّكَ ثَوَابًا ) يقول تعالى ذكره: والأعمال التي أمر الله بها عباده ورضيها منهم ، الباقيات لهم غير الفانيات الصالحات، خير عند ربك جزاء لأهلها( وَخَيْرٌ مَرَدًّا ) عليهم من مقامات هؤلاء المشركين بالله، وأنديتهم التي يفتخرون بها على أهل الإيمان في الدنيا. وقد بيَّنا معنى الباقيات الصالحات، وذكرنا اختلاف المختلفين في ذلك، ودللنا على الصواب من القول فيه فيما مضى بما أغنى عن إعادته في هذا الموضع. حدثنا الحسن بن يحيى، قال: أخبرنا عبد الرزاق، قال: أخبرنا عمر بن راشد، عن يحيى بن أبي كثير عن أبي سلمة بن عبد الرحمن بن عوف، قال: " جلس النبي صلى الله عليه وسلم ذات يوم، فأخذ عودا يابسا، فحطّ ورقه ثم قال: إنَّ قَوْلَ لا إله إلا اللهُ، واللهُ أكْبَرُ، والحَمْدُ للهِ وسُبْحَانَ اللهِ، تَحطُّ الخَطايا، كمَا تَحُطُّ وَرَقَ هذِهِ الشَّجَرَةِ الرِّيحُ، خُذْهُنَّ يا أبا الدَّرْدَاءِ قَبْلَ أنْ يُحَالَ بَيْنَكَ وَبَيْنَهُنَّ، هُنَّ البَاقِيَاتُ الصَّالِحاتُ، وَهُنَّ مِنْ كُنُوزِ الجَنَّةِ"، قال أبو سلمة: فكان أبو الدرداء إذا ذكر هذا الحديث قال: لأهللنّ الله، ولأكبرنّ الله، ولأسبحنّ الله، حتى إذا رآني الجاهل حسب أني مجنون.