Tabari
Terug naar surah 19, ayah 35

Tafseer van Maryam (Maria) · Maryam · 19:35

مَا كَانَ لِلَّهِ أَن يَتَّخِذَ مِن وَلَدٍۢ ۖ سُبْحَٰنَهُۥٓ ۚ إِذَا قَضَىٰٓ أَمْرًۭا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُۥ كُن فَيَكُونُ

Het is niet passend voor Allah om een zoon te hebben, Heilig is Hij, als Hij iets bepaalt, zegt Hij er slechts tegen: "Wees," en het is.

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    Allah de Verhevene zegt: degenen die zeiden dat ʿĪsā de zoon van Allah is, hebben werkelijk ongeloof (kufr) gepleegd en een geweldige leugen over Hem gefabriceerd — want het past Allah niet dat Hij een zoon aanneemt, en dat staat Hem niet toe en kan niet zijn; veeleer is alles behalve Hem Zijn schepping. Dit is gelijkend aan het woord van ʿAmr ibn Aḥmar:

    Op de top van een gladde rots, van een ver verheven hoogte, waarboven noch vlakland noch berg gezocht wordt.

    En dat "aan" in zijn woord (dat Hij aanneemt) staat in de naamvalspositie van een nominatief als onderwerp van kāna. En zijn woord (geprezen zij Hij — subḥānahu) betekent: prijzing en verheerlijking van Allah, en zuivering van Hem van wat de ongelovigen — die zeggen: ʿĪsā is de zoon van Allah — Hem hebben toegeschreven.

    En zijn woord (wanneer Hij een zaak besliste, zegt Hij slechts tot haar: Wees! en zij is): Allah de Verhevene zegt: Allah is de schepping van ʿĪsā begonnen als een aanvang, en heeft hem doen ontstaan als een ontstaansproces zonder dat er een vader was die zijn moeder bevrucht had; veeleer zei Hij tot hem (Wees! en hij was) — want zo begint en schept Hij dingen: wanneer Hij de schepping van iets of het doen ontstaan ervan heeft besloten, zegt Hij: Wees! en het is — aanwezig en nieuw ontstaan. Het is Hem niet groot om het te scheppen, omdat Hij het niet schept met inspanning en moeite, noch doet hij het ontstaan met behandeling en zwaarheid.

    Toon originele Arabische tekst
    يقول تعالى ذكره: لقد كفرت الذين قالوا: إن عيسى ابن الله، وأعظموا الفِرية عليه، فما ينبغي لله أن يتخذ ولدا ، ولا يصلح ذلك له ولا يكون، بل كل شيء دونه فخلقه، وذلك نظير قول عمرو بن أحمر: فِـي رأسِ خَلْقَـاءَ مِـنْ عَنقاءَ مُشْرِفَةٍ لا يُبْتَغَــى دُونهـا سَـهْلٌ وَلا جَـبَلُ (3) وأن من قوله ( أَنْ يَتَّخِذَ ) في موضع رفع بكان. وقوله: (سُبْحَانَهُ) يقول: تنـزيهًا لله وتبرئة له أن يكون له ما أضاف إليه الكافرون القائلون: عيسى ابن الله. وقوله إِذَا قَضَى أَمْرًا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ ) يقول جل ثناؤه: إنما ابتدأ الله خلق عيسى ابتداء، وأنشأه إنشاء من غير فحل افتحل أمه، ولكنه قال له ( كُنْ فَيَكُونُ ) لأنه كذلك يبتدع الأشياء ويخترعها، إنما يقول، إذا قضى خلق شيء أو إنشاءه: كن فيكون موجودا حادثا، لا يعظم عليه خلقه، لأنه لا يخلقه بمعاناة وكلفة، ولا ينشئه بمعالجة وشدّة. ------------------------ الهوامش: (3) البيت لعمر بن أحمر . ( اللسان : عنق ) قال : وأما قول ابن أحمر : فِـي رأْسِ خَلْقـاءَ مِـنْ عَنْقَاءَ مُشْرِفَةٍ لا يُبْتَغَــى دُونَهـا سَـهْلٌ وَلا جَـبَلُ فإنه يصف جبلا ، يقول : لا ينبغي أن يكون فوقها سهل ولا جبل أحصن منها . أه . قلت : والخلقاء : الصخرة الملساء . العنقاء : البعيدة في السماء . والمشرفة : العالية . ورواية الشطر الثاني في الأصل * مـا ينبغـي دونها سهل ولا جبل *